Dé Céadaoin sa Seachtú Seachtain is Fiche sa Tréimhse Choiteann

Smaoinigh ar an gcaoi a n-osclaíonn tú leabhar nótaí, nó conair chódála ar ríomhaire, áit a bhfuil gach rud eagraithe go beacht, gach líne ag teacht lena chéile. Do Benjamin Vo, ní raibh an saol ina thionscadal le réiteach amháin, ach ina thuras iontach a raibh lán de mhíorúiltí beaga ann. Is cuimhin leat an pictiúr sin de Ben ina shuí go socair ag a dheasc sa seomra ranga, an leabhar ailgéabar ar a ghlúine, é ag féachaint i dtreo an cheamara le gáire beag, fiosrach, ar a aghaidh. Bhí sé ina bhuachaill a raibh an domhan mór ina shúile aige, ó na haerárthaí a bhí sé ag pleanáil dá 'con chim airlines' go dtí an t-eolas domhain a bhí aige ar chórais AWS. Bhí sé ina bhuachaill a bhí i gcónaí ag iarraidh an domhan a nascadh, é a thabhairt níos gaire dá chéile, eitleán ar eitleán, scéal ar scéal.

Sa chéad léacht inniu, cloisimid Naomh Pól ag cur síos ar dhá bhealach maireachtála: 'Is iad torthaí an Spioraid, áfach, grá, áthas, síocháin, foighne, cineáltas, flaithiúlacht, dílseacht, cneastacht, féinsmacht.' Seo iad na torthaí a chonaic muid i saol Benjamin. Ní raibh sé ag lorg na suíochán tosaigh sna margaí; bhí sé ag lorg na fírinne, ag lorg na nasc idir daoine. Smaoinigh ar an gcaoi a raibh sé chomh toilteanach a chuid go léir a thairiscint—mar an uair sin a thairg sé a bhanc muc ar fad dá uncail William nuair a bhí sé tinn. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead toisc nach raibh gá leis, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an cineáltas a bhí ann: buachaill a bhí réidh chun a chuid go léir a thabhairt uaidh ar son duine eile, gan choinníoll. Sin é an spiorad atá á lorg againn inniu.

Caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé thart ar cheithre mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo an 13ú lá de Mheitheamh, 2026. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an phian sin fíor agus domhain. Nílimid ag iarraidh do bhrón a ghlanadh amach le focail éadroma; tá an caoineadh sin ann toisc go raibh grá ann, grá chomh domhain sin nach bhféadfadh bás é a dhíothú. Tá an bhrón sin ina scáthán ar an ngrá a bhí agaibh do Benjamin. Ní gá duit a bheith láidir an t-am ar fad. Tá cead agat a bheith briste. Tá an bhrón sin, an t-uaigneas sin, ina chuid den ghrá a leanann ar aghaidh ag labhairt nuair a bhíonn focail gann. Uaireanta, mothaíonn an saol cosúil le teach atá ró-chiúin, áit a bhfuil guth Ben le cloisteáil sna cuimhní ach nach bhfuil ann sa chuaille. Ach tá an ciúnas sin lán de ghrá.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Níor thip sibh riamh air. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh. Bhí sibh ag tabhairt grá, ag tabhairt aire, ag tabhairt gach rud a d'fhéadfadh tuismitheoir a thabhairt. Ná bíodh an t-ualach sin oraibh níos mó.

Sa Soiscéal inniu, tugann Íosa aghaidh ar na Pharisees agus ar na saineolaithe dlí. Deir sé: 'Is mairg daoibh, a shaineolaithe an dlí! Mar cuireann sibh ualaí troma ar dhaoine nach féidir iad a iompar, ach sibhse féin, ní bhogann sibh méar amháin chun iad a thógáil.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas. Ní bhaineann sé le bheith glan ar an taobh amuigh, le cuma na dea-bheatha a choinneáil. Baineann sé leis an taobh istigh. Baineann sé leis an gcroí. Smaoinigh ar an gcaoi a bhfuil Íosa ag lorg croíthe atá oscailte, croíthe atá sásta an t-ualach a roinnt. Is é an cineáltas a bhíonn i gcónaí ag lorg bealach chun cabhrú, fiú nuair nach bhfuil ach beagán le tabhairt, nó nuair nach bhfuil ach gáire le roinnt. Sin é an bealach a bhí ag Ben. Bhí sé ag lorg bealaí chun an t-ualach a éadromú do dhaoine eile, trína chuid eolais, trína chuid gáire, trína chuid cineáltais.

Ryan, a dheartháir, tá tú ag iompar an ghrá sin freisin. Tá a fhios agam go bhfuil an saol uaigneach uaireanta, ach cuimhnigh ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil do na 'Cybertrucks' sin, ag caint faoi na haerárthaí. Tá an nasc sin fós beo. Tá sé beo i ngach gníomh cineáltais a dhéantar go ciúin san oíche, i ngach uair a roinneann sibh cuimhne, i ngach uair a bhreathnaíonn sibh ar na spéartha agus a smaoineann sibh ar a 'con chim' beag ag eitilt i láthair Dé. Níor imigh an nasc sin. Tá sé ina chuid de do chroí anois, agus beidh sé ann go deo.

Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an lámh sin, cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag faire oraibh, ag gáire leis an ngáire geal a bhí chomh nádartha sin dó, agus ag fanacht libh sa solas. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo. Ná bíodh eagla oraibh an grá a thabhairt arís, fiú nuair a bhraitheann sé go bhfuil an praghas ró-ard. Tá an praghas íoctha ag Críost cheana féin. Tá sibh saor, agus tá Ben ag eitilt in éineacht leis na haingil, ag fanacht libh sa bhaile mór sin atá ullmhaithe ag an Athair. Is féidir libh an t-ualach sin a fhágáil anseo, ag cosa an Tiarna. Tá sibh saor. Tá sibh gráite. Tá Ben sa bhaile. Amen.