സാധാരണകാലം ഇരുപത്തെട്ടാം ആഴ്ചയിലെ വെള്ളി

നമ്മുടെ വീടുകളുടെ ജനൽച്ചില്ലുകൾക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് ഒരു നിമിഷം നോക്കൂ… വൈകുന്നേരത്തെ വെളിച്ചം റോഡിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ, അവിടെ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു ചെറിയ പക്ഷി ശാന്തമായി പറന്നുയരുന്നത് നമ്മൾ കാണുന്നുണ്ടാകാം. അതല്ലെങ്കിൽ, മേശപ്പുറത്ത് ആരോ വെച്ചുപോയ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകമോ, അല്ലെങ്കിൽ നിശബ്ദമായിരിക്കുന്ന ഒരു കസേരയോ ആകാം. ജീവിതം അതിന്റെ സാധാരണ വേഗതയിൽ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് ഒരു ചെറിയ കാഴ്ച നമ്മെ വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക്, ആ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും. അതാണ് ഓർമ്മകളുടെ സ്വഭാവം; അത് നമ്മോട് ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കില്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെവിടെയോ പതുക്കെ തൊട്ടുണർത്തും.

ഇന്ന് തിരുസഭ നമുക്ക് നൽകുന്ന വചനങ്ങളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം ചെന്നെത്തുന്നത് കർത്താവായ യേശുവിന്റെ ആ ചെറിയൊരു ചിത്രത്തിലേക്കാണ്. സുവിശേഷകൻ ലൂക്കോസ് നമ്മോട് പറയുന്നു, ജനങ്ങൾ തിങ്ങിക്കൂടി പരസ്പരം ചവിട്ടിമെതിക്കുന്ന ആ വലിയ തിരക്കിനിടയിലാണ് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് സംസാരിക്കുന്നത്. ആ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങൾക്കിടയിലും, ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിലും, യേശു തിരിഞ്ഞ് വളരെ ശാന്തമായ ഒരു കാര്യം പറയുന്നു: 'അഞ്ച് കുരികിലുകൾ രണ്ടു കാശിന് വിൽക്കപ്പെടുന്നില്ലേ? എന്നിട്ടും അവരിൽ ഒരുവൻപോലും ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ മറക്കപ്പെടുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ തലയിലെ മുടികൾപോലും എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഭയപ്പെടേണ്ട; നിങ്ങളാണ് ഒട്ടേറെ കുരികിലുകളെക്കാൾ വിലയേറിയവർ.'

ഈ വരികൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സ് നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെഞ്ചമിൻ വോയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നു. ബെൻ… പതിനഞ്ചു വയസ്സിൽ ഈ ലോകത്തിന്റെ അതിരുകൾ ഭേദിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്ന ആ മിടുക്കൻ ബാലൻ. അവനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ആ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്ന കൗതുകം നമ്മൾ കാണുന്നു. അവനൊരു സാധാരണ ബാലനായിരുന്നില്ല. ലോകത്തിന്റെ പല കോണുകളിൽ അവൻ തന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ പതിപ്പിച്ചു; ലൂർദ്ദിലെയും വത്തിക്കാനിലെയും പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ അവൻ സന്ദർശിച്ചു. ആ യാത്രകളിലെല്ലാം അവൻ കണ്ടത് ഈ ലോകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യത്തെ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വലിയ പദ്ധതികളെയായിരുന്നു. അവൻ വിമാനങ്ങളെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു! താനൊരു കമ്പനി തുടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും അതിന്റെ പേര് 'കോൺ ചിം എയർലൈൻസ്' ആയിരിക്കുമെന്നും അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറയുമായിരുന്നു. ആ പേര് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന ആ നിഷ്കളങ്കമായ മന്ദഹാസം… അതൊരു ചെറിയ കുട്ടിയുടെ സ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയിലെ അത്ഭുതങ്ങളെ തൊട്ടറിഞ്ഞ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ സന്തോഷമായിരുന്നു.

പക്ഷേ, പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, താവോ, റയാൻ… ബെന്നിന്റെ വിയോഗത്തിന് ശേഷം നാല് മാസങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ ആ മുറികൾ എത്രമാത്രം നിശബ്ദമാണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം. ബെൻ ഇരുന്ന ആ കസേര, അവൻ തന്റെ കോഡിംഗും ഗെയിമുകളും ചെയ്തിരുന്ന ആ ഡെസ്ക്… ആ ശൂന്യത എത്രമാത്രം ഭാരമേറിയതാണ്! ഈ വേദനയെ ലളിതമാക്കാനോ പെട്ടെന്ന് മാറ്റാനോ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. കാരണം വേദന വേദന തന്നെയാണ്. സുവിശേഷത്തിൽ യേശു നമ്മോട് ഭയപ്പെടേണ്ട എന്ന് പറയുമ്പോൾ, അവൻ നമ്മുടെ ഈ കണ്ണുനീരിനെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്, മറിച്ച് ആ കണ്ണുനീരിന്റെ ഓരോ തുണിയും അവിടുന്ന് എണ്ണിവെച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയാണ്.

