Senén Minggu Ka-puluh Dalapan Dina Taun Biasa

Panon poé subuh nyorot kana sapatu leutik anu rapih disimpen gigireun panto, sarta dina méja kerja aya sababaraha catetan leutik ngeunaan sasatoan jeung manuk-manuk anu diserat ku leungeun budak ngora. Sakedapan, dunya téh katémbong biasa waé, taya nanaon, batur leumpang ka tempat gawé, sora kandaraan mimiti rame di jalan. Tapi jalma anu kungsi leungit tangtu nyaho, yén di balik kasampurnaan isuk-isuk éta, aya hiji tempat kosong anu moal bisa di Eusian ku naon waé, hiji korsi anu hapa, sora nu leungit tina sudut imah. Tilu bulan geus kaliwat ti saprak Benjamin Vo indit nyanghareupan Bapa di sawarga, ninggalkeun sagala impian, kode komputer, catetan ngeunaan 'Con Chim Airlines', jeung seuri anu haneut nu jadi panyenang haté kulawarga. Dina kasedih anu ngalanglayung ieu, urang sadaya calik di dieu dinten ieu, neuteup kana bacaan suci, nyiar hiji jangji anu bisa nyekel leungeun urang nalika dada karasa sesak tur luhur kasepian.

Rasul Paulus dina seratna ka umat di Galatia nyarioskeun perkawis dua indung jeung dua perjangjian: indung nu mangrupa abdi jeung indung nu merdika. Paulus nyerat, 'Kusabab kitu, sadérék-sadérék, urang téh lain anak awéwé abdi, but anak awéwé nu merdika. Pikeun kamerdekaan Kristus geus ngamerdikaean urang; ku sabab kitu tetep pageuh sarta ulah daék deui kabeungkeut ku korsi abdi.' Gambar ieu kacida jerona. Kamerdekaan sanés ngan saukur ngeunaan leupas tina aturan, tapi ngeunaan hirup salaku anak-anak anu pinuh ku kapercayaan di hareupeun Allah. Benjamin, anu dina yuswana ngora kénéh reueus kana sagala hal anu luhur—reueus kana pesawat terbang, kana dunya penerbangan, kana cara hiji mesin hiber luhur nembus awan—tangtu paham kana harti miboga jangjang pikeun bébas. Tapi dina kahirupan ieu, jalurnya teu salawasna lempeng. Aya waktuna nalika urang nanya, naha kabeungkeut ku kanyeri anu sakieu jerona?

Papi Alan, Mami Thao, sareng Ryan, abdi terang pisan kana kanyeri anjeun. Tilu bulan ieu sanés ngan saukur ukuran waktu, tapi mangrupikeun samudera kasepian anu kedah dilewatan unggal poé. Aya poé-poé nalika anjeun ngadangu sora leutik di sudur imah, atanapi neuteup kana repositori GitHub anu pinuh ku kode-kode anu ditulis ku Ben—pintonan tina pikiran anu luar biasa pinter, budak anu dina yuswana ngora géus ngulik AI, DevOps, sarta miboga impian pikeun ngawangun maskapai sorangan nu dingaranan 'Con Chim Airlines'. Nalika Ben nyarioskeun 'con chim airlines', anjeunna sok seuri leutik, giggles, kalayan panon nu hurung ku sumanget. Tapi ayeuna, kanyeri tetep kanyeri. Ulah pura-pura kuat lamun dada anjeun hayang ceurik. Kanyeri sanés tanda kurang iman; kanyeri téh bukti tina kanyaah anu sakitu jerona, tina beungkeutan anu teu bisa dipegatkeun ku pati.

