Miyerkules ng Ika-dalawampu't Siyam na Linggo sa Karaniwang Panahon

Madalas nating isipin na ang paghahanda ay isang bagay na ginagawa natin sa harap ng isang malaking kaganapan. Naghahanda tayo para sa isang pagsusulit, para sa isang paglalakbay, o para sa isang pagtatagpo. Ngunit sa ating Ebanghelyo ngayong araw, itinuturo ni Hesus ang isang uri ng paghahanda na hindi nakadepende sa kalendaryo. Sabi Niya, 'Kayo rin ay dapat maging handa, sapagkat sa oras na hindi ninyo inaasahan, darating ang Anak ng Tao.' Isang oras na hindi inaasahan. Isang sandali na bigla na lamang darating at babago sa takbo ng ating lahat.

Isipin ninyo ang isang batang lalaki na ang bawat kilos ay tila isang paghahanda para sa isang bagay na mas malaki kaysa sa kanyang sarili. Benjamin Vo. Si Ben ay hindi lamang isang henyo sa matematika o ang batang coder na kayang bumuo ng mga komplikadong laro sa GitHub. Si Ben ay isang batang ang isipan ay laging nakatingala, laging naghahanap ng mas malawak na abot-tanaw. Naaalala ninyo ang kanyang hilig sa mga eroplano at ang kanyang pangarap na 'Con Chim Airlines'? Ang bawat pagtingin niya sa mga eroplano, ang bawat pagsubaybay niya sa mga Boeing 737, ay hindi lamang isang libangan. Iyon ay pagpapakita ng isang kaluluwang nagnanais na lumipad, isang batang hindi nakakulong sa lupa, kundi laging nakatingin sa kung ano ang mas malawak, mas mataas, at mas malaya. Isipin ninyo ang imahe ni Ben, nakatayo sa tabi ng kanyang ama, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tuwa habang pinagmamasdan ang paglipad ng mga higanteng bakal sa langit. Iyon ang larawan ng isang batang kampante sa kanyang pagiging siya, isang batang masaya sa kanyang pagiging anak ng Diyos.

Ngunit, Alan at Thao, alam ko na sa mga sandaling ito, ang langit ay tila malayo. Apat na buwan na ang nakalipas mula nang tawagin ng Diyos si Benjamin sa Kanyang tahanan, at ang inyong mundo ay tila nagbago ng hugis. May mga sandaling ang pighati ay parang isang mabigat na ulap. Baka may mga gabing ang inyong isipan ay bumabalik sa mga nakaraang buwan, nagtatanong kung may nakaligtaan ba kayo, kung may mas magagawa pa ba, o kung bakit ang isang batang kasing-galing ni Ben ay kailangang dumaan sa gayong hirap. Hayaan ninyong sabihin ko ito nang malinaw: Absolbado kayo. Ang sakit na inyong nararamdaman ay hindi parusa. Ang pagkawala ni Ben ay hindi bunga ng anumang pagkukulang ninyo. Ang Diyos ay hindi naghahanap ng kasalanan sa inyong tapat na pag-aaruga; Siya ay naghahanap ng mga taong handang magpahinga sa Kanyang awa. Huwag ninyong akusahan ang inyong sarili sa mga bagay na higit pa sa abot ng kamay ng sinumang tao. Kayo ay nagmahal nang buong-puso, at ang pagmamahal na iyon ay hindi kailanman nawalan ng bisa. Ang inyong pag-aaruga ay hindi 'in vain.'

