Minggu Biasa ka-27

Sering pisan, urang ningali kebon anggur salaku hiji tempat anu tenang, tempat dimana anggur tumuwuh kalayan sabar dina panonpoé. Dina bacaan kahiji dinten ieu, Nabi Yesaya nyarioskeun ngeunaan hiji kebon anggur anu dirawat kalayan kacida saé ku sobatna. Anjeunna ngali taneuhna, miceunan batu-batuna, melak anggur anu pangsaéna, bahkan ngadamel menara jaga supados kebon éta aman. Tapi, nalika waktosna panén, kebon éta kalah ngahasilkeun anggur liar anu haseum.

Coba urang bayangkeun sakedap gambar éta. Hiji kebon anu geus diurus ku sagala kanyaah, tapi hasilna henteu sakumaha anu dipiharep. Sering pisan, dina kahirupan urang, urang ngarasa kitu. Urang geus ngalakukeun sagalana anu pangsaéna, urang geus ngajaga, urang geus méré sagala kanyaah, tapi aya kanyeri anu datang anu karasa siga anggur liar. Papi Alan, Mami Thao, sarta Ryan, abdi terang yén geus tilu bulan ieu, anjeun sering ningali kebon kahirupan anjeun karasa hampa, karasa aya anu leungit. Benjamin Vo, budak anu sakitu pinter, sakitu bageur, anu miboga impian ngeunaan 'con chim airlines', parantos mulang' anu sok ngajadikeun anjeun gigigel jeung seuri, ayeuna parantos mulang ka bumi Rama.

Hayu urang cicing heula di dieu. Ulah buru-buru. Émut kana hiji hal anu sederhana: Ben téh budak anu boga 'panon' anu ningali jauh ka hareup. Anjeunna resep pisan kana dunya penerbangan, Boeing 737, sareng impianna ngeunaan 'Con Chim Airlines'. Ben henteu ngan ukur ningali pesawat, anjeunna ningali kamungkinan. Ben mangrupikeun budak anu miboga rasa panasaran anu teu aya watesna, jiwa anu salawasna 'ngapung' luhur. Nalika urang ningali poto Ben anu nuju diuk dina quad bike di keusik gurun, kalayan imut anu caang pisan, urang ningali budak anu henteu sieun ku petualangan. Ben henteu sieun ku tantangan, boh éta dina matematika, boh dina olahraga badminton, atawa dina cara anjeunna mikacinta kulawargana. Anjeunna mangrupikeun 'béntang' leutik di dunya urang, anu ayeuna parantos mulang ka tempat asalna.

Sareng di dieu, abdi hoyong nyarioskeun hiji hal anu kedah pisan ku urang sadaya diinget. Aya beban anu sering dibawa ku sepuh anu kaleungitan putra nu dipikacinta: rasa salah. 'Naha kuring luput? Naha aya anu tiasa kuring lakukeun?' Papi Alan, Mami Thao, dinten ieu, abdi hoyong ngangkat batu éta tina dada anjeun. Panyakit anu dirandapan ku Benjamin Vo sanés hukuman, sanés kasalahan anjeun, sareng sanés akibat tina naon anu anjeun laksanakeun atawa henteu laksanakeun. Gusti henteu ngirimkeun panyakit pikeun nguji atawa ngahukum. Dina panon Gusti, anjeun téh sepuh anu luar biasa. Ben terang pisan kumaha anjeunna dipikacinta. Ben henteu kantos ngarasa anjeun gagal. Anjeunna reueus pisan ka anjeun. Ulah ngantep rasa salah ngabajak kasedih anjeun, sabab kasedih anjeun téh suci, éta mangrupikeun bukti kanyaah anjeun anu murni. Gusti henteu nanya saha anu salah, sapertos dina Injil Yohanes ngeunaan jalma lolong. Gusti ngan ukur nanya: 'Saha anu aya di gigireun anjeun?' Sareng jawabanna nyaéta Gusti sorangan, anu nuju ngaping anjeun dina unggal léngkah.

Dina Injil dinten ieu, Yesus nyarioskeun ngeunaan panyewa kebon anggur anu jahat anu maéhan utusan-utusan anu dikirim ku nu bogana, bahkan maéhan anakna. Ieu téh carita anu pait. Tapi Yesus teras nyarioskeun ngeunaan 'batu anu dipiceun ku para tukang ngawangun, anu tungtungna jadi batu juru'. Ben, dina hirupna anu singket, parantos janten batu juru dina kahirupan kulawargana. Anjeunna ngajarkeun urang ngeunaan kanyaah anu tulus. Émut kumaha Ben, dina yuswana limabelas taun, henteu kantos ragu pikeun mikiran batur? Nalika Pamanna William kaserang stroke, Ben, tanpa dititah, nyarios ka indung bapakna yén anjeunna daék masrahkeun sakabéh celenganana pikeun nulungan. Ben henteu megahkeun celengan éta, anjeunna henteu kedah ngabongkar éta, tapi tawaran tulus ti saurang budak anu hoyong masihan sagalana anu kagungan mangrupikeun cerminan tina kanyaah Kristus sorangan. Ieu téh Ben. Ieu téh jiwa anu ayeuna nuju ngalayanan di 'Banquet of Heaven'.

Ben ayeuna nuju ngapung dina 'Con Chim Airlines' anu pang luhurna, di tempat anu teu aya deui kanyeri, teu aya deui panyakit, ngan aya katengtreman abadi. Ryan, adi anu dipikacinta, hidep gaduh lanceuk anu luar biasa. Nalika hidep ngarasa sepi, nalika hidep ngarasa yén dunya ieu karasa béda pisan tanpa Ben, émut yén Ben salawasna aya di gigireun hidep. Anjeunna ngaping hidep, ngadoakeun hidep, sareng reueus pisan kana naon waé anu hidep lakukeun. Teruskeun hirup hidep kalayan sumanget, teruskeun impian hidep, sabab Ben bakal tetep hirup dina unggal seuri hidep. Papi sareng Mami, kasedih anjeun beurat, tapi kanyataan yén Gusti mikacinta anjeun leuwih beurat deui. Entong hariwang ku kamari, entong sieun ku énjing. Ben nuju ngajaga tempat di sawarga, sareng hiji poé, dina waktos anu dipidamel ku Gusti, anjeun bakal patepang deui sareng Ben.

Urang sadaya anu aya di dieu, urang sadaya anu nuju ngarasa beuratna dunya ieu, hayu urang diajar tina kahirupan Benjamin. Kahirupan sanés ngeunaan sabaraha lami urang hirup di handapeun panonpoé, tapi ngeunaan sabaraha jero cinta anu urang tinggalkeun di haté batur. Sateuacan urang kaluar ti tempat ieu dinten ieu, hayu urang mawa hiji hal anu sederhana: tebarkeun hiji imut anu tulus ka sasama, ucapkeun kecap anu mawa katengtreman ka batur, sareng percanten yén dina panangan Gusti, teu aya hiji punjul cinta anu leungit. Benjamin, hatur nuhun parantos mawa 'Con Chim Airlines' tina impian anjeun kana kanyataan cinta anu hirup di haté abdi sadaya. Teruslah hiber luhur, ngaping kulawarga anjeun ti sawarga, dugi ka waktosna urang sadaya patepang deui dina kamulyaan Allah anu abadi. Amin.