Дваесет и шеста недела низ годината

Понекогаш, најдлабоката вистина на нашиот живот не се крие во големите изјави или во гласните ветувања, туку во она што тивко го носиме во себе, во она што се осмелуваме да го понудиме кога никој не гледа. Се сеќавам на една слика од Бен, нашиот драг Бенџамин, како седи покрај својот татко, впивајќи ја секоја негова приказна, секој детал за светот на технологијата, со онаа негова љубопитност што како да се обидуваше да го дофати небото. Тој не беше момче кое само сонуваше; тој беше момче кое градеше – во својот код, во своите игри, во својата нежна, постојана љубов кон семејството.

Денес, во Евангелието, Исус ни раскажува за двајца синови. Едниот вели „не“, но потоа се премислува и оди да работи. Другиот вели „да“, но не мрднува со прст. Оваа приказна не е само за послушност; таа е за промената на срцето. Таа е за оној момент кога ќе сфатиме дека нашиот првичен отпор, нашиот страв, или можеби нашата болка, не е последната реч. Бен честопати нè учеше на таа лекција. Тој беше момче кое, иако соочено со предизвици, секогаш избираше да се обиде. Се сеќавате ли на онаа негова желба да ја понуди целата своја заштеда за да му помогне на својот чичко Вилијам? Тој никогаш не ја скрши таа касичка, никогаш не ги изброи тие пари – тоа не беше потребно – но самата понуда, таа чиста, несебична подготвеност да се даде сè, е она што останува врежано во вечноста. Тоа е срцето на ученикот. Тоа е срцето на Бен.

Алан, Тао, Рајан, знам дека овие три месеци по заминувањето на Бен, тишината во вашиот дом понекогаш е толку тешка што се чини дека го исполнува секој агол. Знам дека болката не е само емоција; таа е како сенка што ве придружува дури и кога сонцето е најсилно. Се прашувате, можеби, дали сте можеле да го задржите, дали сте пропуштиле нешто, дали некој мал детал можел да го промени исходот. Слушајте ме сега многу внимателно: тој глас што ви шепоти дека не сте направиле доволно – тој глас не е од Бога. Бог е Оној кој го дава животот, а вие бевте и останувате совршени родители. Болеста што го однесе Бен не беше ваша вина. Немаше ништо што можевте да направите поинаку. Некои страдања во овој паднат свет доаѓаат како бура, надвор од контролата на секој човек, надвор од дофатот на секоја родителска љубов. Бог не ве обвинува. Ве молам, отпуштете го тој камен од вашите срца. Вие не сте виновни за она што беше надвор од човечката моќ. Бог не испраќа болест; Тој нè пречекува во неа.

Погледнете го второто читање, каде Свети Павле нè повикува: „Имајте го во себе истото расположение што е и во Христос Исус“. Што е тоа расположение? Тоа е „празнењето“ на себеси. Исус, иако беше Бог, не се држеше за својата слава, туку се понизи, станувајќи послушен до смрт. Ова е патот на љубовта. Бен го живееше овој пат во својата нежност, во својата почит кон вас, во својата радост кога ги споделуваше своите соништа за „Con Chim Airlines“. Тој не се обидуваше да биде важен; тој се обидуваше да биде присутен. И токму тоа присуство е она што сега го држи во рацете на Отецот.

Знам дека понекогаш чувствувате како да сте го изгубиле целиот свет. Но, сетете се на сонот што тато го имаше – кога Бен, здрав и силен, му вели: „Не е важно, јас ќе ве следам“. Тоа не е само сон; тоа е ветување. Бен не е заробен во минатото. Тој е во иднината, во онаа вечност каде што нема повеќе солзи, каде што секоја математичка равенка на животот конечно добива смисла во светлината на Божјата љубов.

Рајан, ти си помладиот брат. Твојот живот е продолжение на онаа радост што ја делевте со Бен. Кога ќе се сетиш на него, кога ќе го погледнеш небото, знај дека тој е таму, дека те чува. Ти си неговиот глас овде на земјата. Не плаши се да бидеш радосен. Твојот брат би сакал да те види како леташ, како ги остваруваш сопствените соништа, како растеш во љубовта. Ти си неговото продолжение.

Кога ќе излезете од оваа црква денес, не барајте големи одговори. Не обидувајте се да ја разберете логиката на болката. Направете само едно едноставно дело во името на Бен. Бидете нежни кон себе. Кога болката ќе ве притисне, сетете се дека сте видени и сакани од Оној кој го воскресна Својот Син. Бог не ве остава сами. Тој е со вас во секој чекор, во секоја солза, во секоја тишина. И Бен ве чека. Тој ве чека со онаа иста нежност, со онаа иста насмевка што ја делеше со вас додека седевте на кујнската маса. Доверувајте Му се на Бога. Оставете го вашето срце да биде добра почва, прифаќајќи ја Неговата утеха. Вие сте држени во Неговите раце. И во тие раце, вие сте засекогаш поврзани со вашиот драг Бен. Тој не е минато; тој е вашата иднина во Бога. Амин.