ഇവിടെയാണ് നമ്മൾ സത്യം പറയേണ്ടത്. ചിലപ്പോൾ, നമ്മൾ നമ്മോട് തന്നെ ചോദിക്കുന്നുണ്ടാകാം: 'ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ? ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ബെൻ ഇന്ന് കൂടെയുണ്ടാകുമായിരുന്നോ?' അലൻ, താവോ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇപ്പോഴും ഈ കുറ്റബോധത്തിന്റെ ചെറിയൊരു കല്ല് കിടപ്പുണ്ടെങ്കിൽ, ഇന്ന് ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ അത് എടുത്തു മാറ്റുന്നു. രോഗം ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ സ്നേഹവും കരുതലും ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു മാതാപിതാക്കൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല; മറിച്ച്, നിങ്ങളുടെ കണ്ണുനീറിന്റെ ഓരോ തുണിയും അവിടുന്ന് തന്റെ കൈകളിൽ ഏന്തിയിരിക്കുന്നു. ആ ഭാരമുള്ള കുറ്റബോധം ഇനി നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ വെക്കരുത്. നിങ്ങൾ നല്ല മാതാപിതാക്കളായിരുന്നു, ആ സ്നേഹം എന്നും ജീവിക്കും. രോഗം ഒരു പരീക്ഷയല്ല, അത് നിങ്ങളുടെ തെറ്റുമല്ല; അത് മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ദുരൂഹതകളിൽ ഒന്നാണ്, അതിൽ ദൈവം നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും കുറ്റപ്പെടുത്തില്ല. നിങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നത് ആശ്വാസമാണ്, കുറ്റബോധമല്ല.

ബെൻ ഒരു യഥാർത്ഥ പോരാളിയായിരുന്നു. 'ശ്രമിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം' എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മന്ത്രം. പരാജയത്തെ ഭയക്കാതെ, തന്നാലാവുന്നത് മുഴുവൻ നൽകാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരുന്നു. അങ്കിൾ വില്യം പക്ഷാഘാതം വന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ ബെൻ താൻ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കൊച്ചു പിഗ്ഗി ബാങ്ക് മുഴുവൻ എടുത്ത് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായ ആ മനസ്സ് ഓർക്കുക. അവൻ അത് ഉടച്ചില്ല, ആരും അത് ചോദിച്ചതുമില്ല; എന്നാൽ ആ ഓഫർ തന്നെ ഒരു വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. തനിക്കുള്ളതെല്ലാം മറ്റുള്ളവർക്കായി നൽകാൻ തയ്യാറായ ഒരു ഹൃദയം. അതാണ് യേശു പഠിപ്പിച്ച സ്നേഹം. ബെൻ ആ സ്നേഹം തന്റെ ജീവിതംകൊണ്ട് കാണിച്ച് തന്നു.

റയാൻ, നീയാണ് ഇപ്പോൾ ബെന്നിന്റെ ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ജീവനുള്ള സാക്ഷ്യം. നീ വളരുമ്പോൾ, നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്. നീ നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ ഓർമ്മകൾ നെഞ്ചിലേറ്റുമ്പോൾ, നീ ബെന്നിന്റെ ജീവിതത്തെയാണ് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയൊരു കരുത്തായി നീ കൂടെയുണ്ടാകണം. ബെൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും ഉണ്ടാകണം. നിനക്ക് വേണ്ടി അവൻ എന്നും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്.

പൗലോസ് ശ്ലീഹാ എഫേസോസിലെ വിശ്വാസികൾക്ക് എഴുതുമ്പോൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വലിയ സത്യമുണ്ട്: 'ക്രിസ്തുവിൽ നമ്മെയും തിരഞ്ഞെടുത്തു; തന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ പ്രശംസയ്ക്കായി നാം ജീവിക്കേണ്ടതിന് അവിടുന്ന് നമ്മെ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചു.' ബെന്നിന്റെ ജീവിതം വെറുമൊരു ചെറിയ അധ്യായമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് അത് ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ മിന്നലാട്ടമായിരുന്നു. അവൻ ഈ ലോകത്തിൽ ജീവിച്ച ആ ചെറിയ കാലംകൊണ്ട് എത്രമാത്രം സ്നേഹം നമ്മിലേക്ക് പകർന്നുതന്നു!

ജീവിതം ചിലപ്പോൾ ആ വലിയ ആകാശത്തിലൂടെ പറക്കുന്ന ഒരു വിമാനയാത്ര പോലെയാണ്. ചിലപ്പോൾ മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പറക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് മുന്നിലുള്ളതൊന്നും കാണാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ, പൈലറ്റ് വിമാനം സുരക്ഷിതമായി ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിക്കുമെന്ന് നമുക്കറിയാം. ബെൻ ഇപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ആ വലിയ വിമാനത്താവളത്തിൽ ശാന്തമായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ വേദനയില്ല, രോഗമില്ല, വേർപാടില്ല. അവിടെ അവൻ നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഇന്നു മുതൽ ആ ചെറിയ കാര്യത്തിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കുക: ബെൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയതല്ല, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നതാണ്. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം അവനിലേക്ക് ഇന്നും ഒഴുകുന്നുണ്ട്. നിങ്ങൾ റയാനെ ചേർത്തുപിടിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, ബെൻ അവിടെയുണ്ട്. ബെന്നിന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക. ദൈവം നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്. ആ സ്വർഗ്ഗീയ ഭവനത്തിൽ, നാം എല്ലാവരും വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും. അതുവരെ, ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളുടെമേൽ എന്നും ഉണ്ടാകട്ടെ. ആമേൻ.