සාමාන්‍ය කාලයේ විසි නව වන සතියේ බදාදා

සමහර දිනවලදී, ජීවිතය අප හමුවට පැමිණෙන්නේ ඉතා සරල, එහෙත් අපේ හදවතේ ගැඹුරුම තැන් අල්ලන දසුනකිනි. ඔබ කවදා හෝ දැක තිබෙනවාද, බෙන්ජමින්—අපේ ආදරණීය බෙන්—ඔහුගේ ඒ කුඩා පරිගණක තිරය ඉදිරිපිට වාඩි වී, තමාම කේතගත කළ (code) ක්‍රීඩාවක් දෙස බලා සිටි මොහොත? ඔහු ඒ තිරය දෙස බලා සිටින විට, ඔහුගේ දෑස්වල තිබූ ඒ අසීමිත බුද්ධිය සහ කුතුහලය... ඔහුට තාක්ෂණය යනු හුදෙක් යන්ත්‍රවල ක්‍රියාකාරිත්වය පමණක් නොවීය; එය ඔහු ලෝකය තේරුම් ගත්, ලෝකය සමඟ සම්බන්ධ වූ භාෂාව විය. ඔහු තම පියා සමඟ එක්ව 'Con Chim Airlines' නමින් ගුවන් සමාගමක් ගැන සිහින දකින විට, ඔහු මුමුණන ඒ පුංචි සිනහව සහ ඒ අහිංසක උද්යෝගය... ඒ සියල්ල තුළ තිබුණේ ජීවිතය පිළිබඳ අසීමිත බලාපොරොත්තුවකි. අද දින දේව වචනය අපව කැඳවාගෙන යන්නේ, ඒ බලාපොරොත්තුවේ සහ සූදානමේ ගැඹුරු අරුත සොයා යන මාවතකටයි.

අද දින පළමු කියැවීම තුළින් පාවුලු තුමා එපීසවරුන්ට පවසන්නේ අපගේ ජීවිතයේ මුල් බැසගත් ගැඹුරු සත්‍යයයි. ඔහු පවසන්නේ, 'ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළ අපට කතා කිරීමට ඇති නිර්භීතකම සහ විශ්වාසයෙන් යුතුව උන්වහන්සේ වෙතට පිවිසීමේ වරප්‍රසාදය ලැබී ඇත' කියායි. සිතා බලන්න; අපි දෙවියන් වහන්සේගේ මහා සැලැස්මේ කොටස්කරුවෝ වෙමු. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස ආපසු හැරී බලන විට, ඔහුගේ ඒ පුංචි මනස, ඔහු ගොඩනැගූ ඒ සියලුම වැඩසටහන්, ඔහු ලෝකය පුරා ඇවිදිමින් දුටු ඒ පුදුමාකාර දේවල්... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ අසීමිත කරුණාවේ සලකුණු විය. ඔහු තම බුද්ධියෙන් පමණක් නොව, තම මෘදු හදවතින්ම ලෝකය ස්පර්ශ කළ දරුවෙක්. ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ ගෘහයේ ජීවමාන ගලක් මෙන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ නම් වූ ඒ ශ්‍රේෂ්ඨ පදනම මත ගොඩනැගුණු දරුවෙක්.

නමුත්, ඇලන් සහ තාඕ, මා අද දින ඔබේ දෙස බලන්නේ ඉතාමත්ම මෘදු, කම්පිත හදවතකිනි. බෙන් අප අතරින් ගොස් මාස හතරක් ගතවී ඇත. මේ නිහඬ උදෑසන, බෙන් නොමැති නිවසේ කොනක රැඳී තිබෙන ඔහුගේ සපත්තුවල නිශ්චලතාවය... ඔබ මේ කුණාටුව මැද තනිවී සිටින බවක් ඔබට දැනෙනු ඇත. සමහර විට මේ මොහොතේදීත්, ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ට ඔබ දුන් ඒ අසීමිත ආදරය, ඔහු සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාර, ඔහුට පෙන්වූ ඒ සෙනෙහස... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ ඉතා වටිනාකමක් ඇති දේවල්. ඔබවම වරදකාරී හැඟීමෙන් සිරකර තබා ගැනීම නවත්වන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය. ඒ ආදරය කිසිවෙකුටත් මකා දැමිය නොහැක.

