සාමාන්‍ය කාලයේ විසිඅටවන සතියේ සිකුරාදා

සමහර දිනවල ජීවිතය අපට හමුවන්නේ ඉතා සරල, එහෙත් හදවතේ ගැඹුරුම තැන් ස්පර්ශ කරන පුංචි දසුනකිනි. ඔබ කවදා හෝ පින්තූරයක් දෙස බලා තිබේද... දෙදෙනෙක් දුම්රිය මඟක අව් රශ්මිය මැද වාඩි වී, ජනේලයෙන් පිටත ඈතට ඇදී යන දසුන දෙස නිහඬව බලා සිටින මොහොතක්? ඒ බෙන්ජමින් – බෙන් – ය. ඔහු තම බාල සොහොයුරු රයන් සමඟ සූර්යාලෝකය වැටුණු දුම්රිය මැරියක හිඳගෙන, හිස්වැස්මක් පැළඳ, ඉතා සන්සුන්ව හා කල්පනාකාරීව එළිමහන දෙස බලා සිටී. ඉදිරිපස අසුනේ සිටින පුංචි නෑදෑ දරුවෙක් පවා ආපසු හැරී බලා සිනාසෙන, ඒ නිදහස් හා සරල මොහොත... අපට අද දින කියා දෙන්නේ අපේ ජීවිතයේ ගමන කොතරම් අස්ථාවර වුවත්, එවැනි නිහඬ සුන්දරත්වයක් මතකයේ ඉතිරි වන බවයි.

අද දින ශුභාරංචිය අපව රැගෙන යන්නේ තවත් තැනකටයි. ජනතාව ජේසුස් වහන්සේ දෙස බලා අසත්‍ය චෝදනා නඟති; උන්වහන්සේ භූතයන් පලවා හරින්නේ බෙඞ්සෙබුල්ගේ බලයෙන් යැයි කියති. මිනිසුන් සැකයෙන් හා බියෙන් යුතුව ලෝකය දෙස බලන විට, ජේසුස් වහන්සේ ඉතා පැහැදිලි ලෙස සත්‍යය පෙන්වා දෙති. උන්වහන්සේ අසති: 'තමාටම විරුද්ධව බෙදුණු රාජ්‍යයක් විනාශ වී යන්නේය.' ලෝකය මේ ආකාරයට බෙදී, එකිනෙකාට සැකයෙන් හා බියෙන් චෝදනා කරන විට, මිනිස් හදවත් තුළ කොතරම් නම් හිස්කමක් සහ වේදනාවක් ඇති වේද?

ඇලන් සහ තාo, බෙන් නොමැති මේ මාස තුන ගතවී යද්දී, ඔබ දෙපළ අද දින මුහුණ දෙන ඒ හිස් කාමරය, ඒ නිහඬ පාන්දර යාමය... මම දනිමි, ඒ වේදනාව කොතරම් බරද කියා. සමහර විට ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ට ඔබ දුන් ඒ අසීමිත ආදරය, ඔබ ඔහු සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාර, ඔහුට පෙන්වූ ඒ සෙනෙහස... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ ඉතා වටිනාකමක් ඇති දේවල්. ඔබවම වරදකාරී හැඟීමෙන් සිරකර තබා ගැනීම නවත්වන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදරණීය ආත්මය ඔබට පවසන්නේ, 'මම හොඳින් ඉන්නවා, මම ඔබව දෙස බලා ඉන්නවා' කියායි. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය.

පාවුලු තුමා ගලාතිවරුන්ට ලියූ ලිපියේ පවසන්නේ විශ්වාසය මඟින් ලැබෙන ධර්මිෂ්ඨකම ගැනය. 'ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ අප වෙනුවෙන් ශාපයක් බවට පත්වෙමින්, ව්‍යවස්ථාවේ ශාපයෙන් අප මුදාගත් සේක.' බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන්න. ඔහු මේ ලෝකයේ ජීවත් වූ කෙටි කාලය තුළ, ඔහු කිසිවිටෙකත් මිනිසුන්ගේ අනුමැතිය පතා ජීවත් වූයේ නැත. ඔහු ජීවත් වූයේ ප්‍රේමයෙන් සහ සත්‍යයෙන්. මතකයට නඟන්න, ඔහු තමාගේ කුඩා piggy bank එක ගැන පවා සිතූ ආකාරය... ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ තම මාමා අසනීප වූ විට, තමා සතු සියල්ල—ඔහුගේ ඒ කුඩා කැටය—පරිත්‍යාග කිරීමට ඉදිරිපත් වීමටයි. ඔහු එය කඩා බිඳ දැමුවේ නැත, එය හිස් කළේ නැත. ඔහු හුදෙක් එය 'ඉදිරිපත් කළා'. ඒ ඉදිරිපත් කිරීමේ තිබූ ආදරය, දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට කොතරම් නම් වටිනවාද!

රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. අර දුම්රිය මැරියක හිඳගෙන බෙන් සමඟ එළිමහන බලා සිටි ඒ මොහොත මෙන්, ඔයාගේ ජීවිතයේ ඉදිරි ගමනත් දැන් තනියම යන්න නෙවෙයි තියෙන්නේ. බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ ආදරය ඔයාගේ හදවතේ තියාගන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න: 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්'. ඔහු අදත් ඔයාට පවසන්නේ, 'දිගටම උත්සාහ කරන්න, මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා' කියායි.

අද දින අපගේ ජීවිතයට බෙන්ගේ ඒ මතකය රැගෙන යමු. ඔහු දැන් ස්වර්ගයේ සිටිනවා. ඔහු දැන් සියලු වේදනාවන්ගෙන් නිදහස් වී, දෙවියන් වහන්සේගේ ආලෝකයේ සිටිනවා. ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ බර, බෙන්ගේ ඒ ආදරයෙන් සැහැල්ලු කරගන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබ සමඟ සිටිනවා. බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ ආදරය, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. ආමෙන්.