සාමාන්‍ය කාලයේ විසිහත්වන සතියේ අඟහරුවාදා

සමහර දිනවල අපගේ ජීවිතයේ දොරකඩට පැමිණෙන්නේ ඉතා නිහඬ, එහෙත් අතිශය ගැඹුරු මතකයන්ය. ඔබ කවදා හෝ සිතා තිබේද, යම් දරුවෙකු තමාගේ කුඩා අතින් අහස දෙස බලමින්, තමන් නිර්මාණය කිරීමට යන 'කොන් චිම් එයාර්ලයින්ස්' (Con Chim Airlines) ගැන උද්යෝගයෙන් කතා කරන විට, ඔහුගේ දෑසේ ඇති ඒ දිලිසෙන ආලෝකය කෙබඳුදැයි? අපගේ ආදරණීය බෙන්ජමින් – බෙන් – ගැන සිතන විට, මට නිතරම සිහිවන්නේ ඔහු ගුවන් යානා දෙස බලා සිටි ඒ සතුටයි. ඔහුට ගුවන් යානා යනු හුදෙක් යන්ත්‍ර පමණක් නොවේ; ඒවා නිදහසේ සංකේත විය. ඔහු තම පියා සමඟ ගුවන්තොටුපළවල් අසල සිටිමින්, යානා ගොඩබසින ආකාරය දෙස බලා සිටි ඒ සුන්දර මොහොත, අද දින අපට කියා දෙන්නේ ජීවිතය යනු කුමක්ද යන්නයි. බෙන්ජමින් යනු ඒ නිදහසට සහ කුතුහලයට ආදරය කළ දරුවෙකි.

අද දින ශුභාරංචියේදී, ජේසුස් වහන්සේ මාර්තා සහ මරියාගේ නිවසට වඩින සේක. මාර්තා කාර්යබහුලයි. ඇය සේවය කිරීමේ බරින් වෙහෙසට පත්ව සිටී. ඇයගේ හදවතේ ඇත්තේ 'මම පමණක්ද මේ සියල්ල කරන්නේ?' යන ඒ බරයි. නමුත් මරියා? ඇය ජේසුස් වහන්සේගේ පාමුල වාඩි වී සිටී. ඇය උන්වහන්සේගේ වචනයට සවන් දෙයි. ජේසුස් වහන්සේ පවසන්නේ, 'මාර්තා, මාර්තා, ඔබ බොහෝ දේ ගැන කනස්සල්ලෙන් සහ වද වෙමින් සිටිනවා. අවශ්‍ය වන්නේ එකම දෙයකි' කියායි. මේ 'එකම දේ' කුමක්ද? එය නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ ඉදිරියේ නිහඬව සිටීමයි. අපගේ ජීවිතයේ බොහෝ දේ අපව වෙහෙසට පත් කරන විට, බෙන්ජමින්ගේ ඒ සිනහව සහ ඔහුගේ ඒ සන්සුන් බව අපට කියා දෙන්නේ, සැබෑ ජීවිතය ඇත්තේ දෙවියන් වහන්සේගේ පාමුල බවයි.

ඇලන් සහ තාඕ, බෙන් නොමැති මේ මාස තුන, ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ හිස්කම, ඒ නිහඬ උදෑසන... ඔබ මේ කුණාටුව මැද සිටින බව මම දනිමි. සමහර විට ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ට ඔබ දුන් ඒ අසීමිත ආදරය, ඔහු සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාර, ඔහුට පෙන්වූ ඒ සෙනෙහස... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ ඉතා වටිනාකමක් ඇති දේවල්. ඔබවම වරදකාරී හැඟීමෙන් සිරකර තබා ගැනීම නවත්වන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදරණීය ආත්මය ඔබට පවසන්නේ, 'මම හොඳින් ඉන්නවා, මම ඔබව දෙස බලා ඉන්නවා' කියායි. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය. ඔහු එය අවසන් වරට පැවසූ පණිවිඩයෙන්ම එය තහවුරු කළේය.

අද දින පාවුලු තුමා ගලාතිවරුන්ට ලියූ ලිපියේ පවසන්නේ, 'මම මිනිසුන් සතුටු කිරීමට උත්සාහ කරන්නේ නම්, මම ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේ දාසයෙකු නොවන්නෙමි' කියායි. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන්න. ඔහු කිසිවිටෙකත් මිනිසුන්ගේ අනුමැතිය පතා ජීවත් වූයේ නැත. ඔහු ජීවත් වූයේ ප්‍රේමයෙන්. ඔහු තමාගේ බුද්ධිය සහ කුතුහලය හරහා දෙවියන් වහන්සේගේ මැවීමේ අරුමය දුටුවේය. ඔහු අද ස්වර්ගයේ සිටින ඒ කුඩා දූතයාය. ඔහු දැන් සියලු 'ටෙස්ට්' වලින් සමත් වී, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ තුරුලේ සැතපී සිටිනවා. ඔබත් අද දින මෙතැනින් නික්ම යන විට, බෙන්ගේ ඒ ආදරණීය මතකය ඔබ සමඟ රැගෙන යන්න. දෙවියන් වහන්සේගේ සාමය, උන්වහන්සේගේ අසීමිත කරුණාව ඔබේ හදවත් තුළ රඳවා ගන්න. රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔයාගේ ජීවිතයේ සෑම මොහොතකම, බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ ආදරය ඔයාගේ හදවතේ තියාගන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න: 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්'. ඔහු අදත් ඔයාට පවසන්නේ, 'දිගටම උත්සාහ කරන්න, මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා' කියායි.

ජීවිතයේ බර යනු හුදෙක් සේවය කිරීමේ බර පමණක් නොවේ; එය අහිමිවීමේ වේදනාවයි. නමුත් ජේසුස් වහන්සේ මරියාට පැවසූ ඒ වචනය, 'ඇය වඩා හොඳ කොටස තෝරා ගත්තාය', අපටත් අද දින ආරාධනා කරන්නේ, ඒ වේදනාව මැද වුවද, දෙවියන් වහන්සේගේ පාමුල වාඩි වීමටයි. බෙන් දැන් ස්වර්ගයේ සිටිනවා. ඔහු දැන් නිදහස්. ඔහු දැන් සතුටින්. ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ බර, බෙන්ගේ ඒ ආදරයෙන් සැහැල්ලු කරගන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබ සමඟ සිටිනවා. බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ ආදරය, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. ආමෙන්.