Энгийн цаг тооны хорин зургаа дахь Ням гараг

Бид заримдаа өглөөний цайны ширээний ард, эсвэл үдшийн бүürтийд хүүхдийнхээ гутал үүдэн дээр хэвээрээ үлдсэнийг харах тэр агшинд амьдралын хамгийн энгийн, гэвч хамгийн гүнзгий үнэнг мэдэрдэг. Тэр бол Бенжамин хүүгийн маань өрөөндөө ороод утсан дээрээ ямар нэгэн кодыг шаргуу шалгаж, эсвэл дараагийн хийх зүйлээ төлөвлөөд сууж байсан тэр л дүр зураг юм. Түүний тэрхүү аливааг гүнзгий ухаж ойлгох гэсэн хурц ухаан, математикийн бодлогод улайрч суухдаа нүд нь сэргэх тэр л агшин бидний зүрхэнд өнөөдөр ч тодхон үлджээ. Бенжамин маань арван тавхан насандаа энэ ертөнцийг орхин одсон ч, түүний тэрхүү зөөлөн сэтгэл, эргэн тойрныхоо хүмүүсийг гэсэн нинжин нигүүлсэл нь биднийг орхин одоогүй ээ. Тэрээр амьдралынхаа туршид Бурханы өгсөн бэлгийг хамгийн сайхнаар ашиглаж, өөрийнхөө бяцхан ертөнцөд ч гэсэн бусдын төлөө гэсэн хайрыг тээж явсан хүү байлаа.

Өнөөдрийн хоёрдугаар уншлагад Филиптод илгээсэн захидалд элч Паул: «Христ Есүст байсан тэрхүү сэтгэлгээг өөрсдөндөө байлгагтун... Тэрээр Өөрийгөө хоослон, боруулын дүрийг авч, хүний төрхөнд оржээ» хэмээн бичсэн байдаг. Есүс бидний төлөө Өөрийн эрх мэдлээс татгалзаж, хүний хүү болж ирсэн шигээ, Бенжамин маань ч гэсэн өөрийнхөө бяцхан зүрхэнд бусдын зовлонг хуваалцахыг хүсдэг өгөөмөр сэтгэлтэй нэгэн байсан юм. Хүү тань танд болон эргэн тойрныхоо хүмүүст ямар их хайртай байсныг та нар сайн санаж байгаа байх. Тэрээр хэн нэгнийг зовж байхыг хараад зүгээр өнгөрч чаддаггүй, харин өөрт байгаа бүхнээ зориулахад бэлэн байдаг тийм л зөөлөн зүрхтэй хүү байлаа. Түүний тэрхүү гэнэн цайлган, бусдын төлөө цохилох зүрх нь яг л Христийн амьдралын нэгэн хэсэг мэт бидэнд гэрэл түгээж байв.

Гэвч амьдрал заримдаа бидэнд дэндүү хүнд ачааг үүрүүлдэг. Энэ танхимд сууж байгаа ээж Тао, аав Алан хоёр минь, мөн дүү Райан минь... Бенжамин хүүгээ тэнгэрийн оронд үдээд гурван сар өнгөрч байгаа энэ өдрүүдэд, та хоёрын зүрхэнд «Бид илүү ихийг хийж чадах байсан уу? Бид ямар нэг зүйлийг анзаараагүй юм болов уу?» гэсэн харуусал шөнө дөлөөр зүрхийг тань хатгадаг байх. Алан, Тао хоёр минь, үүнийг анхааралтай сонсоорой. Энэ бол та хоёрын буруу огт биш юм. Өвчин зовлон гэдэг бол ямар нэгэн хүний анхаарал болгоомжгүйгээс, эсвэл та хоёрын ямар нэгэн дутуу хийсэн зүйлээс болдог зүйл биш. Зарим өвчин, зарим хагацал гэдэг нь хүний ямар ч хяналтаас гадуур, ямар ч хүчин чармайлтаар урьдчилан сэргийлэх аргагүйгээр гэнэт тохиолддог энэ хорвооны хатуу үнэн юм. Та хоёр Бен хүүдээ өгч болох бүх хайрыг, бүх цаг зав, бүх зүрх сэтгэлээ зориулсан. Бен хүү та хоёрыг хамгийн сайн аав, ээж байсныг үргэлж мэдэрдэг байсан. Тиймээс өөрийгөө буруутгадаг тэр хүнд ачаагаа, тэр хүнд чулуугаа одоо газар тавь. Бурхан та хоёрыг буруутгадаггүй, харин та хоёрыг Өөрийнхөө халуун тэвэртээ тэвэрч байна.

Өнөөдрийн Сайн мэдээнд Есүс хоёр хүүгийн тухай сургаалт зүйрлэлийг ярьдаг. Эцэг нь хоёр хүүдээ «Миний хүү, өнөөдөр усан үзмийн талбай руу очиж ажилла» гэж хэлдэг. Эхний хүү «Үгүй» гэж хэлсэн ч дараа нь бодлоо өөрчлөөд ажиллахаар явдаг. Хоёрдахь хүү «За, аав аа» гэж хэлсэн ч яваагүй. Энэ хорвоод бид заримдаа эхний хүү шиг эргэлзэж, заримдаа амьдралын хүнд дарамтан дор бууж өгмөөр санагддаг үетэй тулгардаг. Гэхдээ чухал нь юу вэ гэвэл, бид эцсийн мөчид Бурханы дуудлагыг сонсож, зүрх сэтгэлээ нээх явдал юм. Бенжамин хүү маань богинохон амьдрах хугацаандаа Бурханы хүслийг өөрийнхөө бяцхан үйлдэл бүрээр, бусдад туслах гэсэн тэрхүү нинжин сэтгэлээрээ биелүүлж чадсан юм. Түүний амьдрал бол дутуу дутуу биш, харин Бурханы мэлмийд бүрэн дүүрэн биелэлээ олсон ариун талбай байлаа.

Тийм ээ... Бенжамин маань одоо тэнгэрийн оронд, ямар ч өвчин зовлонгүйгээр, ямар ч зовлон шаналалгүйгээр Эзэний халуун тэвэрт амар амгалан нойрсож байна. Тэрээр өөрийнхөө хурц ухаан, хайр дүүрэн инээмсэглэлээрээ одоо ч гэсэн та нарыг тэнгэрээс харж байгаа. Дүү Райан минь... ахгүйгээр өглөө бүр хичээлдээ явах, хамтдаа тоглодог байсан тэр л мөчүүдээ санахад ямар хүнд байгааг бид мэдэж байна. Гэхдээ ахынхаа чамд үлдээсэн тэрхүү зоригтой, хичээнгүй занг зүрхэндээ хадгалаарай. Ах чинь чамайг одоо ч гэсэн хараад бахархаж байгаа. Чи ганцаараа биш ээ. Ээж аав чинь, энэ олон ах дүүс чинь үргэлж таны хажууд байх болно.

Өнөөдөр бид энэ сүмээс гарахдаа нэг л энгийн зүйлийг хийцгээе. Хэн нэгэнд хандсан жижигхэн сайхан сэтгэлийн үйлдэл хийцгээе. Бенжамин хүүгийнхээ нэрээр, түүний бидэнд үлдээсэн тэрхүү хайрын өвийг үргэлжлүүлэн түгээцгээе. Алан, Тао, Райан... та нарын зүрхэнд тэрхүү хайр үүрд гэрэлтэх болно. Бурхан та нарыг ивээж, зүрх сэтгэлийг тань тайтгаруулах болтугай. Бенжамин Дай Дуонг Во минь, бидний төлөө залбираарай. Амен.