Sabbato Hebdomadae vicesimae septimae per Annum

Fratres et sorores, consideremus hodie imaginem textus, quae in silentio cordis nostri vibrat: vestimentum. In lectione prima, Paulus Apostolus ad Galatas scribit: 'Quicumque enim in Christo baptizati estis, Christum induistis.' Cogitate de hac imagine. Induere aliquid non est solum superinducere pannum; est seipsum transformare, est identitatem suam in alio reponere. Paulus nos invitat ad videndum vitam nostram non per lentem legis vel angustiarum, sed per lentem huius novi indumenti, quod est ipse Christus.

Benjamin noster, puer ille cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit induere se in aliquid maius. Meministisne illius amorum suorum, illius curiositatis de aëroplanis, de 'Con Chim Airlines', de machinis quae caelum penetrant? Sed inter omnia, cogitate de illo momento tam simplici cum quindecim annos natus esset: cum voluerit offerre totum piggy bank suum avunculo suo qui duobus ictibus laborabat. Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, in hac voluntate dandi totum quod habebat, videmus verum spiritum filii. Ipse non quaerebat gloriam sibi; volebat solacium alterius. Hic est Christus quem Ben induit: cor quod se donat, cor quod non est onustum vanitate mundi, sed leve et paratum ad amandum. Ben non solum studebat computatra; ipse studebat amorem.

Sed audite me, Alan et Thao, Ryan carissime. Post tres menses, forsitan sentitis vos in illo loco sedere ubi vestimentum doloris grave videtur, ubi silentium domus quasi pondus incumbit. Forsitan cogitatis de illis diebus cum Benjamin, quindecim annorum, tam diligenter studebat, cum ille 'Con Chim Airlines' creabat, cum ille ridebat de suis ideis. Nolite timere hanc noctem. Vos, in dolore vestro, nolite putare vos debere fortis videri ubi cor vestrum vulneratum est. Si forte subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?', audite hodie vocem Salvatoris. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta eum ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

In Evangelio hodierno, mulier quaedam clamat: 'Beatus venter, qui te portavit, et ubera, quae suxisti!' Sed Iesus, in hac responsione, nos ad altiorem veritatem vocat: 'Quinimmo beati, qui audiunt verbum Dei et custodiunt illud.' Hoc est indumentum verum. Ben, in sua innocentia, in suo risu, iam hoc verbum audiebat. Ipse non erat captivus terrae, sed filius qui scivit ad Patrem clamare. Cum Ben de 'Con Chim Airlines' loquebatur, ipse non solum de negotiis cogitabat; ipse de libertate somniabat. Et modo, in convivio caeli, ipse est vere liber, indutus stola candida in conspectu Agni.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Cum tu in somnio vel in silentio cubiculi sentis praesentiam eius, scito eum non abesse, sed esse quasi custodem iuxta viam. Benjamin non est in terra, sed in convivio caeli. Ipse, sicut angelus Dei, nunc intercedit pro vobis. Ipse non est vanus. Ipse est vivus in Deo.

Ad vos omnes qui hanc devotionem auditis—specialiter ad liberos qui aegrotant, ad familias quae crucem gravem circumferunt—scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, indue nos Christo.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Nolite cogitare de eo quod vobis deest, sed cogitate de eo quod accepistis. Donum vitae Benjamin est aeternum. Ipse non periit. Ipse est in sinu Patris, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum amor et lux. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis tenentur in manibus Dei. Amen.