عام സമയത്തെ ഇരുപത്തിയേഴാം ചൊവ്വ

നാം ഇടയ്ക്കിടെ കടന്നുപോകുന്ന ഒരു വഴിയുണ്ട്... വീടിന്റെ പടിവാതിലിൽ കിടക്കുന്ന ചെരുപ്പുകൾ, അല്ലെങ്കിൽ പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് ഉടക്കിപ്പോകുന്ന മേശപ്പുറത്തെ ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ. ജീവിതം അതിന്റെ സാധാരണ വേഗതയിൽ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് ഒരു ചെറിയ നിമിഷം നമ്മെ പിന്നോട്ട് വലിക്കും. അതാണ് ഓർമ്മകളുടെ സ്വഭാവം. അത് നമ്മോട് ഉറക്കെ സംസാരിക്കില്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെവിടെയോ തൊട്ടുണർത്തും. ഇന്ന് തിരുസഭ നമുക്ക് നൽകുന്ന വചനങ്ങളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം ചെന്നെത്തുന്നത് ഒരു അടുക്കളയിലേക്കാണ്. അവിടെ ഒരു സ്ത്രീ വലിയൊരു തിരക്കിലാണ്. കർത്താവ് വന്നിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ മാർമ്മികമായ ആ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ അവൾക്ക് ഒരേ ഒരു പരാതി മാത്രമേ ഉള്ളൂ—'കർത്താവേ, എന്റെ സഹോദരി എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് സേവനത്തിന് വിട്ടിരിക്കുന്നത് അങ്ങ് കാണുന്നില്ലേ? അവളോട് ഒന്ന് വന്നു സഹായിക്കാൻ പറയൂ.'

ഈ രംഗം എത്രമാത്രം നമ്മുടേതാണ്... രാവിലെ മുതൽ രാത്രി വരെ കാര്യങ്ങൾ ഭംഗിയായി നടക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ഒന്നിനും ഒരു കുറവും വരാതിരിക്കാൻ പെടാപ്പാടുപെടുന്ന ഒരു അമ്മയുടെയോ അച്ഛന്റെയോ തിടുക്കം. എന്നാൽ യേശു അവിടെ നൽകുന്ന മറുപടി ഒരു കുറ്റപ്പെടുത്തലല്ല, മറിച്ച് വലിയൊരു ശാന്തതയാണ്. 'മാർത്താ, മാർത്താ, നീ പല കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും ആശങ്കപ്പെട്ട് അസ്വസ്ഥയാണല്ലോ. എന്നാൽ ഒരേ ഒരു കാര്യമേ ആവശ്യമുള്ളൂ. മറിയം നല്ല ഓഹരി തിരഞ്ഞെടുത്തു, അത് അവളിൽ നിന്ന് എടുക്കപ്പെടുകയുമില്ല.' ആ 'നല്ല ഓഹരി' എന്താണ്? അത് ബഹളങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിടുതലല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ കാൽക്കൽ വെറുതെ ഇരിക്കുക എന്നതാണ്. ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ, ആരോടും ഒന്നും ചോദിക്കാതെ, കേവലം അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മാത്രം ലീനമായിരിക്കുക.

ഈ നിശബ്ദമായ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചും കാൽക്കൽ ഇരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സ് നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെഞ്ചമിൻ വോയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നു. ബെൻ, ആകാശത്തെയും വലിയ വിമാനങ്ങളെയും അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ച ആ മിടുക്കൻ ബാലൻ. അവനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ, അവനൊരു ചെറിയ കടലാസ് വിമാനമുണ്ടാക്കി ജനലരികിൽ നിൽക്കുന്ന ആ ചിത്രം നമ്മുടെ കണ്ണിൽ തെളിയും. അവൻ വിമാനങ്ങളെ നോക്കുമ്പോൾ, യന്ത്രങ്ങളുടെ ബഹളമല്ല അവൻ കണ്ടത്, മറിച്ച് ആകാശത്തിന്റെ ആ വലിയ വിശാലതയായിരുന്നു. ബെൻ തന്റെ അച്ഛൻ അലനോടൊപ്പം എയർപോർട്ടുകളിൽ പോയി വലിയ ബോയിംഗ് ജെറ്റുകൾ പറന്നുയരുന്നത് നോക്കിനിൽക്കുമായിരുന്നു. അവനൊരു കമ്പനി തുടങ്ങാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു—അതിന്റെ പേര് അവൻതന്നെ സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞിരുന്നു, 'കോൺ ചിം എയർലൈൻസ്' എന്ന്! ആ പേര് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന ആ നിഷ്കളങ്കമായ മന്ദഹാസം... അതൊരു കുട്ടിയുടെ കളിചിരി മാത്രമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയിലെ അത്ഭുതങ്ങളെ തൊട്ടറിഞ്ഞ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ സന്തോഷമായിരുന്നു.

