വിശുദ്ധ ജോൺ ഡെ ബ്രെബ്യൂഫ്, വിശുദ്ധ ഐസക് ജോഗ്സ്, എന്നിവരുടെ തിരുനാൾ

നമ്മുടെ വീടുകളുടെ ജനാലകളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, ചിലപ്പോൾ ചെറിയൊരു കാഴ്ച നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കാറുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ, കാറ്റിൽ ആടിയുലയുന്ന ഒരു മരച്ചില്ലയോ, അതല്ലെങ്കിൽ മേശപ്പുറത്ത് ആരോ വെച്ചുപോയ ഒരു ചെറിയ പെൻസിലോ ആകാം. അതെല്ലാം വളരെ സാധാരണമായ കാര്യങ്ങളാണ്. പക്ഷേ, ചില നിമിഷങ്ങളിൽ ആ സാധാരണ കാഴ്ചകൾ നമ്മെ നമ്മുടേതായ ആഴങ്ങളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും. നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെഞ്ചമിൻ വോയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ചെറിയ കൈകൾ കൊണ്ട് അവൻ താൻ സ്നേഹിച്ച ലോകത്തെ തൊട്ടറിഞ്ഞ ആ നിമിഷങ്ങൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ തെളിയുന്നു. പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങൾ മാത്രം ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ച ബെൻ, താൻ ജീവിച്ച ആ ചുരുങ്ങിയ കാലംകൊണ്ട് വലിയൊരു ലോകമാണ് പടുത്തുയർത്തിയത്. അവന്റെ ആ കൗതുകമുള്ള കണ്ണുകളും, തന്റെ അച്ഛനോടൊപ്പം എയർപോർട്ടുകളിൽ പോയി വിമാനങ്ങൾ പറന്നുയരുന്നത് നോക്കിനിന്ന ആ ലളിതമായ സന്തോഷവും... അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യജീവിതം എത്രമാത്രം അത്ഭുതകരമാണെന്ന് നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഒരു പതിനഞ്ചുകാരന്റെ മനസ്സിൽ എത്ര വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾക്കാണ് ഇടമുണ്ടായിരുന്നത്! അവൻ താനൊരു എയർലൈൻസ് കമ്പനി തുടങ്ങുമെന്നും അതിന് 'കോൺ ചിം എയർലൈൻസ്' എന്ന് പേരിടുമെന്നും പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുമ്പോൾ, ആ ചിരിയിൽ ഒരു വലിയ ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ പ്രതീക്ഷകളും ആകാശത്തിന്റെ വിശാലതയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ, ജീവിതം ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. പൗലോസ് ശ്ലീഹാ എഫേസോസിലെ വിശ്വാസികൾക്ക് എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ നമ്മൾ വായിക്കുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യൻ തന്റെ പാപങ്ങളിലും പരിമിതികളിലും വീണുപോകുമ്പോൾ, ദൈവം തന്റെ അളവറ്റ കരുണയോടെ നമ്മെ തേടിയെത്തുന്നു: 'എന്നാൽ, കരുണയാൽ ധനവാനായ ദൈവം നമ്മോടുള്ള തന്റെ മഹാസ്നേഹം നിമിത്തം, അതിക്രമങ്ങളിൽ മരിച്ചവരായിരുന്ന നമ്മെ ക്രിസ്തുവിലൂടെ അവനോടുകൂടെ ജീവിപ്പിച്ചു.' അതെ, ദൈവത്തിന്റെ കരുണയാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറ. നമ്മൾ ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ തന്നെ, ദൈവം നമ്മെ തന്റെ സ്വന്തം കൈപ്പണി, അതായത് 'ഹാൻഡ് വർക്ക്' ആയിട്ടാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. ബെന്നിന്റെ ജീവിതം വെറുമൊരു യാദൃശ്ചികതയായിരുന്നില്ല; അത് ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങൾ മെനഞ്ഞെടുത്ത ഒരു മനോഹരമായ സൃഷ്ടിയായിരുന്നു.

ഇവിടെയാണ് നമ്മൾ സത്യം തുറന്നുപറയേണ്ടത്. പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, താവോ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ബെൻ ഇല്ലാത്ത ആ ശൂന്യത എത്രമാത്രം ഭാരമേറിയതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ബെൻ ഇരുന്ന ആ കസേര, അവൻ തന്റെ ജിജ്ഞാസയോടെയും കൗതുകത്തോടെയും സംസാരിച്ചിരുന്ന ആ നിമിഷങ്ങൾ... ആ നഷ്ടത്തിന്റെ വേദന വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. ചിലപ്പോൾ, പുലർച്ചെ ഉറക്കമുണരുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ പകലിന്റെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിമിഷം ബെൻ തിരിച്ചുവരുമെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ആ നിശബ്ദത... അതൊരു വലിയ അച്ചാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ആ വേദനയെ ലളിതമാക്കാനോ പെട്ടെന്ന് മാറ്റാനോ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. കാരണം, വേദന വേദന തന്നെയാണ്. നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മകന്റെ പുഞ്ചിരി ഓർക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലുണ്ടാകുന്ന ആ വിങ്ങൽ വളരെ ആഴമേറിയതാണ്.

