Πέμπτη της Τριακοστής Πρώτης Εβδομάδας της Κοινής Περιόδου

Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα μιας μικρής, ασημένιας πυξίδας που κρατά ένας ταξιδιώτης σε μια ξένη χώρα. Δεν είναι το μέταλλο που έχει σημασία, ούτε το βάρος της στο χέρι του, αλλά η αλάνθαστη τάση της βελόνας να δείχνει πάντα προς τον Βορρά. Στο σημερινό πρώτο ανάγνωσμα, ο Απόστολος Παύλος μας μιλά για μια τέτοια εσωτερική πυξίδα. Μας λέει πως όλα όσα κάποτε θεωρούσε «κέρδη» —την καταγωγή του, τη μόρφωσή του, την αυστηρή τήρηση του νόμου— τα θεωρεί τώρα «ζημία» μπροστά στο «υπερέχον της γνώσεως Χριστού Ιησού». Ο Παύλος ανακάλυψε ότι ο προορισμός του δεν ήταν ένας κατάλογος επιτευγμάτων, αλλά ένα Πρόσωπο. Η πυξίδα της καρδιάς του είχε στραφεί οριστικά προς τον Χριστό, και τίποτα άλλο δεν μπορούσε πια να τον αποπροσανατολίσει.

Ο Benjamin Vo, ο δικός μας Ben, ήταν ένα αγόρι που έμοιαζε με αυτή την πυξίδα. Σκεφτείτε τον, όχι μέσα από τη θλίψη της απουσίας του, αλλά μέσα από την καθαρότητα της περιέργειάς του. Θυμηθείτε τον, Alan και Thao, να στέκεται σε κάποιο αεροδρόμιο, με το βλέμμα του καρφωμένο στον ουρανό, παρατηρώντας την απογείωση ενός Boeing 737. Δεν ήταν απλώς ένας έφηβος που αγαπούσε τα αεροπλάνα. Ήταν ένα αγόρι που, μέσα από την τεχνολογία, τα μαθηματικά και τον κώδικα που έγραφε με τόση ευφυΐα στο GitHub του, αναζητούσε την τάξη, την ομορφιά και τη δημιουργία του Θεού. Ο Ben είχε μια λαμπρή διάνοια, αλλά η καρδιά του ήταν εκείνη που τον καθόριζε. Ήταν η πυξίδα του: η αγάπη του για τον αδελφό του, τον Ryan, η τρυφερότητα προς εσάς, τους γονείς του. Όταν ο Ben μιλούσε για την «Con Chim Airlines», το χαμόγελο που φώτιζε το πρόσωπό του δεν ήταν μόνο από ενθουσιασμό για τα αεροπλάνα, αλλά από την καθαρή χαρά της ζωής που μοιραζόταν μαζί σας.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια σήμερα, πριν προσπαθήσουμε να βρούμε την παρηγοριά. Ο πόνος σας είναι σαν ένας ουρανός που ξαφνικά έχασε το πιο φωτεινό του αστέρι. Είναι μια απουσία που δεν «συνηθίζεται». Μην προσπαθήσετε να την καλύψετε με ψεύτικα λόγια, ούτε να πείσετε τον εαυτό σας ότι πρέπει να είστε «δυνατοί» με έναν τρόπο που αποκλείει το δάκρυ. Ο πόνος σας είναι ιερός, γιατί είναι η απόδειξη της αγάπης σας. Όπως ο Παύλος που αναγνώρισε τη «ζημία» των πραγμάτων που έχασε, έτσι κι εσείς νιώθετε τη ζημία της απουσίας του Ben. Είναι ένα κενό που φωνάζει. Αλλά ακούστε: ο Παύλος δεν σταμάτησε στη ζημία. Προχώρησε στο κέρδος. Και το κέρδος είναι ο Χριστός, ο οποίος πήρε τον Ben στην αγκαλιά Του, εκεί όπου δεν υπάρχει πια «ζημία», μόνο η πληρότητα της αιώνιας ζωής.

