കൊല്ലവട്ടത്തിലെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം വാരം, വെള്ളിയാഴ്ച

സഭാപ്രസംഗകന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നാം ഇന്ന് വായിച്ച വരികൾ, ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സത്യങ്ങളിലൊന്നാണ്: 'എല്ലാറ്റിനും ഒരു സമയമുണ്ട്; ആകാശത്തിനു കീഴെയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഒരു നിശ്ചിത സമയമുണ്ട്.' ജനനത്തിനും മരണത്തിനും, നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നതിനും പിഴുതുമാറ്റുന്നതിനും, കരച്ചിലിനും ചിരിക്കും, നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിനും വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനും എല്ലാം ഒരു സമയമുണ്ട്. ആ വരികൾ വായിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു വിങ്ങൽ അനുഭവപ്പെടുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. കാരണം, നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെന്നിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ആ 'സമയം' വളരെ ചെറുതായിപ്പോയെന്ന് നമുക്ക് തോന്നുന്നു. പതിനഞ്ചു വർഷം. ഒരു വിമാനത്തിന്റെ ചിറകുകൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയരുന്നതുപോലെ, ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ ആവാഹിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവൻ ദൈവത്തിന്റെ പക്കലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി.

ബെഞ്ചമിൻ വോയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ആ വലിയ കൗതുകം എനിക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നു. വെറുമൊരു കൗതുകമായിരുന്നില്ല അത്, മറിച്ച് ലോകത്തെ അറിയാനുള്ള ഒരു വലിയ ദാഹം. 'കോൺ ചിം എയർലൈൻസ്' എന്ന തന്റെ കൊച്ചു സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അവൻ ചിരിക്കുമായിരുന്ന ആ നിമിഷം, ആ ചിരിയിൽ ഒരു വലിയ സത്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ ലോകത്തിലെ പരിമിതികൾക്കപ്പുറം, ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ ആകാശത്തേക്ക് പറന്നുയരാനുള്ള അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം. അവൻ വിമാനങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചത്, അത് മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിയുടെയും ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയുടെയും അദ്ഭുതകരമായ സംഗമമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്. അവൻ തന്റെ പിഗ്ഗി ബാങ്ക് അങ്കിൾ വില്യമിന് നൽകാൻ തയ്യാറായ ആ നിമിഷം ഓർക്കുക. അവൻ അത് ഉടച്ചില്ല, ആരും അത് ആവശ്യപ്പെട്ടതുമില്ല. പക്ഷേ, ആ നിമിഷം അവൻ തന്റെ ഹൃദയം മുഴുവൻ തുറന്നുവെച്ചു. ഒരു പതിനഞ്ചു വയസ്സുകാരന്, തനിക്കുള്ളതെല്ലാം മറ്റൊരാൾക്ക് വേണ്ടി വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തോന്നിയ ആ മനസ്സ്... അതാണ് സ്നേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭാഷ. ആ സ്നേഹം ഒരിക്കലും മരിക്കുന്നില്ല. അത് ഇന്നും കമാവുവിലെ ആ 'സ്നേഹത്തിന്റെ കിണറിലൂടെ' ദാഹിക്കുന്നവർക്ക് ജീവൻ നൽകുന്നു. ബെൻ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു.

പക്ഷേ, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഇന്ന് നാം സത്യം തുറന്നു പറയണം. മൂന്നു മാസം മുൻപ്, ജൂൺ പതിമൂന്നാം തീയതി, ബെൻ ദൈവത്തിന്റെ പക്കലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലെ ആ നീർച്ചാൽ വറ്റിപ്പോയതുപോലെ നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകാം. അലൻ, താവോ... ആ ശൂന്യത, ആ നിശബ്ദത... അത് എത്രമാത്രം ഭാരമേറിയതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. റയാൻ, നിനക്ക് നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠനെ, നിന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ വേദന... അത് വാക്കുകൾക്ക് അതീതമാണ്. ചിലപ്പോൾ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തത്ര വേദന നിങ്ങളെ പൊതിയുന്നുണ്ടാകാം. ആ വേദനയെ നാം നിഷേധിക്കുന്നില്ല. അത് സത്യമാണ്. അത് അനുഭവിക്കേണ്ടത് തന്നെയാണ്. പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും, ഈ വേദനയുടെ നടുവിൽ 'ഞങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ' എന്ന ചിന്ത നിങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്നുണ്ടാകാം. ദൈവവചനത്തിന്റെ അധികാരത്തോടെ ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു: ആ ഭാരമുള്ള കല്ല് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് എടുത്തുമാറ്റുവിൻ. യേശു അന്ധനായി ജനിച്ചവനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതുപോലെ, 'ഇവന്റെയോ ഇവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെയോ പാപം കൊണ്ടല്ല.' രോഗം ഒരിക്കലും ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷയല്ല. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ സ്നേഹം, കരുതൽ, പരിചരണം... അത് ഒരു മാതാപിതാക്കൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ അത്രമേൽ ആഴത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല. ഈ ലോകത്തിലെ ഒരു വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനും തടഞ്ഞുനിർത്താൻ കഴിയാത്ത ചില സങ്കടങ്ങൾ ഈ ഭൂമിയിലുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, 'ഞങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ...' എന്ന കുറ്റബോധം നിങ്ങളെ വേട്ടയാടാൻ അനുവദിക്കരുത്. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല; അവിടുന്ന് നിങ്ങളുടെ കണ്ണീര് തുടയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. നിങ്ങൾ കുറ്റക്കാരല്ല. നിങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി സ്നേഹിച്ചു.

