Oddiy vaqtning yigirma yettinchi haftasi, seshanba

Tasavvur qiling, o‘sha samolyotlarning qanotlari ostida, bulutlar orasidan quyosh nurlari qanday yorilib o‘tayotganini. O‘sha balandlikda, yer yuzidagi barcha tashvishlar kichrayib, uzoq tuyuladi. Benjamin Vo, bizning aziz Benimiz, o‘sha baland parvozlarni, Boeing 737 samolyotlarining o‘sha ulug‘vor qiyofasini shunchalik sevardiki, u go‘yo o‘zining orzulari bilan hamisha osmonlarda edi. Uning GitHub’dagi kodlari, uning o‘tkir matematik zehnini tushunishga urinishlarimiz, aslida, uning dunyoni qanchalik keng va tartibli ko‘rganidan dalolat berardi. Lekin bugun, biz bu yerda, yerda qolganlar, o‘sha parvozning bo‘shlig‘ini his qilib turibmiz.

Bugungi Injilda biz Isoning Betaniyadagi uyga kirganini ko‘ramiz. Martha va Maryam. Ikki opa-singil, ikki xil dunyo. Martha xizmat bilan band, u ovqat pishirish, mehmonni kutib olish, hamma narsani tartibga solish bilan ovora. Uning yuragi tashvishga to‘la. U Isoning oldiga kelib: «Lord, do you not care that my sister has left me by myself to do the serving?» deb so‘raydi. Bu savol bizga juda tanish emasmi? «Rabbim, ko‘rmayapsanmi? Men yolg‘izman. Men og‘ir yukni ko‘tarib yuribman. Nega yordam bermayapsan? Nega hamma narsa bunchalik qiyin?»

Alan va Thao, men sizning yuragingizdagi o‘sha bo‘shliqni bilaman. Sizning ertalab uyg‘onganingizda, Benning kulgisi eshitilmaydigan, uning xonasidagi o‘sha sukunat hukm surgan uyning og‘irligini his qilaman. Ba’zan siz o‘zingizdan so‘raysiz: «Nega? Men nimadir qila olarmidim? Balki biror narsani o‘tkazib yuborgandirman?». Azizlarim, bugun bu og‘ir aybdorlik toshini yelkangizdan tushirib qo‘ying. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo emas. Xudo sizni ayblamaydi; U sizning yoningizda o‘tirib, birga yig‘lamoqda. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan tashqarida sodir bo‘ladi va hech qanday ehtiyotkorlik buni o‘zgartira olmasdi. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib, eng fidoiy ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Benning hayoti sizning sevgingiz bilan sug‘orildi va u o‘z vazifasini mukammal bajardi.

Iso Marthaga javob beradi: «Martha, Martha, you are anxious and worried about many things. There is need of only one thing. Mary has chosen the better part and it will not be taken from her.» Bu «yaxshiroq qism» nima? Bu Isoning oyoqlari ostida o‘tirish, Uning ovozini tinglash, Uning borligida dam olishdir. Biz ko‘pincha Martha kabi dunyoviy tashvishlar, savollar va «nega»lar bilan band bo‘lamiz. Lekin Iso bizni tinchlanishga, Uning huzurida o‘tirishga chaqiradi. Benning hayoti aynan shu haqiqatning guvohi edi. U o‘zining o‘tkir aqli, GitHub’dagi kodlari va samolyotlarga bo‘lgan cheksiz qiziqishi bilan dunyoviy muvaffaqiyatlar sari intilayotgan bo‘lsa-da, uning qalbi har doim Xudoning haqiqatiga ochiq edi. U o‘zining «Con Chim Airlines» orzularida ham, o‘sha samoviy parvozni, Xudoning rejasini ko‘ra olgan edi.

Pavlus Galatiyaliklarga yozgan maktubida o‘zining o‘tmishini eslaydi. U avval cherkovni ta’qib qilgan, lekin Xudo uni «onasi qornidan» ajratib olgan va chaqirgan. Pavlus tushunadiki, uning hayoti uning o‘z rejalari emas, balki Xudoning inoyati edi. Biz ham xuddi shunday. Bizning hayotimiz, farzandlarimiz, ularning kelishi va ketishi — barchasi Xudoning sirli rejasida. Benning hayoti qisqa bo‘lsa-da, u o‘z vazifasini, o‘zining «yaxshiroq qismini» tanlagan edi. U o‘zining o‘n besh yoshida, amakisiga yordam berish uchun o‘zining butun piggy bankini taklif qilgan o‘sha lahzasini eslang. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha yoshlikning sof saxovati edi — u o‘zida bor bo‘lgan narsani sevgi uchun ochiq tutdi. Uning bu ishorasi bizga shuni o‘rgatadiki, haqiqiy buyuklik qo‘lda to‘plangan narsada emas, balki boshqalar uchun ochiq qolgan yurakdadir.

Ryan, senga qariman. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen u bilan birga o‘tkazgan damlaringni, birga kulgan lahzalaringni yuragingda saqla. Sen akangning davomchisisan. Sen ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishing kerak. Akang seni osmondan turib g‘urur bilan kuzatib turibdi. Hayotni jasorat bilan, akang uchun ham munosib yashagin. Sening har bir qadaming, har bir tabassuming akangning sevgisini bu dunyoda davom ettiradi. Sen yolg‘iz emassan, butun jamoat, butun osmon sen bilan birga.

Azizlarim, bugun dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, kasallik azobini tortayotgan bolajonlar... Siz yolg‘iz emassiz. Xudo har biringizga yaqindir. Benning sevgisi hali ham bu dunyoda, uning xotirasiga qilingan xayrli ishlar orqali, boshqalarga hayot berib oqmoqda. Biz bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda Benning shirin kulgisini qayta eshitishimizga ishonaylik. U hozir eng xavfsiz joyda — Xudoning bag‘rida. U o‘zining o‘sha yorqin nurli yuzi bilan, samolyotlarning qanotlari ostidagi bulutlar orasidan sizga qarab turibdi.

Bugun uyingizga qaytganingizda, yaqinlaringizga bir zum ko‘proq qarang, ularni bag‘ringizga bosing. O‘zingizni ayblashni to‘xtating, chunki Xudoning sevgisi sizning barcha xatolaringiz va qo‘rquvlaringizdan balanddir. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun va barcha qiynalayotganlar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining cheksiz rahmi va tinchligi bilan quchoqlasin. Uyingizga qaytayotganda, bugun bir kichik ish qiling: kimdir uchun, xuddi Ben kabi, beg‘ubor bir yaxshilik qiling. Uning xotirasini shunday yashating: sevgi bilan, tabassum bilan va Xudoga bo‘lgan ishonch bilan. Uning har bir qadami, har bir orzusi — bu Xudoning buyukligiga bir guvohlikdir. Uning sevgisi sizni hech qachon tark etmaydi. Omin.