പക്ഷേ, പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, താവോ, റയാൻ... ഇന്ന് മൂന്നു മാസം പിന്നിടുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ ആ മുറികൾ എത്രമാത്രം നിശബ്ദമാണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം. ബെൻ ഇരുന്ന ആ കസേര, അവൻ തന്റെ കോഡിംഗും ഗെയിമുകളും ചെയ്തിരുന്ന ആ ഡെസ്ക്... ആ ശൂന്യത എത്രമാത്രം ഭാരമേറിയതാണ്! ഈ വേദനയെ ലളിതമാക്കാനോ പെട്ടെന്ന് മാറ്റാനോ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. കാരണം വേദന വേദന തന്നെയാണ്. സുവിശേഷത്തിലെ മാർത്തയെപ്പോലെ നിങ്ങളും ഇന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ടാകാം, 'കർത്താവേ, ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ അങ്ങ് കേൾക്കുന്നില്ലേ? ഈ വേർപാട് ഞങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ താങ്ങാനാകും?' എന്ന്. ഈ ചോദ്യങ്ങൾ പാപമല്ല; അവ നിങ്ങളുടെ ആഴമായ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്.

ഇവിടെയാണ് പൗലോസ് ശ്ലീഹാ തന്റെ പഴയ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഗലാത്തിയായിലെ വിശ്വാസികളോട് പറയുന്ന ആ വാക്ക് നമ്മെ തൊടുന്നത്. അവൻ പറയുന്നു: 'എന്റെ അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ എന്നെ വേർതിരിച്ച്, തന്റെ കൃശയാൽ എന്നെ വിളിച്ചവൻ...' പൗലോസ് തന്റെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചും താൻ അനുഭവിച്ച പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾക്കപ്പുറം ദൈവത്തിന് ഒരു പദ്ധതിയുണ്ട് എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയാണ്. ബെൻ ജീവിച്ച ആ പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങൾ—അത് ചെറുതാണെന്ന് നമുക്ക് തോന്നാം. എന്നാൽ ആ വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവൻ ഈ ലോകത്തിന് നൽകിയ സ്നേഹം ചെറുതല്ല. അങ്കിൾ വില്യം പക്ഷാഘാതം വന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ ബെൻ താൻ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കൊച്ചു പിഗ്ഗി ബാങ്ക് മുഴുവൻ എടുത്ത് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായത് ഓർക്കുക. അവൻ അത് ഉടച്ചില്ല, ആരും അത് ചോദിച്ചതുമില്ല; എന്നാൽ ആ ഓഫർ തന്നെ ഒരു വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. തനിക്കുള്ളതെല്ലാം മറ്റുള്ളവർക്കായി നൽകാൻ തയ്യാറായ ഒരു ഹൃദയം. അതാണ് യേശു പറഞ്ഞ 'നല്ല ഓഹരി'. ബെൻ ആ ഓഹരി നേരത്തെ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു.

അലൻ, താവോ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇപ്പോഴും 'ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ, ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ' എന്ന കുറ്റബോധത്തിന്റെ ചെറിയൊരു കല്ല് കിടപ്പുണ്ടെങ്കിൽ, ഇന്ന് ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ അത് എടുത്തു മാറ്റുന്നു. രോഗം ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ സ്നേഹവും കരുതലും ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു മാതാപിതാക്കൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല; മറിച്ച്, നിങ്ങളുടെ കണ്ണുനീരിന്റെ ഓരോ തുണിയും അവിടുന്ന് തന്റെ കൈകളിൽ ഏന്തിയിരിക്കുന്നു. ആ ഭാരമുള്ള കുറ്റബോധം ഇനി നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ വെക്കരുത്. നിങ്ങൾ നല്ല മാതാപിതാക്കളായിരുന്നു, ആ സ്നേഹം എന്നും ജീവിക്കും.

റയാൻ, നീയാണ് ഇപ്പോൾ ബെന്നിന്റെ ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ജീവനുള്ള സാക്ഷ്യം. നീ വളരുമ്പോൾ, നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്. നീ നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ ഓർമ്മകൾ നെഞ്ചിലേറ്റുമ്പോൾ, നീ ബെന്നിന്റെ ജീവിതത്തെയാണ് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയൊരു കരുത്തായി നീ കൂടെയുണ്ടാകണം.

ജീവിതം ചിലപ്പോൾ ഒരു വിമാനയാത്ര പോലെയാണ്. ചിലപ്പോൾ മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പറക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് മുന്നിലുള്ളതൊന്നും കാണാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ, പൈലറ്റ് വിമാനം സുരക്ഷിതമായി ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിക്കുമെന്ന് നമുക്കറിയാം. ബെൻ ഇപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ആ വലിയ വിമാനത്താവളത്തിൽ ശാന്തമായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ വേദനയില്ല, രോഗമില്ല, വേർപാടില്ല. അവിടെ അവൻ നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഇന്നു മുതൽ ആ ചെറിയ കാര്യത്തിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കുക: ബെൻ നമ്മെ விட்டு പിരിഞ്ഞുപോയതല്ല, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നതാണ്. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം അവനിലേക്ക് ഇന്നും ഒഴുകുന്നുണ്ട്. നിങ്ങൾ റയാനെ ചേർത്തുപിടിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, ബെൻ അവിടെയുണ്ട്. ബെന്നിന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക. ദൈവം നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്. ആ സ്വർഗ്ഗീയ ഭവനത്തിൽ, നാം എല്ലാവരും വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും. അതുവരെ, ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളുടെമേൽ എന്നും ഉണ്ടാകട്ടെ. ആമേൻ.