Μνήμη των Αγίων Ιωάννου de Brébeuf και Ισαάκ Jogues, Ιερέων, και των Συντρόφων τους, Μαρτύρων

Σκεφτείτε για μια στιγμή ένα χέρι που ανοίγει αργά ένα παλιό, φθαρμένο ξύλινο κουτί στο πίσω μέρος ενός ραφιού, ανακαλύπτοντας μέσα του κάτι μικρό και ξεχασμένο που κάποτε είχε τεράστια αξία για κάποιον που το φύλαξε. Στο σημερινό Ευαγγέλιο από τον Λουκά, κάποιος από το πλήθος πλησιάζει τον Ιησού με μια φωνή γεμάτη από το βάρος των γήινων διεκδικήσεων: «Διδάσκαλε, πες στον αδελφό μου να μοιραστεί την κληρονομιά μαζί μου». Είναι μια σκηνή τόσο οικεία, τόσο ανθρώπινη, γεμάτη από τη ζάλη των πραγμάτων που νομίζουμε ότι μας ανήκουν, των θησαυρών που στοιβάζουμε με τόσο κόπο στη γη. Ο Ιησούς όμως δεν μπαίνει στη διαμάχη· στρέφει το βλέμμα όλων μας μακριά από τα ντουλάπια και τα χωράφια, και μας καλεί να δούμε τι είναι αυτό που πραγματικά μετράει ενώπιον του Θεού.

Ο Benjamin Vo, με εκείνη την αθόρυβη, σχεδόν αδιόρατη περιέργεια που τον χαρακτήριζε, ζούσε στον κόσμο των πραγμάτων με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Σκεφτείτε τον Ben, καθισμένο στο γραφείο του, να παρακολουθεί τα τρένα και τα αεροπλάνα να διασχίζουν τον ουρανό, ή να χαμογελάει με εκείνη τη γλυκιά, αφοπλιστική του διάθεση όταν μιλούσε για τη δική του φανταστική 'Con Chim Airlines'. Δεν ήταν απλώς ένα αγόρι που αγαπούσε τα αεροπλάνα· ήταν μια ψυχούλα που καταλάβαινε, χωρίς πολλά λόγια, ότι η ζωή δεν μετριέται με το τι μαζεύεις στα αμπάρια σου, αλλά με το πόσο ανοιχτή είναι η καρδιά σου. Θυμηθείτε εκείνη τη φωτογραφία του Ben, καθώς στέκεται με το απαλό, ζεστό του χαμόγελο, φορώντας εκείνα τα γυαλιά 3D που άφηναν μπλε αντανακλάσεις στο πρόσωπό του, ενώ ο μικρός του αδελφός Ryan προσπαθεί να ρυθμίσει τα δικά του στο βάθος. Σε εκείνη την εικόνα υπάρχει μια ζεστασιά που δεν αγοράζεται με τίποτα από τον κόσμο.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγοριά, γιατί ο πόνος σας, Alan και Thao, δεν είναι κάτι που μπορεί να σκεπαστεί με ωραία λόγια. Είναι το άδειο δωμάτιο, είναι ο ήχος της σιωπής τα πρωινά, είναι εκείνη η αίσθηση του κενού που έρχεται όταν η σκέψη πηγαίνει στον Ben και η καρδιά σφίγγεται τόσο δυνατά που μοιάζει να μην μπορεί να πάρει ανάσα. Ο πόνος σας είναι βαρύς επειδή η αγάπη σας ήταν ολοκληρωτική. Ο Χριστός δεν σας ζητά να προσποιηθείτε ότι όλα είναι καλά. Στέκεται δίπλα σας μέσα στη σιωπή αυτής της απουσίας, ακριβώς όπως στάθηκε δίπλα σε εκείνους που έκλαψαν τους δικούς τους στους δρόμους της Ιουδαίας. Το βάρος που κουβαλάτε από εκείνο τον Ιούνιο είναι αληθινό, και ο Θεός το γνωρίζει μέχρι την παραμικρή του λεπτομέρεια.