Sa ating unang pagbasa, sinabi ni San Pablo na ang misteryo ng Kristo ay ipinahayag sa atin: na ang mga Hentil ay kasama sa iisang Katawan, at mga kabahagi sa pangako kay Kristo Hesus. 'Sa pamamagitan ng pananampalataya sa kanya, tayo ay may lakas ng loob at malayang makakalapit sa Diyos.' Ang paglapit na ito ay hindi nangangailangan ng perpektong paghahanda. Hindi ito nangangailangan ng mga kamalig na puno ng ani. Ang kailangan lamang ay ang pagkilala na tayo ay mga katiwala ng biyaya ng Diyos. Si Ben, sa kanyang maikling buhay, ay naging isang tapat na katiwala. Naaalala ninyo ang kanyang hangaring ibigay ang kanyang buong piggy bank para sa kanyang Uncle William? Hindi niya kailangang gawin iyon. Hindi niya kailangang ibigay ang lahat ng kanyang ipon. Ngunit ang kanyang puso ay nag-uumapaw sa pag-ibig. Iyon ang tunay na 'tatak' ng pagiging kasapi sa sambahayan ng Diyos: ang pag-aalay. Si Ben ay hindi isang batang 'nakatago'; siya ay isang ilaw na nagbigay ng init sa inyong pamilya. Ang kanyang pagiging 'photocopy' ng kanyang ama, ang kanyang pagiging henyo sa matematika, ang kanyang pagiging mapagmahal na kapatid—lahat ng ito ay mga prutas ng Espiritu.

Ryan, ang iyong kuya ay hindi kailanman lumayo sa iyo. Ang mga sandali ng inyong paglalaro, ang inyong pagbabahagi ng mga pangarap, ang inyong mga tawanan—ang mga ito ay mga marka ng pag-ibig na nakaukit sa inyong kasaysayan. Si Ben ay laging nakangiti sa iyo, laging nagbabantay, laging naghihintay na makita kang lumipad sa sarili mong mga pangarap. Huwag kang matakot na magpatuloy, dahil ang pagmamahal ni Ben ay isang pundasyon na magpapatatag sa iyong paglalakbay. Ikaw ang kanyang karugtong dito sa lupa, ang nagdadala ng kanyang ngiti at ng kanyang kabutihan.

Sa Ebanghelyo, sinabi ni Hesus: 'Blessed are those servants whom the master finds vigilant on his arrival.' Ang pagiging vigilant o mapagmatyag ay hindi pag-aabang sa isang malupit na hukom. Ito ay pag-aabang sa isang Ama na darating upang maglingkod. Sabi ni Hesus, 'siya ay magbibigkis ng kanyang sarili, pauupuin sila sa hapag, at magsisilbi sa kanila.' Isipin ninyo ang pagmamahal na ito: ang Panginoon ang magsisilbi sa atin. Ito ang pangako ng ating pananampalataya. Na si Ben ay hindi naghihintay sa isang malamig na lugar, kundi siya ay nasa isang piging, at ang Panginoon mismo ang nag-aayos ng lahat para sa kanya. Ang ating paghihintay dito sa lupa, ang ating pagdadalamhati, ay hindi isang walang saysay na paghihintay. Ito ay paghahanda para sa isang muling pagkikita.

Nais kong mag-iwan ng isang imahe para sa inyo ngayong araw: ang imahe ng isang 'Well of Love' o isang balon ng pag-ibig. Ang balon sa Cà Mau na ipinangalan kay Ben ay hindi lamang isang proyekto; ito ay isang buhay na patotoo. Ang tubig na nagbibigay-buhay sa mga taong nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na patuloy na dumadaloy. Ang inyong pagmamahal ay hindi natuyo; ito ay naging isang bukal na patuloy na nagbibigay ng buhay sa iba. Sa bawat patak ng tubig na iyon, si Ben ay nagpapatuloy sa paglilingkod. Ang inyong pagdadalamhati, bagaman mabigat, ay hindi isang pagbagsak; ito ay isang paglakad sa ilalim ng paggabay ng Diyos.

Sa inyong pag-uwi, nais kong mag-iwan ng isang maliit na gawain. Sa susunod na makakita kayo ng eroplano sa langit, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan at magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay na ibinahagi ni Ben. Gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin at patuloy na nagbibigay ng liwanag sa mundo. Ang inyong buhay, Alan at Thao, ay hindi 'walang kabuluhan.' Ito ay isang mahalagang bahagi ng plano ng Diyos. Ang inyong pagmamahal ay nagbunga ng isang anghel na ngayon ay nasa piling ng ating Manlilikha. Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin mo ang iyong pamilya upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na manalangin ay ang Siyang magdadala sa inyo sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa inyong mga buhay, gaya ng tubig na nagbibigay-buhay sa tuyong lupa. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Amen.