E enjte e javës së tridhjetë e një gjatë vitit

Ndonjëherë, gjërat më të rëndësishme në jetë nuk janë ato që shkruhen në libra apo ato që bëjnë zhurmë në botë. Ato janë të heshtura, të thjeshta, si një dorë që prek një supe, si një shikim që kërkon një tjetër, si një dëshirë e pastër për të qenë pranë dikujt që do. Sot, në leximet tona, na shfaqet një imazh i fuqishëm: imazhi i kërkimit. Pali, në letrën drejtuar Filipianëve, na tregon për kërkimin e tij për Krishtin, duke lënë pas çdo gjë që dikur e quante fitim, sepse e kuptoi se njohja e Jezu Krishtit është e vetmja pasuri që vlen. Dhe pastaj, në Ungjill, dëgjojmë për bariun që lë nëntëdhjetë e nëntë dele për të gjetur atë një që kishte humbur, dhe për gruan që ndez një llambë dhe fshin shtëpinë për të gjetur monedhën e humbur. Kërkimi nuk është një humbje kohe; kërkimi është shprehja më e lartë e dashurisë.

Benjamin Vo, djali ynë i dashur, e kuptonte këtë gjuhë të kërkimit në mënyrën e tij të veçantë. Ai ishte një djalë me një mendje të mprehtë, gjithmonë duke kërkuar të kuptonte se si funksionojnë gjërat, nga kodet e ndërlikuara të teknologjisë deri te mekanika e aeroplanëve që ai i donte aq shumë. Por, përtej kësaj kureshtjeje intelektuale, ekzistonte një kureshtje e zemrës. Beni ishte ai djalë që, edhe në moshën e tij të re, dinte të ndalej për të dëgjuar. Ai ishte ai që dëgjonte tregimet e babait të tij me një vëmendje të tillë, sikur çdo fjalë të ishte një thesar. Ai e dinte se lidhja me njerëzit që do është gjëja më e vlefshme që mund të kesh. Kur ai shikonte aeroplanët, ai nuk shikonte thjesht makineri; ai shikonte mundësi, shikonte horizonte, shikonte ëndrra që mund të ndaheshin me familjen e tij. Ai e quante ëndrrën e tij 'Con Chim Airlines', dhe në atë emër fshihej dëshira e tij për të bashkuar, për të fluturuar, për të qenë pranë.

Megjithatë, ne duhet të jemi të sinqertë me veten. Jeta ndonjëherë na sjell në vende ku kërkimi duket i kotë. Kur karrigia e Benit mbetet bosh, kur heshtja në shtëpi bëhet e padurueshme, kur mëngjeset vijnë pa atë 'Mirëmëngjes, ba' që ishte rituali i tij i shenjtë, ne pyesim: 'Ku je, Zot? Pse kjo humbje?'. Kjo është dhimbja e vërtetë, dhe ne nuk duhet ta fshehim atë. Është e drejtë të ndjesh peshën e mungesës së tij. Është e drejtë të ndjesh atë boshllëk që asnjë fjalë nuk mund ta mbushë. Por pikërisht në këtë pikë, Ungjilli thyen heshtjen tonë. Jezusi nuk thotë: 'Kini durim dhe harrojeni'. Ai thotë: 'Unë kërkoj'. Ai thotë: 'Unë ndez llambën. Unë lë gjithçka për të të gjetur ty'.

Alan dhe Thao, prindër të dashur, e di se në këto katër muaj që nga dita e 13 qershorit, ju shpesh jeni ndjerë sikur keni humbur gjithçka. Dhe në atë errësirë, shpesh depërton ajo hije e rëndë, ajo ndjenjë e fshehtë e fajit që shumë prindër e mbajnë në shpirt: 'A mos humba ndonjë shenjë? A mund të kisha bërë më shumë?'. Dua t'ju shikoj në sy sot, me butësinë e Krishtit, dhe t'ju them: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Ju nuk keni gabuar asgjë. Sëmundja e Benit nuk ishte pasojë e asgjëje që keni bërë ose keni lënë pa bërë. Zoti nuk është një gjykatës që kërkon fajtorë aty ku ka vetëm lot të pastër. Sëmundja vjen nganjëherë si një stuhi e papritur, përtej çdo kontrolli njerëzor, përtej çdo vigjilence. Ju keni qenë për Benjaminin gjithçka që një fëmijë mund të dëshironte: streha e tij, krahët e tij, jeta e tij. Ai u largua sepse e thërriti Ati, jo sepse dashuria juaj u ndal. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Lëreni atë barrë të bjerë në tokë dhe merrni frymë në paqen e Zotit.

