Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Paqja e Zotit qoftë me të gjithë ju që jeni mbledhur sot në këtë bashkësi lutjeje.
Zot, që na thirre nga errësira në dritën tënde, ki mëshirë për ne. Krisht, që je ringjallja dhe jeta për këdo që beson, ki mëshirë për ne. Zot, që na premton një gëzim që askush s’mund ta marrë, ki mëshirë për ne.
Shpesh herë, ne mendojmë se besimi është diçka që ndodh vetëm në mendje, një seri idesh apo bindjesh që i mbajmë në raftet e kujtesës. Por nëse shohim me kujdes leximin e sotëm nga Shën Pali drejtuar korintasve, kuptojmë se besimi nuk është një teori. Pali na thotë diçka tronditëse: 'Nëse Krishti nuk është ringjallur, atëherë e kotë është predikimi ynë, e kotë është edhe feja juaj'. Ai nuk po na jep një provim teologjik; ai po na tregon se gjithçka varet nga një fakt: se vdekja nuk e pati fjalën e fundit. Kjo është e vërteta që na mban në këmbë kur toka nën këmbët tona duket se lëkundet.
Mendoni për një moment për Benjaminin tonë. Beni nuk ishte një djalë që jetonte në abstrakte. Ai ishte një djalë i ndërtuar mbi themele të forta. Ishte ai djalosh që, me një mendje të ndritur, ndërtonte sisteme në AWS, që ëndërronte për 'Con Chim Airlines' me atë buzëqeshje që i ndriste sytë, dhe që dinte të vlerësonte bukurinë e një avioni Boeing 737 me një pasion që rrallë e gjen te të rinjtë. Ai ishte një djalë që e donte realitetin – ai donte të dinte si funksionojnë gjërat, si ndërtohen strukturat. Dhe sot, Pali na fton të ndërtojmë strukturën e jetës sonë mbi të vetmin themel që nuk shembet: Ringjalljen.
Ndonjëherë, kur dimri i dhimbjes zgjat, kur kalojnë muaj dhe heshtja e shtëpisë bëhet një prani e vazhdueshme, ne pyesim veten nëse shpresa është thjesht një ngushëllim i bukur. Alan, Thao, Ryan, unë e di se si është kjo. E di se si netët mund të jenë të gjata dhe si ëndrrat – si ajo ëndrra ku Beni dhe Ryan ishin bashkë në një slitë – na lënë me një ndjesi të ëmbël e të hidhur njëkohësisht. Por dëgjoni fjalët e Palit: 'Krishti është ringjallur prej së vdekurish, si fryti i parë i atyre që kanë fjetur'. Beni nuk është një ëndërr e shkuar. Ai është pjesë e atij 'fryti të parë'. Ai është në duart e Atit, atje ku nuk ka më sëmundje, as lodhje, as frikë për të ardhmen.
Dua të ndalem pak te një gur që shumë prindër e mbajnë në zemër, shpesh pa e thënë me zë. Është ai guri i rëndë i fajit. Në heshtjen e orëve të vona, shpesh vjen ajo pyetje helmuese: 'A munda të bëja më shumë? A ishte diçka që më shpëtoi?'. Dua t'ju them sot, me gjithë butësinë e Zotit që shëron çdo plagë: hiqeni atë gur nga shpatullat tuaja. Beni nuk ishte faji juaj. Sëmundja e tij nuk ishte një dënim, asnjë dështim i kujdesit tuaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar, dhe asnjë prind në këtë tokë nuk mund të kishte parandaluar atë që ishte përtej çdo kontrolli njerëzor. Ju keni qenë prindër të mrekullueshëm. Beni e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo buzëqeshje, në çdo udhëtim që bëtë së bashku, në atë dashuri të madhe që e rrethonte. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Zoti ju sheh me mëshirë dhe ju jep lirinë të qani pa u rënduar nga pesha e rreme. Ju jeni të lirë.
Në Ungjillin e sotëm, shohim Jezusin që udhëton nga qyteti në qytet, i shoqëruar nga gratë që e ndihmonin me burimet e tyre. Është një imazh i bukur i bashkësisë. Beni, me zemrën e tij bujare, ishte gjithmonë pjesë e kësaj dinamike të dashurisë. E mbani mend atë moment kur, dymbëdhjetë vjeç, ai donte të dhuronte kursimet e tij për të ndihmuar xhaxhain William? Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi me bujë; ai thjesht e ofroi. Ai e dinte se dashuria nuk është diçka që e mban për vete, por diçka që e ndan. Dhe kjo dashuri e Benit vazhdon të rrjedhë sot. Ajo rrjedh në atë 'Pus të Dashurisë' në Cà Mau, duke u dhënë ujë të pastër atyre që kanë etje. Ai vazhdon të jetë një 'Con Chim' – një zog që fluturon lart – duke na mësuar se dashuria nuk vdes kurrë, por shndërrohet në një burim jete për të tjerët.
Ryan, vëllai i tij, ti je dëshmia më e bukur e kësaj dashurie. Ti që ke ndarë me të çdo lojë, çdo ëndërr, çdo moment nën diell, ti nuk je vetëm. Lidhja mes vëllezërve është një nga gjërat më të shenjta që Zoti ka krijuar. Kur ndihesh i vetmuar, kujto se Beni është atje, duke të pritur, duke të mbështetur. Vazhdo të kesh guxim, vazhdo të ëndërrosh, mbaj gjallë atë buzëqeshje që ai aq shumë e deshi. Ti je pjesa e gjallë e asaj lidhjeje që as vdekja nuk mundi ta thyejë.
Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mos kërkoni përgjigje të mëdha për pyetjet e pafundme të jetës. Kërkoni vetëm praninë e Jezusit. Ai është ai që 'i dëgjon britmat tona' dhe 'na fsheh nën hijen e krahëve të Tij'. Beni është atje, në atë hije të sigurt të dashurisë së Zotit. Ai është i lirë. Ai është i lumtur. Dhe ai ju pret, me atë buzëqeshje që ju e njihni aq mirë, për t'ju treguar se në fund të gjithçkaje, ajo që mbetet është dashuria. Kjo është e vetmja gjë që mund ta merrni me vete, dhe kjo është e vetmja gjë që Beni ju la si trashëgimi. Ecni me shpresë, sepse dashuria është më e fortë se vdekja. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë dhe ju dhëntë paqen e Tij që tejkalon çdo kuptim. Shkoni në paqe, me shpresën e ringjalljes në zemrat tuaja.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.