සාමාන්‍ය කාලයේ තිස් දෙවන ඉරිදා

සමහර දිනවලදී, ජීවිතයේ ගැඹුරුම සත්‍යයන් අප හමුවට පැමිණෙන්නේ ඉතා සරල, එහෙත් අපේ හදවතේ තැන්පත් වී තිබෙන කුඩා දසුන් මගිනි. ඔබ කවදා හෝ සිතා තිබෙනවාද, බෙන්ජමින්—අපේ ආදරණීය බෙන්—තමාගේ ඒ දක්ෂ දෑතින් අහසේ පියාසර කරන ගුවන් යානයක අලංකාරය දෙස බලා සිටින විට, ඔහුගේ මුවේ තිබූ ඒ දීප්තිමත් සිනහව? ඔහුට අහස යනු හුදෙක් ගුවන් යානා පියාසර කරන අවකාශයක් පමණක් නොවීය; එය ඔහුගේ පුළුල් මනසත්, කුතුහලයත් පියාඹා ගිය නිදහස් ලෝකය විය. ඔහු තම පියා සමඟ ගුවන් තොටුපළවල් අසල සිටිමින්, අහස සිසාරා යන යානා දෙස බලා සිටි ඒ නිහඬ මොහොත... ඒ සරල දසුන තුළින් ඔහු අපට පෙන්වා දුන්නේ, ජීවිතය කොතරම් අපූරු සහ අරුත්බර විය හැකිද යන්නයි. බෙන්ගේ ඒ ජීවිතය, අද දින දේව වචනය සමඟ සම්බන්ධ වීමට අපට මාවත සකස් කර දෙයි.

අද දින ප්‍රඥා පොතෙහි අපට ඇසෙන්නට ලැබුණේ මෙවැනි වදන් පෙළකි: 'ප්‍රඥාව සොයන තැනැත්තාට ඇය තම දොරටුව අසල වාඩි වී සිටිනු හමුවනු ඇත.' බෙන්ජමින්ගේ ඒ කෙටි ජීවිතය දෙස ආපසු හැරී බලන විට, ඔහු තුළ තිබූ ඒ කුතුහලය, ඒ බුද්ධිය, ඒ සරල බව... ඒ සියල්ල ප්‍රඥාවේ දොරටුව අසල වාඩි වී සිටි දරුවෙකුගේ ලක්ෂණ විය. ඔහු ලෝකය දෙස බැලුවේ ඉතාම ගැඹුරු අවබෝධයකිනි. ඔහු තමාගේ දක්ෂතා, තමාගේ බුද්ධිය හුදෙක් තමාගේ වාසියට පමණක් නොව, අන් අයගේ සිනහව වෙනුවෙන් භාවිතා කළේය. ඔහු ප්‍රඥාවන්ත දරුවෙකු වූයේ, ඔහු ආදරය කිරීමට ඉගෙන ගෙන තිබූ නිසාය.

නමුත්, සත්‍යය නම්, අපගේ හදවත් තුළ තිබෙන ඒ ආදරය සහ බලාපොරොත්තුව බොහෝ විට වේදනාවෙන් වැසී යා හැකි බවයි. ඇලන් සහ තාඕ, මා අද දින ඔබේ දෙස බලන්නේ ඉතාමත්ම මෘදු, කම්පිත හදවතකිනි. බෙන් අප අතරින් ගොස් මාස හතරක් ගතවී ඇත. මේ නිහඬ උදෑසන, බෙන් නොමැති නිවසේ කොනක රැඳී තිබෙන ඔහුගේ සපත්තුවල නිශ්චලතාවය... ඔබ මේ කුණාටුව මැද තනිවී සිටින බවක් ඔබට දැනෙනු ඇත. සමහර විට මේ මොහොතේදීත්, ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ට ඔබ දුන් ඒ අසීමිත ආදරය, ඔහු සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාර, ඔහුට පෙන්වූ ඒ සෙනෙහස... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ ඉතා වටිනාකමක් ඇති දේවල්. ඔබවම වරදකාරී හැඟීමෙන් සිරකර තබා ගැනීම නවත්වන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය. ඒ ආදරය කිසිවෙකුටත් මකා දැමිය නොහැක. ඔබ තනිවී නැත.

අද දින ශුභාරංචිය තුළ ජේසුස් වහන්සේ අපට පවසන්නේ 'සූදානමින් සිටින්න' යනුවෙනි. දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව තුළ, ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවන් තම ලාම්පු සඳහා තෙල් රැගෙන පැමිණියහ. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන්න. ඔහු තම ජීවිතය නමැති ලාම්පුව, ආදරයෙන් සහ කරුණාවෙන් පුරවාගෙන සිටියේය. ඔහු කිසිවිටෙකත් තමාගේ දේ පමණක් සිතූ අයෙක් නොවීය. තම මාමා අසනීප වූ විට, තමා සතු සියල්ල—ඔහුගේ ඒ කුඩා කැටය—පරිත්‍යාග කිරීමට ඉදිරිපත් වූ ඒ මොහොත... ඔහු එය කඩා බිඳ දැමුවේ නැත, එය හිස් කළේ නැත. ඔහු හුදෙක් එය 'ඉදිරිපත් කළා'. ඒ ඉදිරිපත් කිරීමේ තිබූ ආදරය, දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට කොතරම් නම් වටිනවාද! ලෝකය අපට උගන්වන්නේ ගබඩා කර තබා ගන්නා ලෙසයි; නමුත් බෙන් අපට කියා දුන්නේ අත්හැරීමට, ආදරයෙන් සියල්ල පුද කිරීමට ඇති සූදානමයි. ඔහු දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ ධනවත් වූ දරුවෙකි.

රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔයාගේ ජීවිතයේ සෑම මොහොතකම, බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ ආදරය ඔයාගේ හදවතේ තියාගන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න: 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්'. ඔහු අදත් ඔයාට පවසන්නේ, 'දිගටම උත්සාහ කරන්න, මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා' කියායි. ඔබ දෙදෙනා එකට සිනාසුණු ඒ මොහොතවල්, ඒ සෙල්ලම් කළ කාලය, ඒ ආදරය කිසිදා මැකී යන්නේ නැත. බෙන් අද ස්වර්ගයේ සිටින 'Con Chim Airlines' හි නියමුවා ලෙස, දේව දූතයන් සමඟ අහසේ පියාසර කරනවා සේ, ඔබ දෙස බලා සිටිනවා. ඔහු ඔබට පවසන්නේ, 'අම්මේ, තාත්තේ, මම හොඳින් ඉන්නවා, දෙවියන් වහන්සේගේ මඟුල්ගෙදර මම සතුටින් ඉන්නවා' කියායි.

අද දින අප රැගෙන යා යුතු එකම දෙය මෙයයි: බෙන්ජමින්ගේ ඒ සිනහව ඔබේ හදවතේ තබා ගන්න. යම් දිනක ඔබට තනිකමක් දැනෙන විට, අහස දෙස බලන්න. බෙන්ජමින් අදත් ගුවන් යානයක ජනේලයෙන් බලා සිනහ වෙනවාක් මෙන්, ඔබ දෙස බලා සිටිනවා. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ ආදරය, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. ඔබ තනිවී නැත, දෙවියන් වහන්සේගේ ආදරය ඔබ සමඟ සදාකාලිකව පවතී. ආමෙන්.