Θέλω να αγγίξω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά, μια πέτρα που ονομάζεται ενοχή. Αν το σκοτάδι σάς ψιθύρισε ότι ίσως κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά, ότι η ασθένεια ήταν αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης, ακούστε με προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον άνθρωπο που γεννήθηκε τυφλός, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι ποτέ το αποτέλεσμα κάποιου λάθους ή κάποιας αμέλειας. Είστε απόλυτα αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, ο τρόπος που σταθήκατε δίπλα στον Ben ήταν πέρα για πέρα τέλειος. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας κρατάει αγκαλιά μέσα στην ίδια σας τη θλίψη. Κανένας γονιός δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Είστε οι καλύτεροι γονείς που θα μπορούσε να έχει ο Ben.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς μας μιλά για το χαμένο πρόβατο και τη χαμένη δραχμή. Μας λέει ότι ο Θεός δεν αφήνει τίποτα να χαθεί. Ψάχνει, φωτίζει, αναζητά μέχρι να βρει αυτό που Του ανήκει. Σκεφτείτε το όνειρο που είδες, Alan, εκείνη τη νύχτα του Ιουλίου, όπου ο Ben σε κερνούσε παγωτό. Ή εκείνο το άλλο όνειρο, όπου ο Ben σου είπε: «Ba ơi, test nào con cũng qua hết». Ο Ben δεν είναι χαμένος. Είναι στο «δείπνο του Ουρανού», όπως τον φανταζόμαστε, εκεί που ο Θεός τον βρήκε και τον έβαλε στους ώμους Του με μεγάλη χαρά. Ο Ben δεν είναι «χαμένο πρόβατο». Είναι το πρόβατο που βρέθηκε, που τώρα αναπαύεται στο φως. Ο Θεός δεν έχασε τον Ben· ο Θεός τον κέρδισε για την αιωνιότητα.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα παιχνίδια, τα ταξίδια και τα όνειρα με τον Ben: μην φοβάσαι να προχωρήσεις. Ο Ben σε προσέχει. Όταν κοιτάζεις τον ουρανό, όταν βλέπεις ένα αεροπλάνο να περνά, να ξέρεις ότι ο αδελφός σου είναι εκεί. Μην αφήνεις το σκοτάδι να σε φοβίζει. Η αγάπη που είχατε είναι μια γέφυρα που δεν σπάει ποτέ. Ζήσε τη ζωή σου με την ίδια περιέργεια και το ίδιο θάρρος που είχε ο Ben. Θα ήταν τόσο περήφανος για σένα.

Alan και Thao, η καρδιά σας είναι βαριά, αλλά η ελπίδα σας είναι αθάνατη. Ο Θεός δεν σας εγκαταλείπει ούτε στιγμή. Κάθε πρωί που ξυπνάτε, ακούστε τη φωνή του Κυρίου να σας λέει ότι ο Ben είναι καλά. Συνεχίστε να ζείτε, συνεχίστε να αγαπάτε, συνεχίστε να κουβαλάτε αυτό το φως. Ο Ben δεν χάθηκε· σας περιμένει στην άκρη του αιώνιου φωτός, εκεί όπου τα δάκρυα στεγνώνουν για πάντα και η αγκαλιά του Θεού είναι η τελική πατρίδα. Ας κρατήσουμε αυτό για σήμερα: ο Θεός δεν ζητά από εμάς να μην πονάμε, αλλά να μην απελπιζόμαστε. Κάθε πράξη καλοσύνης που κάνετε στη μνήμη του Ben, κάθε φορά που βοηθάτε κάποιον που έχει ανάγκη, είναι ένας τρόπος να κρατάτε το φως του αναμμένο. Ο Ben ζει μέσα από την αγάπη σας. Πηγαίνετε με ειρήνη, γνωρίζοντας ότι ο Κύριος κρατά τον Ben στην αγκαλιά Του και εσάς στην καρδιά Του. Αμήν.