සාමාන්‍ය කාලයේ විසිහත්වන සතියේ බ්‍රහස්පතින්දා

සමහර දිනවල ජීවිතය අපට හමුවන්නේ ඉතා සරල, එහෙත් හදවතේ ගැඹුරුම තැන් ස්පර්ශ කරන දසුනකිනි. ඔබ කවදා හෝ සිතා තිබේද, යම් දරුවෙකු අහස දෙස බලා තමන් ගොඩනඟන්නට යන ගුවන් සමාගම ගැන, 'කොන් චිම් එයාර්ලයින්ස්' (Con Chim Airlines) ගැන, පියා සමඟ උද්යෝගයෙන් කතා කරන විට ඔහුගේ දෑසේ ඇති ඒ දිලිසෙන ආලෝකය කෙබඳුදැයි? අපගේ ආදරණීය බෙන්ජමින් – බෙන් – ගැන සිතන විට, මට නිතරම සිහිවන්නේ ඔහු ගුවන් යානා දෙස බලා සිටි ඒ සතුටයි. ඔහුට ගුවන් යානා යනු හුදෙක් යන්ත්‍ර පමණක් නොවේ; ඒවා නිදහසේ සංකේත විය. ඔහු තම පියා සමඟ ගුවන්තොටුපළවල් අසල සිටිමින්, යානා ගොඩබසින ආකාරය දෙස බලා සිටි ඒ සුන්දර මොහොත, අද දින අපට කියා දෙන්නේ ජීවිතය යනු කුමක්ද යන්නයි.

අද දින ශුභාරංචියේදී ජේසුස් වහන්සේ අපට පවසන්නේ යාච්ඤාවේ නොපසුබට උත්සාහය ගැනයි. මධ්‍යම රාත්‍රියේ මිතුරෙකු වෙත ගොස් පාන් ඉල්ලා සිටින ඒ මිනිසාගේ කතාව, අපගේ ජීවිතයේ අඳුරුම හෝරාවන් පිළිබඳ කතාවකි. අපට යමක් අවශ්‍ය වූ විට, අපගේ හදවතේ බරක් ඇති වූ විට, අප දෙවියන් වහන්සේගේ දොරටුවට තට්ටු කරන්නේ බෙන්ජමින්ගේ ඒ කුතුහලයෙන් පිරි දෑසින් නොවේද? 'ස්වාමීනි, මට මේ පිළිතුර අවශ්‍යයි', 'ස්වාමීනි, මේ වේදනාව පහව යන්නට සලස්වන්න' කියා අප ඉල්ලා සිටින විට, ජේසුස් වහන්සේ අපට පවසන්නේ, 'අසන්න, එවිට ඔබට ලැබෙනු ඇත; සොයන්න, එවිට ඔබට හමුවනු ඇත; දොරට තට්ටු කරන්න, එවිට එය ඔබ වෙනුවෙන් විවෘත වනු ඇත' කියායි.

නමුත් සමහර විට, අපට පිළිතුරක් නොලැබෙන සේ දැනේ. දොර වසා ඇති සේ දැනේ. ඇලන් සහ තාඕ, බෙන් නොමැති මේ මාස තුන, ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ හිස්කම, ඒ නිහඬ උදෑසන... ඔබ මේ කුණාටුව මැද සිටින බව මම දනිමි. සමහර විට ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ට ඔබ දුන් ඒ අසීමිත ආදරය, ඔබ ඔහු සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාර, ඔහුට පෙන්වූ ඒ සෙනෙහස... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ ඉතා වටිනාකමක් ඇති දේවල්. ඔබවම වරදකාරී හැඟීමෙන් සිරකර තබා ගැනීම නවත්වන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය.

පාවුලු තුමා ගලාතිවරුන්ට ලියූ ලිපියේ පවසන්නේ, 'ඔබ පටන් ගත්තේ ආත්මයාණන් වහන්සේගෙන් නම්, ඔබ දැන් මාංසයෙන් අවසන් කරන්නේද?' කියායි. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන්න. ඔහු සිය ජීවිතය පටන් ගත්තේ ආදරයෙන් සහ කුතුහලයෙන්. ඔහු තම පියා සමඟ ගුවන්තොටුපළේ සිටිමින් ජීවිතය දෙස බැලුවේ ආත්මයේ ඇසින්. ඔහු කිසිවිටෙකත් ලෝකයේ බරට යට වූයේ නැත. ඔහු අන් අයට උදව් කිරීමට තමා සතු දේ පූජා කිරීමට ඉදිරිපත් වූ ඒ මොහොත, ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේ ආත්මය ඔහු තුළ කෙතරම් ජීවමාන වූවාද යන්නට සාක්ෂියකි. ඔහු ඒ කුඩා කැටය කඩා බිඳ දැමුවේ නැත, එය හිස් කළේ නැත. ඔහු හුදෙක් එය 'ඉදිරිපත් කළා'. ඒ ඉදිරිපත් කිරීමේ තිබූ ආදරය, දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට කොතරම් නම් වටිනවාද!

රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔයාගේ ජීවිතයේ සෑම මොහොතකම, බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ ආදරය ඔයාගේ හදවතේ තියාගන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න: 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්'. ඔහු අදත් ඔයාට පවසන්නේ, 'දිගටම උත්සාහ කරන්න, මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා' කියායි. බෙන් දැන් ස්වර්ගයේ සිටිනවා. ඔහු දැන් නිදහස්. ඔහු දැන් සතුටින්. ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ බර, බෙන්ගේ ඒ ආදරයෙන් සැහැල්ලු කරගන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබ සමඟ සිටිනවා.

අද දින ජේසුස් වහන්සේ පවසන ඒ පොරොන්දුව, 'පියාණන් වහන්සේ තමන්ගෙන් ඉල්ලන්නන්ට ශුද්ධාත්මයාණන් ලබා දෙනු ඇත' යන්න, ඔබේ හදවතේ තබා ගන්න. එය හුදෙක් භාණ්ඩයක් ලබා දීමක් නොවේ; එය දෙවියන් වහන්සේගේම ජීවනය ඔබට ලබා දීමකි. බෙන්ගේ ඒ මතකය, ඒ සිනහව, ඒ සුන්දර දින... ඒවා අහඹු දේවල් නොවේ; ඒවා දෙවියන් වහන්සේ ඔබ වෙත එවන ලද ආශිර්වාදයන්ය. බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ ආදරය, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. ආමෙන්.