Déardaoin den Chúigiú Seachtain is Fiche sa Ghnáth-Am

Smaoinigh ar an gcaoi a bhreathnaíonn buachaill óg ar an spéir agus é ag fanacht ag aerfort, a shúile ag leanúint eitleáin a bhfuil a chosáin ag trasnú na scamaill. Do Benjamin Vo, ní raibh sna línte sin ar an scáileán ach gealltanas. Bhí a intinn, a bhí chomh géar agus chomh fiosrach sin, i gcónaí ag iarraidh an domhan a nascadh, ag pleanáil a chuid 'con chim airlines' le gáire agus le spleodar. Bhí sé ina bhuachaill a raibh an domhan ar fad ina shúile aige, ach ba é an rud is áille ná gur fhan a chroí chomh simplí agus chomh cineálta sin i lár a chuid smaointe casta uile.

Sa chéad léacht inniu, cloisimid focail Qoheleth: 'Féin-ne, a deir an Seanmóir, féin-ne; is féin-ne gach rud.' Is focail iad seo a bhraitheann trom, nach ea? Tá an ghrian ag éirí agus ag dul faoi, tá na haibhneacha ag rith chun na farraige, agus tá an saol ag dul ar aghaidh gan stad. Uaireanta, mothaímid go bhfuilimid ag rith i gciorcail, ag iarraidh ciall a bhaint as rudaí nach bhfuil inár gcumhacht. Nuair a bhíonn an cathaoir folamh, nuair a bhíonn an ciúnas sa teach ró-ard, is furasta an mothúchán sin a bheith ann go bhfuil gach rud ag imeacht cosúil leis an ghaoth.

Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé trí mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an phian sin fíor agus domhain. Níl aon chiall i ndaoine a rá go bhfuil an t-am ag leigheas gach rud nuair a bhíonn an cathaoir sin folamh, nuair nach gcloisear an gáire sin ar an staighre, nó nuair a bhíonn an t-uaigneas ag titim isteach san oíche. Tá an bhrón sin ann toisc go raibh an grá ann. Ná déanaigí iarracht an bhrón sin a chur i bhfolach, agus ná lig do éinne a rá leat go bhfuil tú ag caoineadh anlathach. Is é an caoineadh sin an t-aon chomhartha amháin atá fágtha den ghrá sin nach bhfuil áit eile le dul aige. Tá an pian seo ina scáthán ar an ngrá a bhí agaibh do Benjamin. Ní gá duit a bheith láidir an t-am ar fad. Tá cead agat a bheith briste.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh. Bhí sibh ag tabhairt grá, ag tabhairt aire, ag tabhairt gach rud a d'fhéadfadh tuismitheoir a thabhairt.

Sa Soiscéal inniu, feicimid Herod, fear a bhí lán de cheisteanna, lán de phraiseach ina intinn. 'John I beheaded,' a deir sé, 'Who then is this about whom I hear such things?' Bhí Herod ag iarraidh an freagra a fháil trína shúile féin, trína chumhacht féin, trína chuid eagla féin. Ach ní féidir Críost a thuiscint ar an mbealach sin. Caithfear é a fheiceáil le súile an chroí. Agus anseo an casadh: nuair a bhí Ben ag caint faoina phleananna, faoina chuid 'con chim airlines', bhí sé ag caint le gáire. Ní raibh eagla air roimh an todhchaí. Bhí muinín aige. Cuimhnigh ar an uair sin, nuair a bhí sé cúig bliana déag d'aois, a thairg sé a bhanc múc ar fad do Mham agus do Bha chun cabhrú lena uncail William a bhí ag fulaingt. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead toisc nach raibh gá leis, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an cineáltas a bhí ann: buachaill a bhí réidh chun a chuid go léir a thabhairt uaidh ar son duine eile, gan choinníoll. Sin é an spiorad a thaitníonn le Dia.

Ryan, a dheartháir, tá tú ag iompar an ghrá sin freisin. Tá a fhios agam go bhfuil an saol uaigneach uaireanta, ach cuimhnigh ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil do na 'Cybertrucks' sin, ag caint faoi na haerárthaí. Tá an nasc sin fós beo. Tá sé beo sa tobar uisce sin i Vítneam, an 'Giếng Gioan Baotixita' a tugadh in ainm Ben, a thugann uisce glan do dhaoine atá i ngátar. Tá sé beo i ngach gníomh cineáltais a dhéantar go ciúin san oíche, i ngach uair a roinneann sibh cuimhne, i ngach uair a bhreathnaíonn sibh ar na spéartha agus a smaoiníonn sibh ar a 'con chim' beag ag eitilt i láthair Dé. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an lámh sin, cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag faire oraibh, ag gáire leis an ngáire geal a bhí chomh nádúrtha sin dó, agus ag fanacht libh sa solas. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo. Ná bíodh eagla oraibh an grá a thabhairt arís, fiú nuair a bhraitheann sé go bhfuil an praghas ró-ard. Tá an praghas íoctha ag Críost cheana féin. Tá sibh saor, agus tá Ben ag eitilt in éineacht leis na haingil, ag fanacht libh sa bhaile mór sin atá ullmhaithe ag an Athair. Amen.