Θέλω να ακουμπήσω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά στις νύχτες της αϋπνίας σας. Alan και Thao, αν ποτέ η σκιά της ενοχής τόλμησε να ψιθυρίσει στο μυαλό σας ότι ίσως κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς, ότι η ασθένεια ήταν αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης, ακούστε με πολύ προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό εκ γενετής, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιας δικής σας αποτυχίας. Είστε απόλυτα αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν πέρα για πέρα τέλεια. Κανείς γονιός στον κόσμο δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω από τα χέρια σας. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας αγαπά με μια αγάπη άπειρη και σπλαχνική.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο πλούσιος γεωργός λέει στην ψυχή του: «Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά αποθηκευμένα για πολλά χρόνια· αναπαύσου, φάγε, πιες, ευφράνσου». Και όμως, ο Θεός του απαντά: «Άφρον, αυτή τη νύχτα σου ζητούν την ψυχή σου». Ο Ben δεν έζησε ποτέ έτσι. Η ζωή του δεν ήταν μια αποθήκη πραγμάτων, αλλά μια προσφορά αγάπης. Θυμηθείτε εκείνη τη στιγμή, όταν ήταν δεκαπέντε ετών, και είπε στους γονείς του ότι ήταν έτοιμος να δώσει ολόκληρο τον κουμπαρά του για να βοηθήσει τον θείο του William που υπέφερε από τα εγκεφαλικά επεισόδια. Δεν χρειάστηκε να τον σπάσει, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει—η προσφορά έμεινε ακέραιη, αλλά η πρόθεση της καρδιάς του ήταν ολοκληρωτική. Ένα αγόρι που, χωρίς καμία υστεροβουλία, ήταν έτοιμο να δώσει ό,τι είχε για να απαλύνει τον πόνο ενός δικού του ανθρώπου. Αυτή η αρχοντιά της ψυχής είναι ο αληθινός θησαυρός που δεν χάνεται ποτέ.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα παιχνίδια, τα γέλια, τα ταξίδια και τις πιο βαθιές στιγμές με τον Ben: μην φοβάσαι να προχωρήσεις μπροστά. Ο αδελφός σου ζει στην αγκαλιά του Θεού, και η αγάπη του δεν σε έχει αφήσει ποτέ. Κάθε φορά που θυμάσαι τη μορφή του, κάθε φορά που συνεχίζεις να ζεις με θάρρος και καλοσύνη, ο Ben είναι εκεί μαζί σου. Είσαι ο συνεχιστής της καρδιάς του σε αυτόν τον κόσμο.

Και δείτε πώς αυτή η αγάπη συνεχίζει να αποδίδει καρπούς στη γη. Το πηγάδι στο ΒιετNάμ, το «Giếng Gioan Baotixita», που χτίστηκε στη μνήμη του, αναβλύζει καθαρό, δροσερό νερό για τους διψασμένους ανθρώπους εκείνης της κοινότητας. Ο Ben, του οποίου το μεσαίο όνομα, Đại Dương, σημαίνει «Μεγάλος Ωκεანός», έγινε πράγματι μια πηγή ζωής που δεν στερεύει. Η καλοσύνη του συνεχίζει να τρέχει, να ποτίζει τη γη, να δίνει ελπίδα σε ανθρώπους που δεν τον γνώρισαν ποτέ προσωπικά.

Αδελφοί μου, ας σηκώσουμε το βλέμμα μας στον Θεό του ελέους. Ο Ben αναπαύεται στο φως, μαζί με τους αγίους και τους μάρτυρες που τίμησαν τη ζωή τους με την πίστη. Μην φοβάστε τη θλίψη σας, γιατί ο Θεός την κρατά στα χέρια του. Φεύγοντας σήμερα, κρατήστε στην καρδιά σας μια μικρή πράξη αγάπης στη μνήμη του, ένα χαμόγελο για κάποιον που το έχει ανάγκη. Ο Ben δεν χάθηκε· είναι ασφαλής στο σπίτι του Πατέρα, περιμένοντάς μας όλους στην αιώνια χαρά. Αμήν.