วันอาทิตย์ที่ 26 เทศกาลธรรมดา — พระวาจารายวัน

บทนำ

เดชะพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาเมน. ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาและพระเยซูคริสตเจ้าสถิตอยู่กับท่านทั้งหลาย.

บทสำนึกผิด

พระคริสตเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. พระคริสตเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. พระคริสตเจ้า ทรงเมตตาเทอญ.

♪ “Thai Kyrie (Version A: Piano & Choir)” — A song for Ben

พระวาจา

บทอ่านที่ 1 · Ezekiel 18:25-28

องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ท่านทั้งหลายกล่าวว่า 'หนทางขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ยุติธรรม' ฟังเถิด วงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย หนทางของเราไม่ยุติธรรมหรือ หรือว่าหนทางของท่านต่างหากที่ไม่ยุติธรรม เมื่อคนชอบธรรมหันหลังให้ความชอบธรรมของตนและทำความผิด เขาต้องตาย เพราะความผิดที่เขาทำนั้นเขาจึงต้องตาย แต่ถ้าคนอธรรมหันหลังให้ความชั่วที่เขาทำ และปฏิบัติตามกฎเกณฑ์และทำสิ่งที่ถูกต้องและยุติธรรม เขาจะรักษาชีวิตของตนไว้ได้ เพราะเขาหันหลังให้ความผิดทั้งหมดที่เขาทำ เขาจะมีชีวิตอยู่ เขาจะไม่ตาย

บทเพลงสดุดี · Psalm 25:4-5, 6-7, 8-9

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดระลึกถึงพระเมตตาของพระองค์เถิด. ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดทรงสอนข้าพเจ้าให้รู้หนทางของพระองค์ โปรดทรงสอนข้าพเจ้าให้เดินในวิถีของพระองค์ โปรดทรงนำข้าพเจ้าในความจริงของพระองค์และทรงสอนข้าพเจ้า เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงช่วยข้าพเจ้าให้รอด. ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดทรงระลึกถึงพระกรุณาและพระเมตตาของพระองค์ที่มีมาแต่โบราณกาล โปรดอย่าทรงระลึกถึงบาปของข้าพเจ้าในวัยหนุ่มหรือความผิดพลาดของข้าพเจ้า แต่ขอทรงระลึกถึงข้าพเจ้าด้วยความรักของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเปี่ยมด้วยความดี. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระทัยดีและเที่ยงธรรม พระองค์จึงทรงสอนหนทางแก่คนบาป พระองค์ทรงนำคนถ่อมตนให้เดินในทางที่ถูกต้อง และทรงสอนคนถ่อมตนให้รู้จักหนทางของพระองค์.

บทอ่านที่ 2 · Philippians 2:1-11

พี่น้องทั้งหลาย ถ้าท่านได้รับกำลังใจในพระคริสต์ ได้รับความปลอบโยนในความรัก ได้มีส่วนร่วมในพระจิตเจ้า ได้รับความเห็นอกเห็นใจและความเมตตากรุณา จงทำให้ความยินดีของข้าพเจ้าสมบูรณ์โดยการมีความคิดเห็นเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน มีความรักเดียวกัน มีน้ำหนึ่งใจเดียวกัน คิดสิ่งเดียวกัน อย่าทำสิ่งใดด้วยความเห็นแก่ตัวหรือความถือดี แต่จงมีความถ่อมตน ถือว่าผู้อื่นดีกว่าตน อย่าให้ใครมองแต่ประโยชน์ของตนเอง แต่จงมองประโยชน์ของผู้อื่นด้วย จงมีน้ำใจเช่นเดียวกับพระคริสต์เยซู ผู้ทรงมีสภาพพระเจ้า แต่ไม่ได้ทรงถือว่าความเป็นพระเจ้าเป็นสมบัติที่จะต้องหวงแหน แต่ทรงสละพระองค์เอง รับสภาพทาส ทรงเกิดมาเป็นมนุษย์ ทรงปรากฏพระองค์ในลักษณะมนุษย์ ทรงถ่อมพระองค์ลง ทรงเชื่อฟังจนถึงความตาย ถึงความตายบนไม้กางเขน เพราะเหตุนี้ พระเจ้าจึงทรงยกพระองค์ขึ้นสูงส่ง และประทานพระนามเหนือพระนามทั้งปวงให้แก่พระองค์ เพื่อในพระนามของพระเยซู ทุกเข่าจะต้องคุกเข่าลง ทั้งในสวรรค์ บนแผ่นดิน และใต้แผ่นดิน และทุกลิ้นจะต้องยอมรับว่า พระเยซูคริสต์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าพระบิดา

