Huwebes ng Ika-dalawampu't Limang Linggo sa Karaniwang Panahon

Sa aklat ng Eclesiastes, may isang salitang paulit-ulit na humahampas sa ating pandinig: 'Walang kabuluhan.' Sabi ng Mangangaral, 'Walang kabuluhan ang lahat!' Ang araw ay sumisikat at lumulubog, ang hangin ay umiikot, ang mga ilog ay dumadaloy sa dagat ngunit hindi ito napupuno. Sa unang tingin, tila ito ay isang paglalarawan ng isang mundong walang patutunguhan, isang paikot-ikot na kawalan kung saan ang bawat pagsisikap ay naglalaho. Para sa inyong pamilya, Alan at Thao, at sa iyo, Ryan, ang mga salitang ito ay maaaring maging napakabigat. Sa loob ng tatlong buwan, mula noong ika-13 ng Hunyo, marahil ay naranasan ninyo ang pakiramdam na ang mundo ay huminto, habang ang paligid naman ay patuloy sa pag-ikot nito na parang walang nangyari. Ang sakit ay nagpaparamdam sa atin na ang lahat ng ating pagmamahal, ang lahat ng ating pangarap para kay Benjamin, ay parang hangin na naglaho. Ngunit huwag kayong magpadala sa tinig na nagsasabing 'walang kabuluhan ang lahat.' Ang Salita ng Diyos ay hindi nag-aalok ng kawalan; ito ay nag-aalok ng pag-asa sa gitna ng ating pagkalito.

Isipin ninyo ang isang eroplano na pumapailanlang sa himpapawid. Para sa isang taong nasa lupa, ang eroplano ay maliit lamang, isang tuldok na mabilis na naglalaho sa abot-tanaw. Ngunit para sa mga nasa loob, ang paglalakbay ay totoo, ang destinasyon ay tiyak, at ang bawat sandali sa loob ng kabin ay may kahulugan. Si Benjamin, ang ating matalinong si Ben, ay mahilig sa mga eroplano. Ang kanyang pangarap na 'Con Chim Airlines' ay hindi lamang isang laro ng bata; ito ay isang pagpapahayag ng kanyang pagnanais na lumipad, na tumingin sa mundo mula sa mas mataas na perspektibo. Ngayong wala na siya, madalas ninyong tinitingnan ang langit at nagtatanong, 'Nasaan na ang lahat ng pangarap na iyon? Nasaan ang kagalakan ng kanyang mga mata kapag nakakakita siya ng Boeing 737?' Ang sakit na inyong nararamdaman ay totoo, at hindi ko ito itatago. Ang upuang bakante, ang katahimikan sa inyong tahanan, ang hindi na maririnig na pagbati ng 'Good morning, Dad'—ito ang mga sugat na hindi madaling hilumin. Ngunit ang katotohanan ay ito: ang buhay ni Benjamin ay hindi isang 'walang kabuluhan.' Ito ay isang obra maestra ng pag-ibig na inukit ng Diyos sa inyong buhay.

Sa Ebanghelyo, si Haring Herodes ay nalilito. 'Sino ba itong naririnig ko?' tanong niya. Siya ay naghahanap ng sagot sa labas, sa mga haka-haka, sa takot, at sa kanyang sariling kapangyarihan. Ngunit hindi niya makita ang katotohanan dahil ang kanyang puso ay sarado. Sa inyong pagdadalamhati, madalas ding magtanong ang inyong isipan. 'Bakit nangyari ito? Ano ang pagkukulang ko?' Nais kong sabihin sa inyo nang buong linaw: Absolbado kayo sa anumang pagsisisi. Ang inyong pagmamahal kay Ben, ang inyong pagpapakain sa kanya, ang inyong paggabay sa kanya sa bawat bansa na inyong pinuntahan—lahat ng ito ay wagas. Ang sakit ay hindi parusa. Ang pagkawala ni Ben ay hindi bunga ng anumang pagkukulang ninyo. Minsan, ang mga unos sa buhay ay dumarating nang walang babala, at hindi ito dahil sa anumang pagkukulang ng magulang. Huwag ninyong akusahan ang inyong sarili, dahil ang Diyos na tumitingin sa inyong puso ay walang hawak na akusasyon laban sa inyo. Siya ay hindi naghahanap ng kasalanan; Siya ay naghahanap ng mga taong handang magpahinga sa Kanyang awa. Ang inyong pag-aalala, ang inyong paghahanap ng mga sagot—ito ay pagpapakita lamang ng lalim ng inyong pagmamahal. At ang pag-ibig na iyon ay hindi kailanman magiging 'walang kabuluhan.'