Beni na mësoi se çfarë do të thotë të ofrosh. Kujtoni atë moment kur, në moshën 15-vjeçare, ai i tha prindërve se ishte i gatshëm të jepte të gjitha kursimet e tij për të ndihmuar xhaxhain William, i cili po vuante nga pasojat e goditjeve në tru. Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi me bujë, nuk kërkoi lavdi. Ai thjesht ofroi. Kjo është rrënja e thellë e një shpirti që nuk jeton për vete, por për të tjerët. Ai na mësoi se dashuria nuk matet me atë që kemi, por me atë që jemi të gatshëm të lëshojmë për hir të një tjetri. Ky është 'kërkimi' i vërtetë: të kërkosh të mirën e tjetrit përpara të mirës tënde.

Ryan, vëllai i tij i dashur, ti që ke qenë shoku i tij më i mirë, ti që ke ndarë me të ëndrrat për aeroplanët, për lojërat, për jetën, ti je pjesë e këtij misteri. Ndoshta ndjen se një pjesë e jotja ka ikur me të. Por mos harro: Beni është gjallë në Zotin. Ai është atje, duke të pritur, duke të buzëqeshur, duke të vështruar me një dashuri që nuk ka më kufij. Kur kthehesh në shtëpi, kur sheh ëndrra, kur mendon për të, dijeni se lidhja juaj nuk është thyer nga vdekja. Ju jeni vëllezër për përjetësinë. Vazhdo të jetosh me atë kuriozitet që Beni e donte aq shumë. Vazhdo të kërkosh bukurinë në botë, sepse ajo bukuria që ju të dy e ndatë është drita e Zotit që ndriçon errësirën.

Jezusi na tregon në Ungjill se gëzimi i qiellit është i pamasë kur njëri prej nesh kthehet tek Ai. Dhe Beni, ai djalë i mrekullueshëm, tani është pjesë e atij gëzimi. Ai nuk është larg; ai është në atë dritë që ndriçon çdo gjest mirësie që bëjmë në emër të tij. Mendoni për atë pus uji në Cà Mau, që tani mban emrin e tij. Një pus që sjell ujë të pastër për ata që kishin etje. Kjo është dashuria e Benit që vazhdon të rrjedhë. Kjo është jeta që nuk ndalet. Beni nuk është larg; ai është në çdo gjest mirësie që bëni ju, në çdo buzëqeshje që ndani, në çdo lutje që thoni.

Kur të dilni nga kjo lutje sot, mos kërkoni përgjigje të mëdha filozofike përse jeta ndonjëherë është kaq e shkurtër. Bëni vetëm një gjest të vogël mirësie për dikë që ka nevojë – një ndihmë për një mik, një fjalë të mirë për dikë që është vetëm, një lutje e thënë në heshtje. Bëjeni në emër të Benit. Kështu 'Con Chim Airlines' do të vazhdojë fluturimin e saj, jo në qiellin e kësaj toke, por në zemrat e atyre që nuk e harrojnë kurrë. Beni është gjallë në Zotin, dhe ju jeni të mbështjellë përgjithmonë në dashurinë e Tij. Mos kini frikë. Zoti është me ju, në çdo hap, në çdo frymëmarrje, në çdo lot që derdhni. Ai nuk ju lë kurrë vetëm. Ai është Shkëmbi juaj, streha juaj, dhe krahët e Tij janë gjithmonë hapur për t'ju mbledhur, për t'ju ngushëlluar, për t'ju mbajtur. Beni është atje, duke pritur, në dritën që nuk perëndon kurrë. Amen.