Sabbato in XXX Hebdomada per Annum

Fratres et sorores, respicite hodie, si potestis, imaginem illam quae in Psalmo occurrit: cervum sitientem, qui per silvam siccam currit, anhelans, non pro se, sed pro aqua viva. Non est haec sitis superficialis. Non est desiderium quod transiit cum die. Est sitis radicitus infixa, sitis quae hominem ducit ad fontem, quia sine illo fonte, vita exarescit. Cogitate de Benjamin, de Ben, qui tam acuta mente mundum perscrutabatur. Meministisne illum, cum in aëroportibus staret, oculos ad caelum erigens? Ille non solum aëroplana spectabat; ille quaerebat quomodo res inter se cohaerent. Ille, qui tam amanter 'Con Chim Airlines' in mente sua aedificabat, non erat puer otiosus; erat architectus futuri, puer cuius mens in logica et in arte caelesti quiescebat. Sed sub hac mente, in illo corde tam miti, erat eadem sitis de qua Psalmista loquitur: sitis ad Veritatem, sitis ad Patrem.

Sed hodie, post quattuor menses, scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, sentire vosmetipsos in terra sicca. Dolor est sicut illa sitis quae non vult sedari. Cum videtis cathedram vacuam, aut cum cogitatis de illis aëroplanis quae Ben numquam pilotabit, sentitis vacuum quod nullum verbum potest implere. Audite me: non est peccatum sentire hanc ariditatem. Non est defectus fidei esse fractum. Iesus, in Evangelio hodierno, nos invitat ad mensam, non ad mensam honoris, sed ad mensam humilitatis. 'Cum vocatus fueris, vade, recumbe in novissimo loco.' Ben, in sua innocentia, hoc iam noverat. Nonne meministis illius momenti, tam simplicis et tam profundi, cum Ben, quindecim annos natus, voluit offerre totum suum 'piggy bank' avunculo suo William? Ille non fregit capsulam, non effudit nummos, sed simplici voluntate dixit se totum velle dare. Hoc non erat opus legis; hoc erat opus Spiritus, cor quod sponte sua totum se tradit. In hoc animo qui nihil sibi retinebat, videmus verum thesaurum. Ben non timebat seipsum dare, quia sciebat, in profunditate cordis sui, quod amor est pretiosior omni pecunia. Ipse, in sua innocentia, iam reddiderat Deo id quod Dei erat: seipsum.

Multi parentes, in silentio, gerunt illam gravem quaestionem: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Thao, Alan, audite hanc veritatem: Vos estis innocentes. Sicut Iesus dixit de caeco nato, neque hic peccavit, neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis. Non est in vobis culpa, nec est in vobis defectus. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Non est in vobis defectus; est tantum amor, et amor ille in conspectu Dei nunquam perit. Vos estis absoluti ab omni suspicione. Illa gravis cogitatio, illa nocturna anxietas, non venit a Patre luminum. Relaxate humeros vestros. Recipite pacem.

Paulus Apostolus, in lectione ad Philippenses, scribit: 'Mihi enim vivere Christus est, et mori lucrum.' Cogitate de his verbis. Paulus non loquitur de morte ut de fine, sed de transitu ad plenitudinem. Ben, qui tam diligenter aëroplana et Boeing 737 observabat, qui in omni civitate cum patre suo aëroportus visitabat et alas machinarum in caelum tolli videbat, nunc ipse sub alis illis æternis quiescit. Ipse non est in tenebris. Ipse est in sinu Patris, ubi non sunt dolores, non sunt lacrimae, sed lux perpetua. Sicut in illo somnio patris, ubi Benjamin videtur sanus et fortis, Ben vobis dicit: 'Non est opus timere; con enim omnia transeo, con liber sum.' Perge studere, perge ridere, perge vivere fortis, Ryan, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Tu es pars illius historiae pulcherrimae. Memoria vestra non est carcer, sed fenestra aperta ad caelum.

Ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis, qui cum eo in roller coaster et in itineribus mundi fuisti. Frater tuus non est longe. Sicut in illis somniis quae pater et tu habuistis—ubi Ben stat fortis, sanus, vultu sereno—Ben vobis dicit: 'Non est opus timere.' Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Tu es fortis, et in tua fortitudine, Ben vivit. Memoria vestra, sicut illa imago in qua ambo in aëroplano sedetis, aut cum in horto inter flores statis, est donum. Non est umbra, sed lux.

Si forte hodie quaeritis quid ex hoc loco portare debetis, capite hanc unam rem: certitudinem quod vos estis in manu Dei, sicut Benjamin. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis res Ben, nolite timere. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus dolor, sed tantum lux. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.