พระวรสาร · Matthew 21:28-32

พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาหัวหน้าสมณะและผู้อาวุโสของประชาชนว่า ท่านทั้งหลายคิดอย่างไร ชายคนหนึ่งมีบุตรสองคน เขาไปหาคนโตและพูดว่า 'ลูกเอ๋ย วันนี้จงไปทำงานในสวนองุ่นเถิด' เขาตอบว่า 'ลูกไม่อยากไป' แต่ภายหลังเขาเปลี่ยนใจและไปทำงาน พ่อไปหาลูกคนที่สองและสั่งเช่นเดียวกัน เขาตอบว่า 'ครับพ่อ' แต่เขาไม่ได้ไป ในสองคนนี้ ใครทำตามใจของบิดา พวกเขาตอบว่า 'คนแรก' พระเยซูเจ้าจึงตรัสว่า 'เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีจะเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้าก่อนท่าน เพราะยอห์นมาหาท่านในวิถีทางแห่งความชอบธรรม และท่านไม่เชื่อเขา แต่คนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีกลับเชื่อ แม้ว่าท่านจะเห็นเช่นนั้น ท่านก็ยังไม่เปลี่ยนใจมาเชื่อเขา'

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดระลึกถึงพระเมตตาของพระองค์เถิด

บทเทศน์

พี่น้องที่รัก ลองจินตนาการถึงภาพของ 'ประตู' บานหนึ่ง... ประตูที่เปิดกว้างรอคอยให้เราก้าวข้ามจากความมืดมิดของความสับสน ไปสู่แสงสว่างแห่งความจริง... ในบทอ่านแรกวันนี้จากหนังสือประกาศกเอเซเคียล พระเจ้าทรงท้าทายความคิดของมนุษย์ที่มักจะบ่นว่า 'หนทางของพระเจ้านั้นไม่ยุติธรรม' เรามักจะเฝ้าถามคำถามนี้ในยามที่หัวใจของเราแตกสลาย... ในยามที่ความสูญเสียพรากสิ่งที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจไปจากเรา... เรามักจะถามว่า 'ทำไม?'...

เบนจามิน วอ ของเรา... เด็กชายผู้มีหัวใจดั่งท้องฟ้าที่กว้างใหญ่... เบนจามินไม่ได้มองชีวิตเป็นเพียงสมการทางคณิตศาสตร์ที่ต้องหาคำตอบให้ลงตัว แม้ว่าเขาจะมีสติปัญญาที่ล้ำเลิศ สามารถเข้าใจระบบคลาวด์และโครงสร้างพื้นฐานทางเทคโนโลยีที่ซับซ้อนได้ตั้งแต่อายุยังน้อย... แต่ในหัวใจของเขานั้น เบนจามินเลือกที่จะมองโลกผ่านเลนส์ของ 'ความเมตตา' เสมอ... พ่อนึกถึงภาพของเขาตอนที่ยังเด็ก... เด็กชายที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ผู้ที่ชอบนั่งมองดูเครื่องบินทะยานผ่านก้อนเมฆ และฝันถึง 'Con Chim Airlines' สายการบินในจินตนาการที่เขาตั้งใจจะสร้างขึ้นมา... รอยยิ้มของเขาในตอนนั้น ไม่ใช่รอยยิ้มของเด็กที่กลัวโลก แต่เป็นรอยยิ้มของเด็กที่พร้อมจะโอบกอดโลก...

