ระลึกถึงนักบุญยอห์น เดอ เบรเบิฟ และนักบุญไอแซก โจกส์ พระสงฆ์ และเพื่อนมรณสักขี

พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า ในบทอ่านแรกวันนี้ นักบุญเปาโลได้วาดภาพที่ชัดเจนและซื่อตรงเกี่ยวกับสภาพความเป็นมนุษย์ของเรา ท่านบอกว่า 'เราเคยตายไปแล้วในการล่วงละเมิดและบาป' ท่านพูดถึงความมืดมิดที่ครอบงำหัวใจมนุษย์ แต่แล้วท่านก็เปิดประตูบานใหญ่ให้แสงสว่างสาดส่องเข้ามาด้วยคำว่า 'แต่พระเจ้าผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา... ทรงบันดาลให้เรากลับมีชีวิตพร้อมกับพระคริสตเจ้า'

ลองจินตนาการถึงภาพของนักบุญยอห์น เดอ เบรเบิฟ และนักบุญไอแซก โจกส์ ที่เราฉลองในวันนี้ ท่านเหล่านี้ไม่ได้เป็นมรณสักขีเพราะความเก่งกาจส่วนตัว แต่เป็นเพราะท่านได้ค้นพบ 'ขุมทรัพย์' ที่แท้จริง ขุมทรัพย์ที่พระเยซูเจ้าทรงเตือนเราในพระวรสารวันนี้ว่า ไม่ใช่สิ่งของที่สะสมไว้ในยุ้งฉาง แต่มันคือชีวิตที่ร่ำรวยในสายพระเนตรของพระเจ้า

เมื่อสี่เดือนก่อน เบนจามิน วอ ลูกชายผู้เป็นที่รักได้ก้าวข้ามผ่านพรมแดนแห่งกาลเวลาไปสู่บ้านของพระบิดา... พ่อรู้ว่าในบ้านของท่านอาลันและท่านเถา ความคิดถึงยังคงเดินทางมาเยี่ยมเยียนในรูปแบบต่างๆ บางครั้งอาจเป็นความรู้สึกที่อยากจะย้อนเวลากลับไปแก้ไข หรือความรู้สึกที่ว่า 'ถ้าเพียงแต่...' พ่อขอพูดกับท่านทั้งสองด้วยความรักของพระเจ้าว่า: วางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดนั้นลงเถิด ความเจ็บป่วยที่พรากเบนจามินไปไม่ใช่ความผิดของท่าน ไม่ใช่บทลงโทษ และไม่มีความระมัดระวังใดในโลกที่จะป้องกันมันได้ ในโลกที่เปราะบางนี้ ความทุกข์บางอย่างมาเยือนโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า ท่านได้รักเบนจามินอย่างดีที่สุดเท่าที่พ่อแม่คนหนึ่งจะทำได้แล้ว และพระเจ้าผู้ทรงเป็นพระบิดาผู้เปี่ยมด้วยความเมตตา ก็ทรงรักเบนจามินยิ่งกว่านั้น พระเจ้าไม่ได้กล่าวโทษท่าน และท่านก็ไม่ควรกล่าวโทษตัวเองอีกต่อไป ท่านไม่ได้พลาดอะไรไปเลย และเบนจามินไม่ได้จากไปเพราะใครทำสิ่งใดบกพร่อง... เขาเพียงแค่ได้รับเชิญให้ไปนั่งในที่ที่พระเจ้าจัดเตรียมไว้ให้เขาโดยเฉพาะ

เบนจามินเป็นเด็กที่มีความฉลาดล้ำเลิศ... ท่านจำได้ไหมถึงความฝันของเขาที่อยากจะสร้าง 'Con Chim Airlines'? ทุกครั้งที่เขาพูดถึงเรื่องนี้ รอยยิ้มจะปรากฏบนใบหน้าพร้อมกับความสุขที่บริสุทธิ์... แต่สิ่งที่พ่ออยากให้เรานึกถึงในวันนี้ คือความอ่อนโยนที่เขามีต่อผู้อื่น... ท่านจำเรื่องราวที่เขาน่ารักมากตอนที่เขาเสนอจะมอบเงินเก็บทั้งหมดในกระปุกออมสินเพื่อช่วยเหลือคุณลุงวิลเลียมที่กำลังป่วยหนักจากโรคหลอดเลือดสมองได้ไหม? เขาไม่ได้ทุบกระปุก ไม่ได้ทำลายสิ่งใดเลย... แต่คำพูดนั้นคือการมอบหัวใจทั้งดวงของเขาให้แก่คนที่เขารัก... นี่คือเครื่องหมายของชีวิตที่ถูก 'ประทับตราด้วยพระจิต' ตามที่นักบุญเปาโลกล่าวในบทอ่านแรกวันนี้... ชีวิตที่ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนด้วยความกลัว แต่ถูกขับเคลื่อนด้วยความรักที่พร้อมจะให้โดยไม่หวังผลตอบแทน... เบนจามินสอนเราว่า การมีชีวิตอยู่ไม่ได้วัดกันที่จำนวนปี แต่วัดกันที่ 'ความกว้าง' ของหัวใจที่รู้จักรักและเสียสละ

ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทรงตรัสถึงชายผู้มั่งคั่งที่สร้างยุ้งฉางใหญ่ขึ้นเพื่อเก็บเกี่ยวผลผลิต เขาคิดว่าเขาสามารถการันตีความปลอดภัยของตนเองได้ด้วยทรัพย์สิน แต่พระเจ้าตรัสกับเขาว่า 'เจ้าคนเขลา คืนนี้ชีวิตของเจ้าจะถูกเรียกร้องกลับไป'... นี่ไม่ใช่คำขู่ แต่เป็นคำเตือนด้วยความรัก เพื่อให้เราหันมามองสิ่งที่สำคัญจริงๆ... สำหรับเบนจามิน สิ่งที่สำคัญไม่ใช่ความสำเร็จใน GitHub หรือความรู้เรื่องเครื่องบินที่เขารัก แต่อยู่ที่ความเมตตาที่เขามอบให้คุณลุงของเขา... นั่นคือ 'ความร่ำรวยในสายพระเนตรของพระเจ้า' ที่แท้จริง

ไรอัน ลูกชายที่รักของพ่อ... พี่เบนยังคงเป็นพี่ชายที่คอยปกป้องและอยู่เคียงข้างหนูเสมอ... ในยามที่หนูรู้สึกเหงา หรือคิดถึงตอนที่เคยเล่นสนุกด้วยกัน ให้รู้ว่าความรักของพี่ชายคนนี้ไม่มีวันจางหาย... จงใช้ชีวิตอย่างกล้าหาญและร่าเริงเหมือนที่พี่เบนเคยเป็นแบบอย่าง... อย่ากลัวที่จะยิ้ม อย่ากลัวที่จะมีความสุข เพราะพี่เบนอยากเห็นรอยยิ้มของน้องชายคนนี้เสมอ... หนูไม่ได้เดินอยู่ลำพังในโลกกว้างนี้ เพราะความรักของพระเจ้าและอ้อมแขนของพ่อแม่โอบกอดหนูไว้ และพี่เบนก็เป็นทูตสวรรค์ที่คอยมองลงมาด้วยความภาคภูมิใจ

ท่านอาลัน ท่านเถาครับ... ความรักของเบนจามินยังคงไหลรินอยู่ในโลกนี้ เหมือนกับน้ำสะอาดที่ไหลออกจาก 'บ่อน้ำแห่งความรัก' (Giếng Gioan Baotixita) ที่ท่านได้ร่วมกันขุดให้แก่ผู้ยากไร้... ทุกครั้งที่มีเด็กคนหนึ่งได้ดื่มน้ำสะอาดจากบ่อนั้น นั่นคือชีวิตของเบนจามินที่ยังคงทำงานแห่งความรักบนโลกใบนี้... ความรักของเขายังคงไม่หยุดนิ่ง มันยังคงหล่อเลี้ยงชีวิตผู้อื่น และมันยังคงเชื่อมโยงท่านเข้ากับพระเจ้าผู้ทรงเป็นแหล่งกำเนิดของความรักทั้งหมด

ในบทอ่านแรกวันนี้ นักบุญเปาโลบอกเราว่าเราถูกสร้างขึ้น 'เพื่อทำกิจการที่ดี' ซึ่งพระเจ้าทรงเตรียมไว้ให้เรา... เบนจามินได้ทำกิจการนั้นเสร็จสิ้นแล้วในแบบของเขา... ตอนนี้เขาอยู่ในที่ที่ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีเครื่องช่วยหายใจ มีเพียงรอยยิ้มที่เบิกบาน... พ่ออยากให้ท่านนำสิ่งหนึ่งติดตัวกลับไป... ในครั้งต่อไปที่ท่านเห็นนกบินข้ามผ่านท้องฟ้า หรือเห็นเครื่องบินลำหนึ่งทะยานขึ้นสู่ความสูง ให้ท่านยิ้มให้เบนจามิน ให้ท่านระลึกถึงรอยยิ้มของ 'Con Chim Airlines' และรู้ว่าความรักของพระเจ้าจะนำพาทุกดวงใจไปพบกันในที่สุด... จงเข้มแข็งและวางใจเถิด เพราะความรักนั้นยิ่งใหญ่กว่าความตาย และพระองค์ทรงโอบกอดท่านไว้ในทุกวินาทีของชีวิต... ท่านไม่ได้เดินอยู่ลำพัง ท่านมีพระเจ้าผู้ทรงรักท่าน และมีเบนจามินที่คอยส่งยิ้มให้จากงานเลี้ยงของพระเจ้า... ขอให้สันติสุขของพระคริสต์สถิตอยู่ในใจของท่านทั้งหลายตลอดไป... อาเมน.