Dominica XXVIII per Annum

Videte, fratres et sorores, hanc imaginem quae in sacris paginis hodie nobis offertur: convivium. Non est hoc convivium transiens, non est festum quod finem habet, sed mons Domini exercituum, ubi 'faciet Dominus exercituum omnibus populis in monte hoc convivium pinguium'. Cogitate de hac imagine. Est mensa strata, est abundantia, est laetitia quae omnem lacrimam delet. Sed cur, in hoc mundo, convivium tam saepe videtur vacuum? Cur, in medio vitae, sentimus nos sicut ii qui invitationem acceperunt, sed viae impedimenta invenerunt?

Benjamin noster, ille puer cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit convivium. Non loquor de mensa physica, sed de convivio cordis. Meministisne illius curiositatis suae, illius amoris pro machinis volantibus, pro 'Con Chim Airlines'? Ben non solum aëroplana spectabat; ipse quaerebat horizontem. Ipse, in sua innocentia, semper fuit hospes qui ad convivium vitae paratus erat. Cogitate de illo momento, cum quindecim annos natus esset, cum voluerit offerre totum 'piggy bank' suum avunculo suo qui duobus ictibus laborabat. Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, in hac voluntate dandi totum quod habebat, videmus verum spiritum filii Dei. Ipse non quaerebat gloriam sibi; volebat solacium alterius. Hic est 'vestimentum nuptiale' de quo Evangelium loquitur: non est pannus externus, sed cor quod totum se donat, cor quod non est onustum vanitate mundi, sed leve et paratum ad amandum.

Sed audite me, Alan et Thao, Ryan carissime. Post tres menses, scio vos in hac via inter desiderium et spem ambulare. Interdum, in domo vestra, cum videtis res quas Ben tetigit—illa computatra, illas notas, illud vacuum quod in mensa reliquit—sentitis vos sicut ii qui in via invitantur, sed pondus doloris gradum prohibet. Forsitan subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie veritatem: 'Neuter peccavit, neque parentes eius.' Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta eum ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

In Evangelio hodierno, rex dicit: 'Go out, therefore, into the main roads and invite to the feast whomever you find.' Deus non quaerit perfectionem; Ipse quaerit praesentiam. Benjamin, in sua simplicitate, iam erat in hoc convivio. Cum Ben de 'Con Chim Airlines' loquebatur, ipse non solum de negotiis cogitabat; ipse de libertate somniabat. Et modo, in convivio caeli, ipse est vere liber, indutus stola candida in conspectu Agni. Ipse iam non est in tenebris, sed in lumine, ubi 'Dominus Deus absterget lacrimam ab omni facie'.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Cum tu in somnio vel in silentio cubiculi sentis praesentiam eius, scito eum non abesse, sed esse quasi custodem iuxta viam. Benjamin non est in terra, sed in convivio caeli. Ipse, sicut angelus Dei, nunc intercedit pro vobis. Ipse non est vanus. Ipse est vivus in Deo.

Ad vos omnes qui hanc devotionem auditis—specialiter ad liberos qui aegrotant, ad familias quae crucem gravem circumferunt—scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, gratias tibi ago pro Benjamin.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Nolite cogitare de eo quod vobis deest, sed cogitate de eo quod accepistis. Donum vitae Benjamin est aeternum. Ipse non periit. Ipse est in sinu Patris, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum amor et lux. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis tenentur in manibus Dei. Amen.