Olağan Zamanın Yirmi Dördüncü Haftası, Cuma

Bir an için, güneşli bir öğleden sonra, bahçenizde durduğunuzu hayal edin. Hava sakin, rüzgâr hafifçe esiyor ve gökyüzü o kadar derin bir mavi ki, sanki sonsuzluğun kapısı aralanmış gibi… O anda, uzaklardan gelen bir uçak sesi duyarsınız. Başınızı kaldırıp o beyaz izi takip ettiğinizde, içinizde hem bir sızı hem de tarif edilemez bir huzur belirir. Bugün Pavlus, Korintoslulara yazdığı mektubunda tam da bu bakışı, göğe doğru çevrilen o umut dolu bakışı konuşuyor. 'Eğer Mesih dirilmemişse, imanımız boştur' diyor. O, bizim için sadece bir öğreti değil, ayaklarımızı bastığımız sağlam zemin, nefes aldığımız o tek gerçekliktir.

Sevgili Alan, sevgili Thao, sevgili Ryan… Benjamin’imizin aramızdan ayrılışının üzerinden üç ay geçti. Bugün, İsa’nın bir köyden diğerine dolaşıp Müjde’yi yaydığı, yanındaki o sadık dostlarıyla birlikte yürüdüğü o günleri okurken, zihnimize Ben düşüyor. O, tıpkı İsa’nın yol arkadaşları gibi, yaşamın her anını bir keşif, her karşılaşmayı bir lütuf olarak gören o meraklı, o pırıl pırıl ruhuyla aramızdaydı. Hani o, babasıyla birlikte havalimanlarında durup Boeing 737’lerin kalkışını izlediği, o uçakların gökyüzüne süzülüşündeki o ihtişama hayran kaldığı anlar var ya… O, gökleri seven, bulutların ötesindeki o sonsuz maviliği hisseden bir çocuktu.

Gerçeği dürüstçe konuşalım, çünkü yas kelimelerle örtülemez. Bazen o boş odanın önünden geçerken, o çalışma masasının sessizliği karşısında yüreğinize çöken o ağırlığı biliyorum. Alan, Thao, biliyorum ki gecenin en derin saatinde zihninizde o sessiz sorular dönüp duruyor. Acaba bir şeyi mi kaçırdık, acaba daha fazlasını yapabilir miydik? Lütfen bugün o ağır taşı yüreğinizden indirin. İsa’nın doğuştan kör olan adam için söylediği gibi: Ne bu çocuk günah işledi, ne de anne babası. Bazı fırtınalar bu dünyada insan gücünün tamamen ötesindedir; ne bir dikkat, ne bir sevgi, ne de en kusursuz tıbbi çaba o kapıyı kapatmaya yeter. Sizler Benjamin’e bir ailenin verebileceği en kusursuz, en derin, en koruyucu sevgiyi verdiniz. Tanrı sizi suçlamıyor; Benjamin de sizi suçlamıyor. O, şimdi o göksel pencerelerden size şefkatle gülümsüyor.

Benjamin’in o dünyasını düşünün… O, sadece AWS ortamlarını kodlayan, oyunlar tasarlayan zeki bir genç değil, aynı zamanda başkalarının acısını kendi kalbinde hisseden bir çocuktu. Hani o, amcası William iki felç geçirdiğinde, kimse ona söylemeden, 'benim bütün birikimim onun olsun' diyerek kumbarasını sunmaya hazır olduğu o an… O paraya ihtiyaç kalmamıştı, ama o niyet, o bir çocuğun karşılıksız, hesapsız, saf sevgisi… İşte Pavlus’un bahsettiği diriliş gerçeği, tam da bu sevginin içinde yaşıyor. Sevgi, ölümün soğukluğunu yenebilecek kadar güçlüdür çünkü sevgi Tanrı’dandır.

Sevgili Ryan, kardeşim… Ağabeyin Benjamin’in o en sadık yoldaşı. Birlikte koşturduğunuz o günleri, o evdeki oyunları, o paylaştığınız sırları unutma. Ağabeyinin o gökyüzüne bakan gözleri, o 'denemek her şeydir' diyen inatçı ama nazik ruhu senin içinde yaşıyor. Gökyüzünden geçen her uçak sesinde, bil ki Ben senin hemen yanında. O, senin güçlü olmanı, onun yarım kalan gülümsemesini bu dünyada çoğaltmanı istiyor. Sen onun kardeşisin; onun ışığı senden parlamaya devam edecek.

Bugün, İsa’nın yanındaki o kadınları düşünün; Joanna, Susanna ve diğerleri… Onlar, İsa’nın yolculuğuna kendi kaynaklarıyla destek oldular. Onlar, sevginin sadece bir duygu değil, bir hizmet olduğunu biliyorlardı. Benjamin de öyleydi. O, yaşamıyla, nezaketiyle, o her sabah babasına verdiği o tertemiz 'günaydın' sözüyle, bu dünyaya bir sevgi mirası bıraktı. O, şimdi 'ilk meyve' olan Mesih’in yanında, o ebedi şölenin bir parçası.

Bugün dışarı çıkarken yanınıza alacağınız şey şu olsun: Sevginin hesabı olmaz. Benjamin gibi, birine karşılıksız bir iyilik yapın. Birinin yükünü hafifletin. Ve Rab’be güvenin; O, döktüğünüz her gözyaşını avucunda saklıyor. Benjamin Đại Dương Vo, sen şimdi o en yüksek göklerde, hayalini kurduğun o ebedi uçuşlardasın. Bizim için dua et. Ailen için, kardeşin Ryan için o göksel pencerelerden sevgiyle bakmaya devam et. Senin o diş telli, neşeli gülümsemen, kalbimizde sonsuza dek parlayacak. Bugün, haçın dibinde duran Meryem gibi, siz de acınızı Rab'be teslim edin. O, acınızı bir şifa kaynağına, bir umut ışığına dönüştürecek. Amin.