අද දින ශුභාරංචියට හැරෙමු. ජේසුස් වහන්සේ පවසන්නේ, 'ඔබේ ඉඟ පටි බැඳ පහන් දල්වාගෙන සිටින්න; ස්වාමියා මංගල්‍යයකින් ආපසු පැමිණ දොරට තට්ටු කරන විට වහාම ඔහුට දොර අරින්නට සූදානම්ව සිටින සේවකයන් මෙන් වන්න' කියායි. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන්න... ඔහු සෑම විටම සූදානම්ව සිටි දරුවෙක්. ඔහු තම පියා සමඟ ගුවන් යානා නැරඹීමට ගිය විට, ඔහු කොතරම් අවධානයෙන් සිටියාද? ඔහු සෑම ගුවන් යානයකම අංකය, මාදිලිය, එහි ගමන් මග ගැන කොතරම් උනන්දුවක් දැක්වුවාද? ඔහු තම ජීවිතය තුළ දෙවියන් වහන්සේගේ පැමිණීම බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි දරුවෙක්. මතකයට නඟන්න, තම මාමා අසනීප වූ විට, තමා සතු සියල්ල—ඔහුගේ ඒ කුඩා කැටය—පරිත්‍යාග කිරීමට ඉදිරිපත් වූ ඒ මොහොත... ඔහු එය කඩා බිඳ දැමුවේ නැත, එය හිස් කළේ නැත. ඔහු හුදෙක් එය 'ඉදිරිපත් කළා'. ඒ ඉදිරිපත් කිරීමේ තිබූ ආදරය, දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට කොතරම් නම් වටිනවාද! ලෝකය අපට උගන්වන්නේ ගබඩා කර තබා ගන්නා ලෙසයි; නමුත් බෙන් අපට කියා දුන්නේ අත්හැරීමට, ආදරයෙන් සියල්ල පුද කිරීමට ඇති සූදානමයි. ඔහු දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ ධනවත් වූ දරුවෙකි.

ප්‍රේමවන්තයිනි, සමහර විට අප සිතන්නේ අපට තව බොහෝ කාලයක් ඇතැයි කියාය. නමුත් ජේසුස් වහන්සේ පවසන්නේ, 'ඔබ නොසිතන පැයකදී මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා පැමිණෙනු ඇත' කියායි. මෙය බිය උපදවන සුළු වචනයක් නොවේ; මෙය අපව අවදි කරන ආදරණීය ආරාධනාවකි. බෙන්ජමින් අපට කියා දෙන්නේ, ජීවිතය යනු කෙතරම් කෙටි වුවත්, එය කොතරම් ආදරයෙන් සහ සේවයෙන් පිරී පැවතිය හැකිද යන්නයි. ඔහු වයස අවුරුදු පහළොවක කෙටි කාලයක් තුළ, ලෝකය දකින්නට, ලෝකය පුරා ඇවිදින්නට ලැබූ භාග්‍යය... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රීතියේ සලකුණු විය. ඔහු තම බුද්ධියෙන්, තාක්ෂණික දක්ෂතාවයෙන් ලෝකය දෙස බැලුවේය. ඔහු තම පියා සමඟ ගුවන් යානා ගැන කතා කරන විට, ඔහුගේ මුහුණේ ඇඳුණු ඒ පුංචි සිනහව, ඒ ගජගජා හඬ... ඒ සරල, සුන්දර මොහොතේදී ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ රූපය ලෝකයට පෙන්වමින් සිටියේය.

ඇලන් සහ තාඕ, රයන් පුතේ, ඔබ මේ මොහොතේදීත් බෙන්ගේ ඒ ආදරය තවමත් මේ ලෝකයේ ජීවමාන කරමින් සිටින බව මම දනිමි. බෙන්ගේ ඒ ආදරය, ඔහුගේ ඒ සිනහව, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදරය, අප සියලු දෙනාගේම හදවත් තුළ සදාකාලිකව රඳා පවතීවා. ආමෙන්.