Yr Wythfed Sul ar Hugain mewn Amser Cyffredin

Meddyliwch am fwrdd hir, wedi’i osod yn dda ar ddiwrnod o ddathlu mawr. Mae lliain gwyn yn gorchuddio’r pren, ac mae arogl bwyd da a gwin newydd yn llenwi’r ystafell. Nid bwrdd cyffredin yw hwn; mae’n ddrws i lawenydd na ellir ei fesur. Yr ydym ni yma heddiw oherwydd bod gair Duw yn ein galw i sefyll o flaen y ddelwedd honno. Y ddelwedd o wledd. Y ddelwedd o ginio priodas lle mae’r brenin ei hun yn agor y drysau ac yn dweud wrth y byd: 'Dewch. Mae popeth yn barod.'

Wrth i ni eistedd yn nhŷ Duw ac wrth i ni wrando ar yr Ysgrythyr, dewch i ni ddal y ddelwedd honno o’r wledd. Gadewch iddi redeg fel llinefen drwy’r cyfan sy’n dilyn. Nid addewid bell yw hwn; mae’n drefniant cariad sy’n cynnwys pob un ohonom. Ac eto, rhaid inni fod yn onest am y ffordd y mae bywyd yn teimlo weithiau. Nid yw bob amser yn hawdd eistedd wrth y bwrdd hwnnw pan mae bwlch yma ar y ddaear. Pan fydd y bore yn dod a’r hiraeth yn ddwfn, pan fyddwch chi, Alan a Thao, yn edrych ar y lle hwnnw sy’n dal cof am Ben, mae’r distawrwydd yn lleisio’n gryf. Rhaid inni enwi’r hiraeth hwnnw cyn y gall y cysur ddod. Peidiwch â cheisio cuddio’r boen; mae Duw yn clywed hyd yn oed y seiliau distaw hynny yn eich calonnau.

Ond edrychwch ar yr hyn y mae’r prophwyd Eseciel neu’r darlleniad olaf gan Jesaias yn ei ddweud wrthym: 'Ar y mynydd hwn bydd Arglwydd y Lluoedd yn darparu gwledd i bob pobl... Bydd yn llywio dagrau o bob wyneb.' Dyna’r tro yn yr ystori. Nid yw Duw yn anghofio’r dagrau hynny. Pan glywn yr Efengyl am y brenin yn galw pawb—y rhai gwael a’r rhai da, y rhai o’r prif ffyrdd—rydym yn sylweddoli mai gwledd gras yw hon. Nid oes neb ar goll sy’n ceisio gwrando ar y llais hwnnw.

Meddyliwch am Benjamin. Pan roedd Ben yn eistedd gartref, yn dylunio ei drefniadau ar GitHub, neu’n sôn gyda’r wên honno am ei gwmni awyrennau dychmygol, 'Con Chim Airlines', roedd ganddo’r math hwnnw o chwilfrydedd a oedd yn edrych bob amser i fyny, tuag at yr awyr, tuag at y pellter. Roedd yn fachgen a oedd yn gwybod beth oedd breuddwydio am fyd mwy. Ac nid yw’r chwilfrydedd hwnnw wedi marw; mae’n cael ei gynnal yn y bresenoldeb dwyfol hwnnw lle mae pob breuddwyd yn dod o hyd i’w gwir gartref.

Cofiwch yr hyn a ddywedodd rhywun a’u cario yn eu calonnau: y sgyrsiau hir, y ffordd yr arhosai Ben i ddweud 'Good morning, Dad' bob un bore, y ffordd yr oedd yn gwrando ar straen ei dad fel pe baent yn realiti pur. Roedd gand jantung mor dyner, mor agored i bawb. Cofiwch y foment honno pan oedd yn ddim ond pymtheg oed, ac ar ei ben ei hun, meddyliodd am roi popಿತು a oedd ganddo i helpu ei ewythr a oedd yn dioddef. Heb ofyn am ddim yn ôl, heb feddwl am ei hun, ond yn syml, eisiau cynnig popeth a oedd ganddo. Dyma galon a oedd eisoes wedi dysgu iaith y nefoedd. Ni fethodd Ben ddim; roedd ei garedigrwydd yn llifo o’r un ffynnon y mae Duw yn ei hagor i ni i gyd.

Ryan, fy mrawd anwyl, rwy’n siarad â thi hefyd. Rydych chi wedi rhannu cymaint o anturiaethau—y teithiau, y chwerthin, y ffordd yr oeddech chi’n eistedd gyda’ch gilydd. Pan fyddi di’n teimlo’n unig, cofiwch fod dy frawd yn dal i fod yn rhan o’r stori honno sy’n ddiogel yn nhŷ Duw. Mae’r car a’r teithiau, y sgyrsiau am awyrennau, y ffordd yr edrychwch chi ar y byd, yn dwyn ei gof. Peidiwch ag ofni parhau i fyw, parhau i fod yn ddewr, a charu y byd gyda’r un chwilfrydedd a ddaeth trwy dy frawd. Mae Ben yn dy wylio di, ac mae ei gariad yn dy gynnal di.

Ac i bawb ohonoch sy’n gwrando o bell, y rhai sy’n cario croes trwm heddiw, y rhai sy’n teimlo bod y nefoedd yn bell: gwrandewch ar yr addewid. 'Gallaf wneud pob peth yn yr hwn sy’n fy nerthu,' meddai Paul yn y philipiaid. Nid ydych yn unig yn eich taith. Mae Duw yn cyflenwi pob angen yn ôl ei ddaioni ef yn Ghrist Iesu.

Beth allwn ni ei cario allan drwy’r drws heddiw? Cymerwch un foment i wneud gweithred fach o garedigrwydd ddistaw i rywun sy’n drist neu mewn angen, yn union fel y byddai Ben wedi ei wneud. Offrymwch hi mewn cof am Benjamin. Ac wrth i chi gamu allan i olau y diwrnod, gadewch i heddwch Duw, yr hwn sy’n paratoi'r wledd i ni i gyd, lenwi eich calonnau am byth. Amen.