Feria Secunda Hebdomadae XXVIII per Annum

Fratres et sorores, consideremus hodie imaginem quam Paulus Apostolus nobis in lectione prima proponit: duos filios Abraham, unum ex ancilla, alterum ex libera. Sed antequam verba legis audiamus, videamus aliquid valde concretum. Cogitate de pulvere terrae, de vestigiis parvis in via relictis, de parvis rebus quae in cubiculo pueri remanent — chartae, libri, et illa parva charta adfixa muro ubi nomen aerariae futurae, 'Con Chim Airlines', scriptum est manu iuvenili. Benjamin noster, puer ille cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit libertas, quid sit petere caelum cum alis imaginariis. Meministisne quomodo ille ridebat cum de aëroplanis loquebatur, quomodo oculi eius lucebant cum de itineribus mundi cogitabat? Non erat in eo timor, sed desiderium videndi quod maior est.

Sed Paulus hodie loquitur de duobus foederibus, de Sina et de Jerusalem caelesti. Nos, inquit Apostolus, non sumus ancillae filii, sed liberae. Pro libertate Christus nos liberavit. Et hic nos oportet sistere gradum et veritatem audire priusquam ad consolationem veniamus. Scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, post tres menses adhuc sentire pondus illius absentiae quae domum complet. Interdum, in silentio matutino, subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie hanc vocem apertam: non est in vobis ulla culpa. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas in mari, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

Et tunc, in Evangelio hodierno, Iesus loquitur de generatione quae signum quaerit, sed nullum signum dabitur ei nisi signum Ionae. Sicut Ionas fuit signum Nineivitis, ita Filius Hominis huic generationi. Quid est signum Ionae? Non est potentia saeculi, sed praesentia Dei in ipso fundo maris, in tenebroso ventre ceti, ubi homo putat se derelictum. Iesus ipse descendit in nostrum dolorem. Benjamin, in sua quindecim annorum aetate, non erat exemptus ab hoc itinere, sed ipse iam novit quid sit sperare contra spem. Meministisne illius momentorum cum ille, tam generosus in corde, volebat offerre totum suum 'piggy bank' avunculo suo qui duobus ictibus laborabat? Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed uno verbo, simplici et puro, dixit se totum velle dare. In hac voluntate abscondita, in hoc animo qui nihil sibi retinebat, videmus verum filium liberae.

Ad vos omnes loquor, specialiter ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis. Tu et frater tuus eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere hanc viam. Ben non est longe; ipse tecum est in omni risu, in omni memoria illius itineris ad Konni's vel in curru cum familia. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Et ad vos, Alan et Thao, qui tam graviter laboratis et fertis crucem matris et patris orbati: nolite timere lacrimas vestras. Deus non est alienus a fletu vestro. Ipse tenet lacrimas vestras in utre suo.

Si forte hodie quaeritis quid ex hoc loco portare debetis, capite hanc unam rem: libertatem filiorum Dei. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis res Ben, nolite timere. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum lux et cantus. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Amen.