Rebo Pekan Biasa Ka-XXVIII

Panon poé subuh nyorot kana sababaraha buku bacaan algebra anu kabuka di luhur méja kelas, sarta di gigireunna aya hiji telepon sélulér anu nyekel poto kenangan—budak ngora anu diuk reureuh bari neuteup kana kaméra mawa hiji seuri leutik anu pinter tur terang. Sakedapan, dunya katémbong biasa waé, jalma-jalma leumpang ka tempat gawé, mobil-mobil lumaku dina rutinitasna. Tapi pikeun jalma anu terang kumaha rasana leungit, isuk-isuk éta mawa kanyeri anu jero pisan—hiji korsi anu kosong di imah, hiji sora anu leungit tina lorong, hiji gelut leutik ngeunaan hal-hal sepele anu ayeuna dipikangangen satengah mati. Geus opat bulan leuwih ti saprak Benjamin Vo indit nyanghareupan Bapa di sawarga dina tanggal 13 Juni 2026, ninggalkeun sagala kode komputer, repositori github, impian ngeunaan maskapai leutik 'con chim airlines', sarta seuri haneut anu salawasna mawa kabagjaan ka kulawarga. Dina kasedih anu ngalanglayung ieu, urang sadaya calik di dieu dinten ieu, neuteup kana bacaan suci, nyiar hiji jangji anu bisa nyekel leungeun urang nalika dada karasa sesak tur kasepian nyiksa.

Rasul Paulus dina seratna ka umat di Galatia nyarioskeun perkawis dua jalan anu disanghareupan ku unggal jalma: jalan daging anu pinuh ku pasea, kabencian, sirik, sarta pamrih diri, dibandingkeun jeung buah Roh anu nyata dina kahirupan jalma anu dipimpin ku Roh Allah. Paulus nyerat: 'Kontrasna, buah Roh téh kanyaah, kabagjaan, katengtreman, kasabaran, kahadean, kamurahan, kasatiaan, kalemahan, sarta pangendalian diri.' Gambar ieu kacida jerona. Benjamin, budak anu dina yuswana ngora kénéh reueus pisan kana sagala hal anu luhur—reueus kana pesawat terbang, kana dunya penerbangan, kana cara hiji mesin hiber luhur nembus awan—tangtu paham kana harti ngapung kalayan arah anu bener. Tapi dina kahirupan ieu, jalurnya teu salawasna lempeng. Aya waktuna nalika urang nanya, naha kabeungkeut ku kanyeri anu sakieu jerona?

Papi Alan, Mami Thao, sareng Ryan, abdi terang pisan kana kanyeri anjeun. Opat bulan ieu sanés ngan saukur ukuran waktu, tapi mangrupikeun samudera kasepian anu kedah dilewatan unggal poé. Aya poé-poé nalika anjeun ngadangu sora leutik di sudut imah, atanapi neuteup kana repository GitHub anu pinuh ku kode-kode aplikasi anu ditulis ku Ben—pintonan tina pikiran anu luar biasa pinter, budak anu dina yuswana ngora géus ngulik AI, DevOps, sarta miboga impian pikeun ngawangun maskapai sorangan nu dingaranan 'con chim airlines'. Nalika Ben nyarioskeun 'con chim airlines', anjeunna sok seuri leutik, giggles, kalayan panon nu hurung ku sumanget. Tapi ayeuna, kanyeri tetep kanyeri. Ulah pura-pura kuat lamun dada anjeun hayang ceurik. Kanyeri sanés tanda kurang iman; kanyeri téh bukti tina kanyaah anu sakitu jerona, tina beungkeutan anu teu bisa dipegatkeun ku pati.