พี่น้องครับ... พระเจ้าทรงถามเราในวันนี้ว่า 'ซึ่งในสองคนนี้ ใครทำตามใจของบิดา?'... ในพระวรสาร เราพบลูกสองคน คนหนึ่งปฏิเสธแต่กลับไปทำ อีกคนตอบรับแต่กลับไม่ไป... ชีวิตของเบนจามินนั้นต่างออกไป... เขาคือลูกที่ตอบรับด้วยหัวใจ... เขารู้จักการมอบให้... ท่านจำได้ไหมที่เขาเคยบอกคุณพ่อคุณแม่ว่า เขาอยากจะมอบเงินเก็บทั้งหมดในกระปุกของเขาเพื่อช่วยคุณลุงวิลเลียมที่กำลังป่วย... เขาไม่ได้ทุบกระปุกนั้น ไม่ได้ทำลายสิ่งใดเลย... สิ่งที่เขามอบให้ไม่ใช่เงินทอง แต่คือ 'เจตจำนง' ที่จะรัก... เขาเป็นเด็กที่รู้จักการ 'empty himself' หรือการสละตนเอง ดังที่นักบุญเปาโลเตือนเราในบทอ่านที่สอง... เบนจามินเข้าใจโดยสัญชาตญาณว่า ชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือชีวิตที่รู้จักมองเห็นผู้อื่นสำคัญกว่าตนเอง...

ท่านอาลัน ท่านเถาครับ... พ่อรู้ว่าสามเดือนที่ผ่านมานับตั้งแต่เบนจามินจากไป... ความเงียบในบ้านหลังเลิกเรียนนั้นมันช่างหนักอึ้งเหลือเกิน... พ่อรู้ว่าในยามค่ำคืนที่ความเงียบงันปกคลุม ท่านมักจะถูกปีศาจแห่งความรู้สึกผิดคอยกระซิบถามว่า 'เราทำอะไรผิดไปไหม? เราน่าจะทำอะไรได้มากกว่านี้ไหม?'... พ่อขอให้ท่านฟังเสียงของพระเจ้าในวันนี้ให้ชัดเจน... ในนามของพระองค์ผู้ทรงไถ่เรา ท่านไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแม้แต่น้อย... ความเจ็บป่วยของเบนจามินไม่ใช่บทลงโทษ ไม่ใช่ความบกพร่องของพ่อแม่ และไม่ใช่ผลจากความประมาทเลินเล่อใดๆ ทั้งสิ้น... พระเจ้าไม่ได้ส่งความเจ็บป่วยมาเพื่อทดสอบความเชื่อของท่าน และพระองค์ไม่เคยกล่าวโทษท่านเลย... มีบางสิ่งในโลกนี้ที่อยู่เหนือการควบคุมของมนุษย์... เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่มีใครคาดคิดและไม่มีใครผิดพลาด... ขอให้ท่านวางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดที่แบกไว้นี้ลงที่เชิงกางเขนเถิด... ท่านได้รักเบนจามินอย่างสุดหัวใจของมนุษย์คนหนึ่งจะทำได้แล้ว และพระเจ้าทรงโอบกอดเขาไว้ด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก... ท่านได้รับคำตอบจากพระเจ้าแล้วว่า 'Neither this man nor his parents' (ไม่ใช่ความผิดของคนนี้หรือพ่อแม่ของเขา)... ความทุกข์ไม่ใช่การลงโทษ แต่เป็นความลึกลับที่พระเจ้าทรงโอบอุ้มไว้ในความเมตตาของพระองค์... ท่านเป็นพ่อแม่ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเบนจามิน และความรักของท่านคือสิ่งที่หล่อหลอมให้เขาเป็นเด็กชายที่อ่อนโยนและเปี่ยมด้วยความเมตตาอย่างที่เป็น...