ചിലപ്പോൾ, നമ്മൾ അറിയാതെ തന്നെ നമ്മോട് ചോദിച്ചുപോകാം: 'ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ? ആ രോഗത്തെ തടയാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ കഴിയുമായിരുന്നോ?' അലൻ, താവോ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ അത്തരം ചെറിയൊരു കുറ്റബോധമോ ചോദ്യമോ ഇപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ടെങ്കിൽ, ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ വെച്ച് ആ ഭാരം ഞാൻ എടുത്തു മാറ്റുന്നു. രോഗം ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല; അത് നിങ്ങളോ ബെന്നോ വരുത്തിവെച്ച ഒന്നുമല്ല. നിങ്ങൾ ആ കുട്ടിക്ക് നൽകിയ സ്നേഹവും കരുതലും ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു മാതാപിതാക്കൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ സമ്മാനമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല. ദൈവം നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല. മറിച്ച്, നിങ്ങളുടെ ഓരോ കണ്ണുനീർത്തുള്ളിയും അവിടുന്ന് തന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുക്കുന്നുണ്ട്. കുറ്റബോധമല്ല, ആശ്വാസമാണ് നിങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നത്.

സുവിശേഷത്തിൽ യേശു നമ്മോട് സംസാരിക്കുന്നത് ഈ ഭാരങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം നമ്മെ മോചിപ്പിക്കാനാണ്. ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്ന് ഒരുത്തൻ തന്റെ കുടുംബസ്വത്ത് പങ്കുവെക്കാൻ യേശുവിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, യേശു അവനോട് മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ അവന്റെ സമ്പത്തിലല്ല എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. തുടർന്ന് യേശു ഒരു വലിയ ഭണ്ഡാരത്തിന്റെയോ സമ്പാദ്യത്തിന്റെയോ കാര്യം പറയുമ്പോൾ, ഈ ലോകത്തിലെ കൊച്ചുകാര്യങ്ങൾക്ക് അപ്പുറം ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ എന്താണ് ധനമെന്ന് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ബെന്നിന്റെ ജീവിതം സമ്പത്തിന്റെ അളവുകോലിൽ ഒതുങ്ങുന്നതായിരുന്നില്ല. അതൊരു വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ കണക്കായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, തന്റെ അങ്കിൾ വില്യം പക്ഷാഘാതം വന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ ബെൻ താൻ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കൊച്ചു പിഗ്ഗി ബാങ്ക് മുഴുവൻ എടുത്ത് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായ ആ മനസ്സ് ഓർക്കുക. അവൻ അത് ഉടച്ചില്ല, ആരും അത് ആവശ്യപ്പെട്ടതുമില്ല; എന്നാൽ ആ ഓഫർ തന്നെ എത്രമാത്രം വിശാലമായ ഒരു ഹൃദയത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്നു അവൻ എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്. തനിക്കുള്ളതെല്ലാം മറ്റുള്ളവർക്കായി നൽകാൻ തയ്യാറായ ആ നിഷ്കളങ്കത, യേശു പഠിപ്പിച്ച ആ സ്നേഹത്തിന്റെ തനിമയായിരുന്നു.

റയാൻ, പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരാ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠനായ ബെൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്ന് നീ ഓർക്കുക. ഇന്ന് നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ബെന്നിന്റെ ഓർമ്മകൾ ജീവിക്കുമ്പോൾ, ബെൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്. നീ വളരുമ്പോൾ, നിന്റെ ഓരോ ചുവടിനൊപ്പവും ആ ജ്യേഷ്ഠന്റെ സ്നേഹവും പ്രാർത്ഥനയും ഉണ്ടെന്ന് അറിയുക. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയൊരു കരുത്തായി നീ കൂടെയുണ്ടാകണം. ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഇന്ന് നമ്മൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ബെന്നിന്റെ ആ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വിമാനയാത്രയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുക. അവൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയതല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ആ വലിയ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നതാണ്. ആ സ്വർഗ്ഗീയ ഭവനത്തിൽ, വേദനകളോ രോഗങ്ങളോ ഇല്ലാതെ അവൻ ശാന്തമായി വിശ്രമിക്കുന്നു. അവിടേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നമുക്ക് മുന്നോട്ട് നടക്കാം. ദൈവം നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്. ആമേൻ.