Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Paqja e Zotit qoftë me ju në këtë ditë lutjeje dhe shprese.
Zot, ki mëshirë për ne. Krisht, ki mëshirë për ne. Zot, ki mëshirë për ne.
Shpeshherë, në jetën tonë të përditshme, ne përpiqemi t’i mbajmë gjërat të rregullta, të parashikueshme, të sigurta. Ne ndërtojmë shtëpitë tona, planet tona, të ardhmen tonë, duke shpresuar se nëse jemi të kujdesshëm, gjithçka do të shkojë sipas rregullit. Por, leximi i sotëm nga Libri i Zbulesës na ofron një imazh krejt tjetër, një imazh që na trondit: një rrotull që duhet të gëlltitet. Gjoni dëgjon zërin nga qielli: 'Merre dhe gëlltite! Do të të mbushë barkun me hidhërim, por në gojë do të të shijojë si mjaltë'. Mendoni për këtë paradoks. Fjala e Zotit, premtimi i Tij, është si mjalti – e ëmbël, ngushëlluese, diçka që të mbush zemrën me shpresë. Por kur ajo hyn thellë në ne, kur ajo prek realitetin e jetës sonë, ndonjëherë ajo shkakton një dhimbje të thellë, një hidhërim që ndihet deri në palcë.
Ky është misteri i jetës së besimtarit. Ne e dimë se Zoti është i mirë, ne e dimë se Ai na do, dhe kjo është ëmbëlsia e mjaltit që na mban gjallë. Por ne dimë gjithashtu, me një dhimbje që nuk ka nevojë për fjalë, se jeta ndonjëherë na sjell humbje që nuk mund t'i shpjegojmë. Pesë muaj më parë, më 13 qershor, Beni u kthye te Ati. Dhe për ju, Alan, Thao dhe Ryan, ajo rrotull e jetës së tij, e cila ishte aq e ëmbël, aq plot dritë dhe kureshtje, tani ndjehet si ai hidhërim në bark. Ju e ndjeni mungesën e tij në çdo cep të shtëpisë, në çdo moment që dikur ishte i mbushur me bisedat e tij për aeroplanët, për 'Con Chim Airlines', për ëndrrat e tij të mëdha.
Beni ishte një djalë i jashtëzakonshëm. Ai kishte një mendje që lëvizte shpejt, që kodonte zgjidhje për botën, por kishte edhe një zemër që rrihte për të tjerët. A e mbani mend atë moment kur, në pastërtinë e shpirtit të tij, ai ofroi të jepte gjithë kursimet e tij për të ndihmuar xhaxhain William? Ai nuk e theu arkën, nuk e zbrazi me bujë; ai thjesht ofroi. Ajo ishte një shenjë e shpirtit të tij, një djalë që e kuptonte se jeta nuk është për t'u grumbulluar, por për t'u dhuruar. Ai ishte një djalë që, edhe në moshën 15-vjeçare, kishte prekur më shumë botë sesa shumë njerëz në një jetë të tërë. Ai ishte një djalë që shikonte qiellin dhe nuk shihte vetëm hapësirë, por mundësi.
Në Ungjillin e sotëm, Jezusi hyn në tempull dhe e pastron atë. Ai është i zjarrtë, Ai është i vendosur. 'Shtëpia ime do të jetë shtëpi lutjeje', thotë Ai. Jezusi nuk mund të duronte që vendi i shenjtë të shndërrohej në diçka tjetër. Por, a e keni vënë re se çfarë bën Ai pas kësaj? Ai qëndron aty dhe mëson. Ai u jep njerëzve kohën e Tij. Ai u jep atyre fjalën e Tij. Jezusi nuk kërkon një tempull të pastër thjesht për hir të rregullit; Ai kërkon një tempull ku zemrat mund të dëgjojnë të vërtetën. Dhe ja ku jemi ne sot, në tempullin e zemrave tona, duke kërkuar atë të vërtetë.
Alan dhe Thao, unë e di se ka netë kur mendja juaj kthehet prapa, kur ju pyesni veten: 'A mos humba ndonjë shenjë? A mund të kisha bërë më shumë?'. Kjo është ajo hije e rëndë e 'fajit të panevojshëm' që vjen si një hajdut në natë. Por sot, unë dua t'ju them, me gjithë butësinë e Zotit: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Ju keni qenë prindër që e keni dashur Benin me një dashuri që rrallëherë shihet në këtë botë. Sëmundja që ai kaloi nuk ishte faji juaj, nuk ishte dështim i juaji, nuk ishte ndëshkim. Ajo ishte një stuhi që ra mbi një jetë të bukur, përtej çdo kontrolli njerëzor. Beni nuk ju akuzon; ai ju do. Ai nuk është në kërkim të fajit; ai është në gëzimin e Zotit. Ju jeni të absoluar. Beni është i lirë, dhe ju duhet të jeni të lirë gjithashtu.
Beni është gjallë. Siç e pa babai i tij në atë ëndërr të 25 qershorit, Beni është i shëndoshë, ai është i fortë, ai është në dritën e Zotit. Ai i tha babait të tij: 'Ba, testet i kalova të gjitha'. Kjo është e vërteta e përjetshme. Beni e ka kaluar provën e kësaj bote dhe tani është në atë 'Banquet të Qiellit'. Ai vazhdon të jetë i pranishëm në veprat e dashurisë që bëhen në emër të tij, si ai pus në Cà Mau që mban emrin e tij, 'Giếng Gioan Baotixita', duke u dhënë ujë të pastër atyre që kanë etje. Kjo është mënyra se si dashuria e tij vazhdon të rrjedhë, duke shuar etjen e të varfërve, duke bërë që jeta e tij të mos jetë thjesht një kujtim, por një burim.
Ryan, vëllai i tij, ti je trashëgimtari i atij gëzimi. Beni të donte, ai ëndërronte për të ardhmen me ty. Mos ki frikë të vazhdosh të jesh i lumtur, të ëndërrosh, të kodosh, të shikosh aeroplanët. Beni nuk është në karrigen bosh; ai është në çdo moment të jetës tënde që ti e jeton me guxim. Ai është aty kur ti qesh, ai është aty kur ti përpiqesh, ai është aty kur ti ëndërron për 'Con Chim Airlines'. Mos e lër zemrën tënde të bëhet e ftohtë nga trishtimi. Mbaje atë gjallë, ashtu siç ishte zemra e vëllait tënd.
Jezusi thotë në Ungjill se njerëzit 'vareshin nga fjalët e Tij'. Kjo është ajo që duhet të bëjmë edhe ne. Të varemi nga fjala e Zotit, edhe kur ajo shijon si mjaltë, edhe kur ajo sjell hidhërim. Sepse në fund, ajo fjalë është e vetmja që na premton se dashuria nuk vdes kurrë. Beni është atje, në duart e Atit, duke buzëqeshur, duke ju pritur. Dhe deri atëherë, ai ju kërkon vetëm një gjë: të jetoni. Të jetoni me guxim, të jetoni me shpresë, të jetoni me dashuri. Sepse në fund, ajo që mbetet nuk është ajo që kemi grumbulluar, por ajo që kemi dhënë. Beni, djali ynë i dashur, na mësoi se dashuria është e vetmja gjë që, kur ndahet, shumëfishohet gjithmonë. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë dhe ju dhëntë paqen e Tij që tejkalon çdo kuptim. Shkoni në paqe.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.