ไรอัน ลูกชายที่รักของพ่อ... พี่เบนยังคงเป็นพี่ชายที่มองลงมาจากฟ้าด้วยรอยยิ้ม... ความรักที่พี่เบนมีให้หนูนั้นยังคงอยู่เสมอ... จงใช้ชีวิตอย่างกล้าหาญเหมือนที่พี่เบนเคยเป็นแบบอย่างให้ดู... อย่ากลัวที่จะยิ้ม อย่ากลัวที่จะมีความสุข เพราะพี่เบนอยากเห็นรอยยิ้มของน้องชายคนนี้เสมอ... หนูไม่ได้เดินลำพัง เพราะพี่ชายของหนูคือทูตสวรรค์ที่คอยปกป้องหนู และพระเจ้าทรงโอบกอดหนูไว้ในอ้อมแขนของพระองค์...

พี่น้องที่รัก... เบนจามินไม่ได้จากไปไหน... ความรักของเขายังคงไหลเวียนอยู่ในโลกนี้ เหมือนกับบ่อน้ำสะอาดที่ถูกขุดขึ้นในนามของเขา เพื่อนำความชุ่มฉ่ำไปสู่ผู้คนที่ยากไร้ในดินแดนเวียดนาม... บ่อน้ำนั้นคือสัญลักษณ์ของชีวิตที่ไม่มีวันเหือดแห้ง... ความรักของเบนจามินยังคงกระหายที่จะให้ ยังคงอยากเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของผู้อื่น... เบนจามินสอนเราว่า 'trying is all that matters' (การพยายามคือสิ่งสำคัญที่สุด)... ไม่ว่าวันนี้ท่านจะกำลังแบกรับความเศร้าโศกเพียงใด หรือกำลังรู้สึกเหนื่อยล้าแค่ไหน... ขอให้ท่านลอง 'พยายาม' ที่จะยิ้มให้พระเจ้าอีกครั้ง... พยายามที่จะวางใจในพระองค์แม้ในวันที่เมฆหมอกจะบดบังดวงอาทิตย์...

ความรักแท้ไม่เคยสูญสลายไปตามกาลเวลา... ก่อนที่เราจะจากที่นี่ไปในวันนี้ พ่ออยากให้ท่านนำสิ่งหนึ่งติดตัวกลับไป... ในทุกครั้งที่ท่านแหงนมองท้องฟ้า หรือได้ยินเสียงเครื่องบินทะยานขึ้นสู่เมฆ ให้ระลึกถึงรอยยิ้มของเบนจามิน... และให้รู้ว่าความรักของพระเจ้าแข็งแกร่งกว่าความตาย... ขอให้พระองค์ผู้ทรงเป็นความรักแท้ ทรงโอบกอดครอบครัวของเรา และนำพาเราไปสู่วันที่เราจะได้ยินเสียงหัวเราะของเบนจามินอีกครั้งในสวนสวรรค์... อาเมน.

การภาวนา

♪ “แสงประทีปนำทาง (Piano & Strings)” — A song for Ben

บทภาวนาเพื่อมวลชน

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben ơi, nay anh M đi xử lý hồ sơ ở Cam Ranh, đi ngang qua Cam Ranh Airport. Rồi cuộc nói chuyện về máy bay của Ben lại ùa về, nhớ nhiều kỷ niệm về Ben lắm ( anh M sẽ giữ kín kakaka). Quỷ nhỏ, tự nhiên nghĩ về mày buồn dễ sợ. Hãy đi đến những nơi mà Ben muốn nha và đừng quên là luôn nhớ về gia đình mình nhé, thương em trai nhiều. Giá như !!!!!!!!!”