Naaalala ko ang kwento ng inyong pamilya tungkol sa piggy bank ni Ben. Hindi niya kailangang basagin ito, hindi niya kailangang ibigay ang bawat sentimo para kay Uncle William. Ang mahalaga ay ang kanyang kusang-loob na pag-aalay. Iyan ang puso ni Benjamin—isang pusong hindi nakatingin sa sarili, kundi sa kapakanan ng iba. Sa mundong ito na laging nagtatanong kung ano ang mapapala, si Ben ay nagturo sa inyo kung ano ang ibig sabihin ng pagbibigay. Ang kanyang kabutihan ay hindi natapos sa ika-13 ng Hunyo. Ito ay patuloy na dumadaloy, gaya ng tubig sa 'Well of Love' sa Cà Mau. Ang bawat patak ng tubig na nagbibigay-buhay sa mga nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na patuloy na naglalakbay. Hindi ito isang monumento ng kamatayan; ito ay isang buhay na patotoo na ang pag-ibig ni Ben ay hindi natutuyo dahil ito ay nakaugat sa pag-ibig ng Diyos.

Ryan, aking kapatid, alam ko na ang iyong mundo ay tila tahimik nang wala ang iyong Kuya. Ngunit huwag kang matakot. Ang iyong Kuya ay kasama mo sa bawat pangarap, sa bawat laro, at sa bawat eroplanong papel na iyong paliliparin sa himpapawid. Ang inyong bond ay hindi naputol; ito ay nagbago lamang ng dimensyon. Siya ay nagbabantay sa iyo, isang anghel na mas malapit sa iyo kaysa sa iyong akala. Ang pagmamahal ni Ben ay parang isang eroplanong lumilipad sa itaas ng mga ulap—hindi mo man ito laging nakikita, alam mong naroon ito, patuloy na naglalakbay sa ilalim ng pag-aaruga ng Diyos. Magpatuloy ka sa paglalaro, sa pag-aaral, at sa pagiging masaya, dahil ang kagalakan mo ay ang pinakamagandang alay para kay Kuya Ben.

Sa Unang Pagbasa, sinabi sa atin na ang lahat ng bagay ay may panahon. May panahon para sa pag-iyak, at may panahon para sa paghilom. Huwag ninyong pilitin ang inyong sarili na maging 'okay' agad. Ang pagdadalamhati ay isang paglalakbay, hindi isang karera. Sa mga gabing ang bigat ay tila hindi kayang dalhin, lumapit kayo sa paanan ni Hesus. Siya rin ay dumaan sa krus. Siya rin ay nakaramdam ng pag-iisa. Ngunit ang Kanyang krus ay hindi ang katapusan; ito ang daan patungo sa muling pagkabuhay. Ang inyong pamilya ay hindi nag-iisa sa paglalakbay na ito. Ang ating Mahal na Ina, na nakatayo rin sa paanan ng krus ng kanyang Anak, ay nakakaunawa sa inyong sakit. Siya ang inyong magiging sandigan, ang inyong magiging katuwang sa paghahanap ng kapayapaan.

Sa susunod na makakita kayo ng eroplano sa langit, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan at magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay na ibinahagi ni Ben sa inyo. Gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin at patuloy na nagbibigay ng liwanag sa mundo. Ang inyong buhay, Alan at Thao, ay hindi 'walang kabuluhan.' Ito ay isang mahalagang bahagi ng plano ng Diyos. Ang inyong pagmamahal ay nagbunga ng isang anghel na ngayon ay nasa 'Banquet of Heaven.'

Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin mo ang iyong pamilya, lalo na sina Alan at Thao, upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na maging mapagpatawad at mapagbigay ay ang Siyang magdadala sa inyo sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Ang pundasyon ng inyong pag-ibig ay nasa bato ni Kristo, at doon, kayo ay mananatiling matatag, anuman ang dumating na unos. Ang pag-ibig ay hindi natatapos; ito ay nagbabago, lumalalim, at naghihintay sa atin sa kabilang buhay. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa inyong mga buhay, gaya ng tubig na nagbibigay-buhay sa tuyong lupa. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Amen.