Memoria Sancti Caroli Borromeo, Episcopi

In vita nostra, saepe iter facimus per vias quae ad nos incognitae videntur. Hodie, in Evangelio, Iesus ad turbas loquitur, non mollibus verbis, sed verbis quae pondus habent. 'Si quis venit ad me et non odit patrem suum et matrem... non potest meus esse discipulus.' Haec verba, primo aspectu, cor vulnerant. Sed Iesus non nos ad odium vocat; vocat nos ad ordinem amoris, ubi Deus est centrum, et omnia alia in eo locum suum inveniunt. Cogitate de hoc: Iesus nos invitat ad calculum, ad rationem. 'Quis enim ex vobis volens turrim aedificare, non prius sedens computat sumptus?' Haec est vita discipuli: non est impulsus momentaneus, sed deliberata electio, in qua totum nos ipsos, cum omnibus sumptibus, Deo offerimus.

Benjamin Vo, noster Ben, erat puer qui hanc rationem, hanc logicam, in corde suo portabat. Erat puer qui, in sua aetate quindecim annorum, non solum in schola excellens, sed in ipsis fundamentis technologiarum et machinarum versabatur. Erat, sicut pater suus Alan, homo qui structuram mundi intelligere volebat. Meministisne illius facetiae, illius somnii de 'Con Chim Airlines'? Ben, cum de aëroplanis et de avibus cogitabat, non erat puer qui in nubibus vagabatur; erat architectus, erat ille qui 'turrim aedificare' volebat. Quotienscumque cum patre suo aëroportus visitabat, oculis intentis, non solum machinas observabat, sed ordinem et pulchritudinem quae in caelum tolli poterat. In hoc desiderio, in hac curiositate, Ben non solum de aëroplanis loquebatur; ipse quaerebat viam ad caelum.

Sed hodie, post quattuor menses, scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, sentire hanc absentiam sicut pondus incalculabile. Cum videtis cathedram vacuam, aut cum recordamini illius itineris ubi Ben tam amanter aëroportus visitabat, sentitis hanc noctem quae non vult transire. Dolor non est umbra levis; dolor est pondus quod ossa perurit. Thao, cum in silentio noctis audis illum vocem, vel tu, Alan, cum frustra in somniis filium quaeris, sentitis hanc ariditatem. Et tu, Ryan frater carissime, qui cum Benjamin in itineribus mundi fuisti, sentis vacuum quod nemo alius implere potest. Audite me: non est peccatum flere. Ipse Iesus flevit ad sepulcrum Lazari. Dolor vester non est defectus fidei; est testimonium amoris immensi.

Saepe, in hoc silentio gravissimo, quaestio quaedam tacita corda vestra vulnerat: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Thao, Alan, audite hanc matrem ecclesiam, audite hanc veritatem quam Christus ipse vobis offert: Vos estis innocentes. Sicut Dominus discipulis de caeco nato respondit, neque hic peccavit neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem passum, omnem horam, iuxta Benjamin ambulastis cum fide et lacrimis. Non est in vobis culpa, nec est in vobis defectus. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Relaxate humeros vestros ab onere falsae accusationis. Recipite pacem quae omnem sensum superat. Amor vester fuit purus, et in conspectu Dei nunquam interit.

In lectione ad Philippenses, Paulus Apostolus scribit: 'Operamini salutem vestram cum metu et tremore. Deus est enim, qui operatur in vobis et velle et perficere.' Ben, in sua vita, hanc gratiam Dei in se operantem habebat. Meministisne illius momenti, tam simplicis et tam profundi, cum Ben, quindecim annos natus, parentibus suis dixit se totum suum 'piggy bank' velle tradere avunculo suo William, qui morbo gravissimo laborabat? Non fregit capsulam, non effudit nummos, non iactavit se; simplici verbo dixit se totum dare velle. Haec oblatio non erat actus pecuniarius; erat actus cordis. Ben, in sua innocentia, noverat quod totum se dare est vera via ad convivium Dei. Non opus erat pecunia, sed opus erat corde, et cor Ben erat iam in manu Dei.

Ben non est in tenebris. Ille, qui tam diligenter aëroportus observabat, qui alas machinarum in caelum tolli videbat, nunc ipse in pace aeterna quiescit. Ipse est in 'Banquet of Heaven', una cum sanctis, ubi non sunt turres aedificandae, sed ubi iam in domo Patris habitat. Thao, Alan, Ryan, nolite credere quod Ben sit longe. Sicut in somnio patris, ubi Benjamin videtur sanus, fortis, et laetus, Ben vobis dicit: 'Non est opus timere.' Hae non sunt voces phantasiae; sunt echoes veritatis aeternae. Benjamin est in convivio Patris. Ipse intercedit pro vobis, pro investigatoribus, pro omnibus pueris qui in hoc mundo laborant.

Ad te, Ryan, frater carissime: perge studere, perge ridere, perge vivere fortis. In tuo risu, in tuis studiis, in amore quo parentes tuos foves, Benjamin pergit in terra operari. Tu es pars illius historiae pulcherrimae. Memoria vestra non est carcer, sed fenestra aperta ad caelum. Sicut ille puteus in Cà Mau—'Giếng Gioan Baotixita'—qui aquam vivam in nomine Ben pauperibus dat, ita amor vester pergit fluere, tacite, sine ostentatione, fructificans in saecula. Hoc est opus vestrum: vivere, amare, et ferre crucem cum spe.

Si hodie quaeritis quid vobiscum portaetis extra hanc portam, capite hanc unam rem: certitudinem quod non estis derelicti. Cum redieritis domum, et videritis res eius, aut si forte recordamini illius ioci de 'Con Chim Airlines', nolite flere solum ex dolore. Subridete cum Ben. Dicite in silentio cordis: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in domo Patris, ubi nec luctus nec clamor est ultra. Ipse vos amat, et ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.