Në emër të Atit, të Birit dhe të Shpirtit Shenjt. Paqja qoftë me ju, ndërsa mblidhemi në këtë çast lutjeje për ta vendosur jetën tonë në duart e Zotit.
O Zot, ki mëshirë për ne. O Krisht, ki mëshirë për ne. O Zot, ki mëshirë për ne.
E shihni atë gur të lëmuar e të ftohtë që uji e ka shpëlarë për vite të tëra në shtratin e lumit, ku çdo valë e ka zbutur, pa e thyer asnjëherë? Ne shpesh e mendojmë kohën si diçka që na gërryen, si një forcë që na merr atë që duam më shumë. Por sot, leximet na kthejnë te një realitet krejt tjetër: te mënyra se si jeta e njeriut formohet ngadalë, në heshtje, nën prekjen e një dashurie që nuk lodhet kurrë.
Në leximin e parë, Shën Pali na thotë diçka që na prek drejt e në zemër: 'Jetoni në dashuri, siç na deshi Krishti dhe u dorëzoi veten për ne si flamë e ëmbël erëkeqëse për Hyjin'. Dhe pastaj shton atë fjalë të fuqishme: 'Dikur ishit errësirë, kurse tani jeni dritë në Zot. Jetoni porsi fëmijë të dritës'. Kjo nuk është një thirrje për të qenë të përsosur që në hapin e parë; është një ftesë për të lënë që drita të hyjë aty ku dikur kishte vetëm hije, vetëm pyetje pa përgjigje.
Benjamin Vo, djali ynë i dashur, e njihte këtë gjuhë të dritës. Ai nuk ishte vetëm një mendje e shndritshme, një djalë që me atë kuriozitet të pashtershëm zhytej në logjikën e matematikës, në botën e AI, në cloud infrastructure dhe në ëndrrën e tij aq të ëmbël dhe gazmore për 'Con Chim Airlines'. Beni kishte diçka shumë më të madhe se kaq: ai kishte atë buzëqeshje të lehtë që vinte nga një shpirt i butë dhe i pastër. Kur mendojmë për të, mendojmë për atë djalë pesëmbëdhjetëvjeçar që, kur xhaxhai William po kalonte një periudhë kaq të vështirë shëndetësore nga goditjet në tru, tha pa bujë e pa kërkuar lavdi se ishte i gatshëm të jepte çka kishte në arkën e tij të vogël për ta ndihmuar. Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi me zhurmë; ai thjesht ofroi. Kjo është ajo që do të thotë të jesh fëmijë i dritës: të japësh atë që ke, jo sepse të tepron, por sepse dashuria nuk di të llogaritë.
Dhe pastaj, në Ungjill, shohim Jezusin në sinagogë ditën e shtunë. Atje është një grua e cila për tetëmbëdhjetë vjet ishte e përkulur, e paaftë të ngrihej drejt. Ajo kishte kaluar vite duke parë vetëm tokën, vetëm pluhurin e këmbëve të njerëzve, e pamundur për të parë qiellin. Kur Jezusi e shikon, Ai nuk kalon anash. Ai i thotë: 'Grua, je e liruar nga dobësia jote'. Dhe menjëherë ajo u ngrit drejt.
Alan dhe Thao, unë e di se në këto katër muaj prej atij 13 qershori, ju jeni ndjerë shpesh si ajo grua – të përkulur nga pesha e një dhimbjeje që nuk matet dot me fjalë. Kur ktheheni në shtëpi dhe vëreni se karrigia e Benit është bosh, kur heshtja mbush dhomat, gjoksi juaj ngushtohet. Dhe shpesh, në ato orë të vona kur gjumi largohet, vjen ajo hije e rëndë që prindërit e mbajnë në fshehtësi: guri i fajit të rremë. Ju pyesni veten: 'A mund të kisha bërë diçka ndryshe? A mos e humba ndonjë shenjë? A ishte diçka që nuk e pashë në kohë?'.
Dua t'ju shikoj në sy sot dhe t'ju them me gjithë autoritetin e Ungjillit dhe butësinë e Zotit: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Ju nuk keni gabuar. Sëmundja që mori Benit nuk ishte pasojë e asgjëje që keni bërë ose keni lënë pa bërë; nuk është një ndëshkim, nuk është një dështim i dashurisë suaj. Zoti nuk është një gjykatës që kërkon fajtorë aty ku ka vetëm lot të pastër. Sëmundja erdhi si një stuhi e papritur, përtej çdo kontrolli njerëzor, përtej çdo vigjilence. Ju keni qenë për Benjaminin gjithçka që një fëmijë mund të ëndërronte: streha e tij, sytë e tij, krahët e tij. Ai nuk u largua sepse dashuria juaj u ndal; ai shkoi në shtëpi sepse atje e prisnin. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Lëreni këtë barrë të bjerë në tokë.
…
Jezusi e kthen fytyrën nga ata që akuzonin, nga ata që shihnin rregullat por nuk shihnin njeriun. Ai e quan atë grua 'bijë e Abrahamit'. Ai nuk pranon që vuajtja të ketë fjalën e fundit.
Ryan, vëllai i tij i dashur, ti që ke ndarë me Benin lojërat, ëndrrat për aeroplanët, udhëtimet dhe ato momente të bukura në familje. Ti e di se vëllai yt nuk është larg. Kur të ndjesh se të mungon ai zë, ajo prani, kujto se Beni është tani në dritën e Zotit, duke të buzëqeshur ashtu siç bënte gjithmonë. Vazhdo të jetosh, të ëndërosh, të jesh i fortë për veten dhe për ata që te duan. Dashuria juaj është një lidhje që as vdekja nuk mund ta shuajë.
Beni është tani në atë 'Banket të Qiellit', së bashku me shpirtra të tjerë të bukur si Shën Carlo Acutis, duke u lutur për ju, duke u lutur për çdo fëmijë që vuan, dhe për çdo familje që mban një kryq të rëndë. Dhe dashuria e tij vazhdon të jemi gjallë këtu mbi tokë – në atë pus uji të pastër në Cà Mau, në ato gjeste të vogla e të fshehura mirësie që bëhen në emër të tij, duke sjellë jetë atje ku ka etje.
Kur të dilni nga kjo lutje sot, mos kërkoni përgjigje të mëdha. Bëni vetëm një gjest të vogël mirësie për dikë që ka nevojë – një buzëqeshje, një ndihmë, një copë bukë e dhënë fshehurazi. Bëjeni në emër të Benit. Kështu 'Con Chim Airlines' do të vazhdojë fluturimin e saj, jo në qiellin e kësaj toke, por në zemrat e atyre që nuk e harrojnë kurrë. Beni është gjallë në Zotin, dhe ju jeni të mbështjellë përgjithmonë në dashurinë e Tij. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë dhe ju ruajtë; Zoti bëftë të shkëlqejë fytyra e Tij mbi ju dhe ju dhëntë paqen e Tij. Amen.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.