Sareng di dieu, sateuacan urang nyarioskeun perkawis kanyamanan, hayu urang eureun sakedap pikeun muka hiji batu beurat anu sering disidem ku para sepuh dina jempéna peuting. Hiji rasa salah anu sumput—rasa nu nanya naha aya anu luput, naha aya anu lepat, naha kuring kurang ati-ati, naha kuring bisa ngalakukeun hal séjén? Papi Alan, Mami Thao, dinten ieu, abdi hoyong nyangkat batu éta tina dada anjeun sacara lembut. Panyakit anu dirandapan ku Benjamin Vo sanés hukuman, sanés kasalahan anjeun, sareng sanés akibat tina naon waé anu anjeun laksanakeun atanapi henteu laksanakeun. Gusti henteu kantos ngirimkeun panyakit pikeun nguji ku cara anu kejem. Sakumaha Yesus ngawaler perkawis jalma lolong dina Injil, yén éta téh bukan karna dosa indung bapana, kitu deui kahirupan Ben. Sadaya ieu aya di luar wates kakawasaan manusa, hiji hal anu teu tiasa dicegah ku panjagaan naon waé. Anjeun parantos janten sepuh anu sampurna, anu méré sagala kanyaah. Ben terang pisan kumaha anjeunna dipikacinta. Anjeunna henteu kantos ngarasa anjeun gagal; anjeun téh pahlawan di panonna. Kusabab kitu, leupaskeun rasa salah éta dinten ieu; ngantepkeun manah anjeun bébas pikeun ceurik tanpa nanggung beban anu sanés hak anjeun. Anjeun teu luput nanaon. Gusti henteu ngahukum anjeun, sareng anjeun ogé teu kedah ngahukum diri sorangan.

Saterusna, Injil dinten ieu mawa urang kana hiji péngkolan anu endah tur seukeut. Yesus nyarios ka jalma-jalma nu nungtut tanda: 'Generasi ieu téh generasi anu jahat; maranéhna néangan tanda, tapi teu aya tanda anu bakal dibikeun ka maranéhna, iwal ti tanda Yunus.' Yunus jadi tanda pikeun urang Ninive sabab anjeunna mawa warta anu mawa jalma kana pertobatan. Sarta Yesus nambahan, 'Aya anu leuwih gede ti Yunus di dieu.' Tanda agung téh lain hal-hal anu spektakuler, tapi ayana Kristus di tengah-tengah urang. Ben ngartos kana tanda éta, sanés ku kecap-kecap anu rumit, tapi ku haténa anu lembut. Émut kana carita ngeunaan kumaha Ben, dina yuswana limabelas taun, unpropted, kalayan tulus ngomong ka indung bapana yén anjeunna daék masrahkeun sakabéh celenganana pikeun nulungan Pamanna William anu kaserang stroke. Ben henteu megahkeun éta celengan, anjeunna henteu ngabongkar éta, sabab artosna henteu diperyogikeun tur pamanna gaduh asuransi. Tapi tawaranna—budak ngora anu hayang masihan sagalana anu kagungan pikeun kulawargana—mangrupikeun cerminan jiwa anu murni. Éta téh Ben. Jiwa anu pinuh ku welas asih, anu ayeuna parantos calik di Banquet of Heaven.

… Hayu urang cicing sakedap di dieu. Pikirkeun kumaha saurang budak anu mikacinta sasama, anu resep ningali manuk-manuk jeung pesawat terbang, ayeuna mendogkeun katengtreman sajati di sawarga. Ben henteu leungit; anjeun moal pernah leungit dina panon Gusti.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep anu ayeuna leumpang di satengahing dunya tanpa lanceuk anu biasana babarengan ngagambar impian, émut yén Ben aya di gigireun hidep. Sanés di dieu dina wujud fisik, tapi dina cinta anu teu kantos pareum. Teruskeun neuteup ka langit, teruskeun nyekel impian hidep, sabab Ben reueus pisan ka hidep. Papi Alan jeung Mami Thao, sanajan peuting-peuting sakapeung karasa tiis, émut yén Ben aya dina katengtreman Allah. Inget kana impian, kana carita-carita anu haneut, kana kanyataan yén cinta moal pernah maot.

Sareng pikeun urang sadaya anu hadir, sakumna kulawarga, réréncangan, sareng baraya, urang sadaya anu nuju nanggung salibna masing-masing di mana waé: ulah sieun. Gusti emut kana perjangjian-Na selamanya. Sateuacan urang kaluar ti tempat ieu dinten ieu, bawa hiji hal anu sederhana: hiji seuri anu tulus ka batur, hiji kanyaah anu dibikeun tanpa pamrih, dina ngaran Ben anu ayeuna nuju hiber luhur di sawarga. Teruslah tetep kuat, sabab dina panangan Gusti, teu aya hiji punjul cinta anu leungit. Amin.