Përkujtimi i Shën Injaci i Antiokisë, Ipeshkëv dhe Dëshmor

Shpesh herë, kur mendojmë për shenjtërinë, e imagjinojmë atë si një arritje të largët, si një shkallë e pafundme që duhet ngjitur me mundim. Por Shën Injaci i Antiokisë, të cilin e kremtojmë sot, na mëson diçka krejt tjetër. Ai, në rrugën e tij drejt martirizimit, nuk kërkonte lavdi për vete; ai kërkonte vetëm të bëhej 'gruri i Krishtit', i bluar nga dhëmbët e bishave për t'u bërë bukë e pastër për Zotin. Ai e dinte se jeta nuk është një koleksion suksesesh, por një dhuratë që duhet dorëzuar me dashuri.

Benjamin Vo e kuptonte këtë gjuhë të thjeshtë të dhurimit. Mendoni për atë moment kur ai, në moshën 15-vjeçare, i tha prindërve të tij se ishte i gatshëm të jepte të gjitha kursimet e tij për të ndihmuar xhaxhain William, i cili po vuante pasojat e goditjeve në tru. Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi atë me bujë, nuk kërkoi asnjë vëmendje. Ai thjesht ofroi. Në atë ofertë të heshtur, ne shohim pasqyrimin e atij shpirti që Shën Pali na përshkruan sot: një shpirt i mbushur me 'shpresën e thirrjes së tij'.

Alan dhe Thao, unë e di që për ju, këto katër muaj kanë qenë si një natë që nuk po gjen agim. Kur shikoni karrigen bosh, kur dëgjoni heshtjen në shtëpi, zemra juaj shpesh kërkon të kthehet pas, të analizojë çdo sekondë, të pyesë 'pse' dhe 'si'. Shpesh, prindërit që kanë kaluar atë që keni kaluar ju, mbajnë mbi supe një gur të rëndë: gurin e fajit të rremë. Ju pyesni veten: 'A mos humba ndonjë shenjë? A mund të kisha bërë më shumë?'. Dua t'ju them sot, me gjithë autoritetin e Ungjillit dhe butësinë e Zotit: hiqeni atë gur. Sëmundja e Benit nuk ishte dështim i dashurisë suaj, nuk ishte një dënim, dhe nuk ishte diçka që mund të ndalohej nga vigjilenca njerëzore. Zoti nuk akuzon prindërit për atë që është përtej kontrollit të kësaj bote. Ju keni qenë për Benin gjithçka që ai kishte nevojë: krahët e tij, sytë e tij, streha e tij. Beni nuk u largua sepse ju nuk bëtë mjaftueshëm; ai u kthye në Shtëpi sepse Zoti e thirri në një banesë ku nuk ka më dhimbje. Ju jeni të absoluar nga çdo faj.

Le të ndalemi te imazhi i 'grurit'. Shën Injaci donte të ishte grurë për Krishtin. Beni, në jetën e tij të shkurtër por të ndritur, ishte si një farë që ra në tokë dhe dha fryt. Ai ishte një djalë me një mendje brilante, që zhytej në kodet e AI dhe në infrastrukturën e cloud-it me një pasion që vetëm një shpirt i gjallë mund ta ketë. Por ai ishte edhe djalë që gjente gëzim në gjërat më të thjeshta: në aeroplanët që ngrinin fluturimin, në ëndrrën e tij për 'Con Chim Airlines', në buzëqeshjen që ndante me Ryan-in. Ai nuk ishte një djalë i komplikuar; ai ishte një djalë i vërtetë.

Ryan, vëllai i tij i dashur, ti që ke qenë partneri i tij në lojëra dhe në ëndrra, ti ndoshta ndjen më shumë se kushdo këtë boshllëk. Por dije se Beni është tani në atë 'Banket të Qiellit' që Shën Pali na përshkruan si trashëgimia e shenjtëve. Ai është atje, jo si një kujtim i zbehtë, por si një vëlla që të shikon, që të pret, që të do. Dashuria juaj nuk është një gjë që ka mbetur në të kaluarën; ajo është një energji që vazhdon të jetojë, një lidhje që as vdekja nuk mund ta këpusë. Kur ti zgjedh të jesh i mirë, kur ti zgjedh të ëndërrosh, kur ti zgjedh të jetosh për të dy, Beni është me ty. Ai nuk ka ikur; ai thjesht ka kaluar në një dimension tjetër ku dashuria nuk ka më kufij.

Jezusi na thotë në Ungjill: 'Mos kini frikë'. Kjo është fjala që na jep jetë në mes të stuhisë. Kur ata na marrin para autoriteteve, kur jeta na vë para sprovave që duken të pamundura, Shpirti Shenjt na mëson se çfarë të themi. Për ju, sot, kjo do të thotë se nuk keni nevojë për përgjigje të mëdha filozofike. Ju keni nevojë vetëm për prezencën e Zotit. Beni është provë e asaj prezence. Ai ishte një djalë që e jetoi dashurinë pa kushte. Ai na mësoi se jeta nuk matet me kohën, por me intensitetin e dashurisë që kemi ndarë.

Shpesh, njerëzit më pyesin: 'Si mund të vazhdoj të jetoj?'. Unë u them: 'Jetoni për Benin'. Jetoni me atë kureshtje që ai kishte për botën. Jetoni me atë gatishmëri për të ndihmuar, siç bëhet në emër të tij me atë 'Pus të Dashurisë' në Vietnam, duke sjellë ujë të pastër për ata që kanë etje. Beni vazhdon të jetojë në çdo vepër mirësie. Ai vazhdon të jetojë në çdo buzëqeshje që ju ndani me njëri-tjetrin. Ai vazhdon të jetojë në çdo ëndërr që ju guxoni të keni përsëri.

Alan dhe Thao, ju keni qenë prindër të jashtëzakonshëm. Beni e dinte se sa shumë e donit. Ai e ndjente atë në çdo udhëtim, në çdo moment të thjeshtë të jetës së përditshme. Ai e dinte se ishte i dashur. Dhe tani, ai është në duart e Atit, ku nuk ka më dhimbje, vetëm dritë e pafundme. Ai është ai djalë që ëndërronte për aeroplanët, por tani ai fluturon në lirinë e plotë të Zotit. Kur të dilni nga kjo lutje, mbani me vete këtë siguri: Ju jeni të dashur, jeni të parë, dhe Beni është gjithmonë me ju. Ai po ju pret, dhe në atë pritje, do të gjeni paqen që bota nuk mund ta japë. Ecni përpara, jo me peshën e fajit, por me lehtësinë e shpresës. Beni është gjallë në Zotin, dhe dashuria juaj është lidhja që ju mban bashkë, tani dhe përjetësisht. Amen.