Дваесет и осма недела низ годината

Замислете го Бен како со онаа негова карактеристична, тивка насмевка го набљудува небото, следејќи ја траекторијата на некој авион што полетува. За него, авионите не беа само машини; тие беа симбол на слободата, на копнежот да се допре она што е подалеку, пошироко, повозвишено. Тој ја сакаше таа прецизност, логиката на летот, она што подоцна го преточи во своите кодови и апликации. Но, кога размислувам за Бен денес, не гледам само бистар ум, туку гледам момче кое стои пред хоризонтот со раширени раце, подготвено да прегрне сè што е убаво и чисто.

Денес, три месеци по неговото заминување, се наоѓаме пред зборовите на пророкот Исаија: „На оваа планина Господ над војските ќе подготви за сите народи гозба од богата храна... Тој ќе ја уништи смртта засекогаш“. Оваа „планина“ е местото каде што Бог нè собира. А во Евангелието, Исус ни раскажува за една свадбена гозба, за царството кое е отворено за сите – лоши и добри, повикани од главните патишта. Оваа гозба не е само за некои одбрани; таа е за секого, за вас, за мене, за Бен.

Алан и Тао, знам дека во овие денови, кога тишината во домот станува најгласна, често се прашувате каде е таа гозба, каде е таа радост што ја ветува Господ. Знам дека во тие моменти на осаменост, кога сеќавањето на неговиот глас – тоа „Добро утро, тато“ – одекнува во празнината, чувствувате како срцето ви се кине. И знам дека постои еден товар што го носите, а кој е најтежок од сите: чувството дека можеби нешто сте пропуштиле, дека нешто можело да биде поинаку. Ве молам, слушнете ме денес, многу нежно и многу јасно: тој глас на вина е лага. Немаше пропуст, немаше невнимание. Болеста не е казна, ниту е резултат на некаква ваша слабост. Таа е тајна на овој паднат свет, една сурова реалност која никој од нас не можеше да ја спречи. Вие бевте, и останувате, најдобрите родители што Бен можеше да ги посака. Бог не ве обвинува. Бог ве држи во Своите раце, токму онака како што вие го држевте Бен. Не обвинувајте се себеси за она што беше надвор од човечка контрола.

Бен беше момче кое разбираше што значи да се биде дел од една голема заедница. Се сеќавате ли на онаа негова желба да ја понуди целата своја заштеда за да му помогне на чичко Вилијам? Тој никогаш не ја скрши таа касичка, не ја испразни – тоа не беше потребно – но самата намера, таа чистота на срцето кое е подготвено да се испразни за да му помогне на друг, е слика на Христовата жртва. Тоа беше Бен: момче кое сакаше да дава. Тој не беше само генијалец за технологија; тој беше момче кое сакаше да биде ближен на секого. Тој беше како онаа „свадбена облека“ за која зборува Исус во Евангелието – не облека што се купува, туку облека на љубовта, на чистотата, на дарежливоста што ја носеше во себе.

Свети Павле во Посланието до Филипјаните ни вели: „Сè можам преку Оној кој ми дава сила“. Ова е тајната на Бен. Тој не ја бараше својата сила во она што е минливо, туку во љубовта што ја примаше од вас и ја враќаше во светот. Тој живееше со таа сила, дури и кога телото беше слабо. Сега, тој е на таа планина за која зборува Исаија. Тој е на гозбата каде што „Господ ќе ги избрише солзите од секое лице“. Бен сега е слободен. Тој не е повеќе врзан за земните граници, тој сега лета, не со авиони што ги конструирал, туку со силата на Божјата љубов.

Рајан, ти си оној кој ја носи оваа светлина денес. Твојот брат те гледа, те чува, и се радува на твојот пат. Не плаши се да живееш, да сонуваш, да бидеш радосен. Тоа е најголемиот поклон што можеш да му го дадеш на Бен. Ти не си сам. Ти си дел од заветот што Господ го помни довека. Кога ќе погледнеш кон небото, знај дека тој е таму, не како далечна ѕвезда, туку како некој кој те сака и кој е дел од твојата иднина.

Ние често мислиме дека верата значи разбирање на сè. Но верата често е спротивното: тоа е доверба кога не разбираме ништо. Тоа е да седиш во тишината и да знаеш дека Бог е тука, дури и кога срцето е скршено на парчиња. Бен сега е во Банкетот на Небесата. Тој е ослободен од секоја болка. Кога ќе излезете од оваа молитва, не барајте големи одговори. Барајте мали знаци. Можеби е тоа птица, можеби е здив на ветер, можеби е само момент на мир. Носете го Бен со себе во вашите дела на доброта. Кога ќе му помогнете на некој што страда, кога ќе бидете нежни со некого, вие го продолжувате неговото дело. Неговата љубов не заврши на 13 јуни. Таа продолжува да тече, како вода од бунар, како извор што никогаш не пресушува. Останете блиски до Марија, нашата Мајка. Таа стоеше под Крстот, таа ја знае болката на мајката и таткото, таа ве разбира. Нека таа ве води кон својот Син, кој е единствениот пат, вистината и животот. Нека светлината на Бен ве осветлува, и нека Божјиот мир, кој надминува секој разум, ги чува вашите срца и вашите мисли во Исус Христос. Амин.