Dominica vicesima septima per annum

Videte, fratres et sorores, hanc imaginem in lectione hodierna: vineam quae diligenter plantata est, muris circumdata, et turri munita. Propheta Isaias canit de amico qui omnia fecit pro vinea sua. Fodit, lapides collegit, vites electas plantavit. Nihil praetermissum est. Nihil omissum. Tamen, cum tempus vindemiae advenisset, vinea uvas labruscas protulit. Cogitate de hoc. Estne haec imago procul a nobis? Nonne nos omnes in hac vita vineas nostras colimus, curas nostras et spes nostras in terram deponimus, sperantes fructum dulcem, sed interdum invenientes acerbitatem?

Benjamin noster, puer ille cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit colere vineam. Meministisne, fratres, illius amoris ad 'Airport Spotting'? Benjamin non solum machinas amabat, sed prospectum caeli. Ille, in sua curiositate, noverat quod mundus noster non clauditur in terra, sed ad altitudinem spectat. Benjamin, sicut aëroplanum quod, in caelo sereno, ad horizontem tendit, semper ad aliquid maius spectabat. Cogitate de illo momento, cum quindecim annorum esset, et voluerit totum piggy bank suum offerre avunculo suo qui duobus ictibus laborabat. Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, in hac voluntate dandi totum quod habebat, videmus verum spiritum filii. Ipse non quaerebat gloriam sibi; volebat solacium alterius. Hic est fructus quem Deus quaerit: cor quod se donat, cor quod non est onustum vanitate mundi, sed leve et paratum ad amandum.

Sed audite me, Alan et Thao, Ryan carissime. Post tres menses, forsitan sentitis vos in illo loco sedere, ubi silentium domus quasi teloneum est. Forsitan cogitatis de illis diebus, cum Benjamin, quindecim annorum, tam diligenter studebat, cum ille 'Con Chim Airlines' creabat, cum ille ridebat de suis ideis. Nolite timere hanc vanitatem. Vos, in dolore vestro, nolite putare vos debere fortis videri ubi cor vestrum vulneratum est. Si forte subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?', audite hodie vocem Salvatoris. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta eum ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

In Evangelio hodierno, Iesus nos docet de agricolis iniquis qui filium domini occiderunt ut hereditatem haberent. 'Hunc est heres; venite, occidamus eum.' Iesus, in hac parabola, revelat mysterium Passionis suae. Ipse est lapis quem reprobaverunt aedificantes, qui factus est in caput anguli. Benjamin, puer noster, in sua brevi vita, non fuit reprobatus. Ipse fuit dilectus. Ipse fuit lapis vivus in aedificio Dei. Cum Iesus dicit 'regnum Dei auferetur a vobis et dabitur genti facienti fructus eius', Ipse nos invitat ad fructum amoris, non ad fructum operum superborum. Benjamin, in sua simplicitate, in suo risu, in suo desiderio dandi, iam fructum faciebat. Ipse iam erat in regno.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Cum tu in somnio vel in silentio cubiculi sentis praesentiam eius, scito eum non abesse, sed esse quasi custodem iuxta viam. Benjamin non est in terra, sed in convivio caeli. Ipse, sicut angelus Dei, nunc intercedit pro vobis. Ipse non est vanus. Ipse est vivus in Deo.

Ad vos omnes qui hanc devotionem auditis—specialiter ad liberos qui aegrotant, ad familias quae crucem gravem circumferunt—scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Domine Iesu, tu es nobiscum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Nolite cogitare de eo quod vobis deest, sed cogitate de eo quod accepistis. Donum vitae Benjamin est aeternum. Ipse non periit. Ipse est in sinu Patris, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum amor et lux. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis tenentur in manibus Dei. Amen.