Sareng di dieu, sateuacan urang nyarioskeun perkawis kanyamanan, hayu urang eureun sakedap pikeun muka hiji batu beurat anu sering disidem ku para sepuh dina jempéna peuting. Hiji rasa salah anu sumput—rasa nu nanya naha aya anu luput, naha aya anu lepat, naha kuring kurang ati-ati, naha kuring bisa ngalakukeun hal séjén? Papi Alan, Mami Thao, dinten ieu, abdi hoyong nyangkat batu éta tina dada anjeun sacara lembut. Panyakit anu dirandapan ku Benjamin Vo sanés hukuman, sanés kasalahan anjeun, sareng sanés akibat tina naon waé anu anjeun laksanakeun atanapi henteu laksanakeun. Gusti henteu kantos ngirimkeun panyakit pikeun nguji ku cara anu kejem. Sakumaha Yesus ngawaler dina Injil yén panyakit sanés akibat dosa jalma atanapi kolotna, kitu deui kahirupan Ben. Sadaya ieu aya di luar wates kakawasaan manusa, hiji hal anu teu tiasa dicegah ku panjagaan naon waé. Anjeun parantos janten sepuh anu sampurna, anu méré sagala kanyaah. Ben terang pisan kumaha anjeunna dipikacinta. Anjeunna henteu kantos ngarasa anjeun gagal; anjeun téh pahlawan di panonna. Kusabab kitu, leupaskeun rasa salah éta dinten ieu; ngantepkeun manah anjeun bébas pikeun ceurik tanpa nanggung beban anu sanés hak anjeun. Anjeun teu luput nanaon. Gusti henteu ngahukum anjeun, sareng anjeun ogé teu kedah ngahukum diri sorangan.

Saterusna, Injil dinten ieu mawa urang kana hiji péngkolan anu endah tur seukeut. Urang ningali Yesus ngingetan jalma-jalma anu leumpang dina aturan luar tapi poho kana kaadilan jeung kanyaah ka Allah: 'Celaka maranéhna... maranéhna mayar persepuluhan tina sayuran leutik, tapi maranéhna malire kaadilan jeung kanyaah ka Allah.' Yesus negeskeun yén anu penting di payuneun Allah sanés ngan saukur penampilan atanapi aturan kaku, tapi haté anu bener-bener hirup dina kanyaah. Ben ngartos kana hal éta, sanés ku ceramah anu panjang, tapi ku kahirupanna sorangan. Émut kana carita ngeunaan kumaha Ben, dina yuswana limabelas taun, unpropted, kalayan tulus ngomong ka indung bapakna yén anjeunna daék masrahkeun sakabéh celenganana pikeun nulungan Pamanna William anu kaserang stroke. Ben henteu megahkeun éta celengan, anjeunna henteu ngabongkar éta, sabab artosna henteu diperyogikeun tur pamanna gaduh asuransi. Tapi tawaranna—budak ngora anu hayang masihan sagalana anu kagungan pikeun kulawargana—mangrupikeun cerminan jiwa anu murni. Éta téh Ben. Jiwa anu pinuh ku welas asih, anu ayeuna parantos calik di Banquet of Heaven.

… Hayu urang cicing sakedap di dieu. Pikirkeun kumaha saurang budak anu mikacinta sasama, anu resep kana dunya penerbangan, ayeuna mendogkeun katengtreman sajati di sawarga. Ben henteu leungit; anjeun moal pernah leungit dina panon Gusti. Anjeuna ayeuna nuju ngapung dina katengtreman Bapa di sawarga.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep anu ayeuna leumpang di satengahing dunya tanpa lanceuk anu biasana babarengan ngagambar impian, émut yén Ben aya di gigireun hidep. Sanés di dieu dina wujud fisik, tapi dina cinta anu teu kantos pareum. Teruskeun neuteup ka langit, teruskeun nyekel impian hidep, sabab Ben reueus pisan ka hidep. Papi Alan jeung Mami Thao, sanajan peuting-peuting sakapeung karasa tiis, émut yén Ben aya dina katengtreman Allah. Inget kana impian, kana carita-carita anu haneut, kana kanyataan yén cinta moal pernah maot.

Sareng pikeun urang sadaya anu hadir, sakumna kulawarga, réréncangan, sareng baraya, urang sadaya anu nuju nanggung salibna masing-masing di mana waé: ulah sieun. Gusti emut kana perjangjian-Na salamina. Sateuacan urang kaluar ti tempat ieu dinten ieu, bawa hiji hal anu sederhana: hiji seuri anu tulus ka batur, hiji kanyaah anu dibikeun tanpa pamrih, dina ngaran Ben anu ayeuna nuju hiber luhur di sawarga. Teruslah tetep kuat, sabab dina panangan Gusti, teu aya hiji punjul cinta anu leungit. Amin.