സുവിശേഷത്തിൽ ഇന്ന് നാം കേട്ടത് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യമാണ്: 'ആളുകൾ എന്നെ ആരെന്ന് പറയുന്നു?' പത്രോസ് മറുപടി നൽകുന്നു: 'ദൈവത്തിന്റെ ക്രിസ്തു.' തുടർന്ന് യേശു തന്റെ സഹനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. സഹനം, മരണം, ഉയിർപ്പ്... ഇതാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ വഴി. ബെന്നിന്റെ ജീവിതവും ഈ വഴിയുടെ ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലനമാണ്. അവന് സഹിക്കേണ്ടി വന്നു, പക്ഷേ അവൻ തളർന്നില്ല. അവൻ തന്റെ ചിരിയും സ്നേഹവും കൊണ്ട് ചുറ്റുമുള്ളവരെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഇന്ന് നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന ശൂന്യത, അത് വലിയൊരു സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. ആ സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെടാത്തതാണ്. ദൈവം നിങ്ങളെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് ബെന്നിനെ തന്റെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കുന്നു. റയാൻ, നീ നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ്. നീ നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയൊരു കരുത്താണ്. നീ നിന്റെ ഫോൺ കെയ്സിൽ ആ വിമാന കാർഡ് സൂക്ഷിക്കുമ്പോൾ, ബെൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ടെന്ന് ഓർക്കുക. അവൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു. നീ നന്നായി പഠിക്കുമ്പോഴും, നീ സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കുമ്പോഴും ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരുന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്.

ഇന്ന് നാം ഓർക്കുന്ന സഭാപ്രസംഗകന്റെ വരികളിലേക്ക് നമുക്ക് മടങ്ങാം. 'ദൈവം എല്ലാം അതിന്റെ സമയത്ത് മനോഹരമാക്കിയിരിക്കുന്നു.' നമുക്ക് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാകാത്ത പല കാര്യങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ വലിയ പദ്ധതിയിൽ മനോഹരമാണ്. ബെന്നിന്റെ ആ പതിനഞ്ചു വർഷം ഒരു ചെറിയ അധ്യായമായിരുന്നെങ്കിലും, അത് സ്നേഹത്തിന്റെ വലിയൊരു പുസ്തകമാണ്. ഇന്ന് വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ, ഒരു നിമിഷം ശാന്തമായിരിക്കുക. ബെന്നിന്റെ ചിരി ഓർക്കുക. അവൻ വിതറിയ സ്നേഹം ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു. കർത്താവ് നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്. അവിടുന്ന് നിങ്ങളുടെ കണ്ണുനീർ ഒപ്പുന്നു. ബെന്നിന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളിൽ എന്നും ജീവിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ ഇന്ന് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, ആ വിമാനങ്ങൾ പറന്നുപോകുന്നത് കാണുമ്പോൾ, ബെൻ നിങ്ങളോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുക. അവൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു: 'അച്ഛാ, അമ്മേ, റയാൻ, ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു.' ആ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, അവിടെ കണ്ണുനീരില്ല, വേദനയില്ല, വേർപാടില്ല. അവിടെ നാം എല്ലാവരും വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും. അതുവരെ, ബെന്നിന്റെ ആ പുഞ്ചിരി നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക. അവൻ നിങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരനായി എന്നും കൂടെയുണ്ട്. നിങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ സുരക്ഷിതരാണ്. ബെന്നിന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾ നിങ്ങൾക്കൊപ്പം എപ്പോഴുമുണ്ടാകും. ആമേൻ.