เดชะพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาเมน. ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเจ้าสถิตอยู่กับท่านทั้งหลายเสมอ
พระคริสตเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. พระคริสตเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. พระคริสตเจ้า ทรงเมตตาเทอญ.
พี่น้องที่รัก ลองจินตนาการถึงความว่างเปล่าที่เกิดขึ้นเมื่อสิ่งที่เรายึดถือว่าเป็นความจริงสูงสุดถูกท้าทาย... ในบทอ่านแรกวันนี้ นักบุญเปาโลกำลังเผชิญหน้ากับความสงสัยที่กัดกินหัวใจชาวโครินธ์ ท่านถามอย่างตรงไปตรงมาว่า 'ถ้าไม่มีการกลับคืนชีพจากความตาย แล้วพระคริสต์เล่า... พระองค์จะกลับคืนพระชนม์ได้อย่างไร?' สำหรับเปาโล นี่ไม่ใช่แค่การถกเถียงเชิงวิชาการ แต่มันคือเรื่องของความเป็นความตาย หากพระคริสต์ไม่ทรงกลับคืนพระชนม์ ความเชื่อของเราก็ว่างเปล่า คำเทศน์ของเราก็ไร้ความหมาย และความหวังของเราก็เป็นเพียงภาพลวงตาที่น่าสงสารที่สุดในโลก แต่แล้วท่านก็สรุปด้วยความมั่นใจที่สั่นสะเทือนนรกภูมิว่า 'แต่บัดนี้ พระคริสต์ทรงกลับคืนพระชนม์จากความตายแล้ว ทรงเป็นผลแรกของบรรดาผู้ล่วงลับไปแล้ว'...
ภาพของ 'ผลแรก' นี้ช่างงดงามเหลือเกิน มันคือสัญญาณแรกที่บอกว่าฤดูหนาวอันยาวนานของความตายได้สิ้นสุดลงแล้ว และฤดูใบไม้ผลิแห่งนิรันดรได้เริ่มต้นขึ้น... วันนี้เป็นเวลาสามเดือนแล้วที่เบนจามิน วอ ได้เดินทางล่วงหน้าไปสู่ฤดูใบไม้ผลิของพระเจ้า... พ่อรู้ดีว่าสำหรับคุณพ่ออาลัน คุณแม่เถา และน้องไรอัน บ้านที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและจินตนาการของเบนจามินนั้น บัดนี้มีความเงียบที่ดังสนั่นหวั่นไหว... พ่อนึกถึงเบนจามิน... เด็กชายผู้มีความฉลาดล้ำลึก ผู้ซึ่งมองโลกผ่านสายตาของนักบินที่กำลังวางแผนเส้นทางบิน... เบนจามินผู้รักการเฝ้ามองเครื่องบิน และมีความฝันอันสดใสเกี่ยวกับ 'Con Chim Airlines' สายการบินที่เขาตั้งชื่อด้วยความรักและความภูมิใจ... ทุกครั้งที่เขาพูดถึงเรื่องนี้ รอยยิ้มของเขาคือความสุขที่บริสุทธิ์ที่สุด... รอยยิ้มนั้นไม่ได้หายไปไหน แต่มันถูกเก็บไว้ในหัวใจของพระเจ้า เหมือนกับที่พระคริสต์ทรงเป็นผลแรกของการกลับคืนชีพ เบนจามินก็เป็นส่วนหนึ่งของความหวังนั้นด้วย... เขาไม่ได้จากไปสู่ความว่างเปล่า แต่จากไปสู่ความสมบูรณ์ที่ไม่มีวันสิ้นสุด
พี่น้องที่รัก พ่อรู้ว่าในความเงียบของบ้านหลังนี้ บางครั้งความรู้สึกผิดมักจะแอบเข้ามาซักถามท่าน... 'เราทำอะไรผิดไปหรือเปล่า? ทำไมเราถึงปกป้องลูกไม่ได้?' ... พ่อขอให้ท่านฟังคำพูดนี้ให้ชัดเจน... ในนามของพระเจ้าผู้ทรงรักท่านจนยอมสละพระบุตร... ท่านไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแม้แต่น้อย... ความเจ็บป่วยที่เบนจามินเผชิญไม่ใช่บทลงโทษ และไม่ใช่ความบกพร่องของพ่อแม่... ไม่มีการดูแลใดที่ท่านตกหล่นไป ท่านได้โอบกอด ดูแล และรักเบนจามินอย่างสุดหัวใจของมนุษย์คนหนึ่งจะทำได้แล้ว... ขอให้ท่านวางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดที่หนักอึ้งนี้ลงที่เชิงกางเขนเถิด... พระเจ้าไม่เคยกล่าวโทษท่านเลย และพระองค์ก็ไม่เคยปล่อยให้ท่านเดินผ่านความมืดนี้เพียงลำพัง... บางครั้ง ในโลกนี้มีความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นโดยที่ไม่มีใครควบคุมได้ มันไม่ได้มาจากความผิดพลาดของใครทั้งสิ้น... ขอให้ท่านได้รับการปลดปล่อยจากความรู้สึกผิดนั้น และปล่อยให้ความรักของเบนจามินโอบกอดท่านไว้แทน
ในพระวรสารวันนี้ เราเห็นภาพของพระเยซูเจ้าที่เสด็จไปตามหมู่บ้านต่างๆ เพื่อประกาศข่าวดี... ผู้ที่ติดตามพระองค์คือบรรดาผู้ที่ได้รับความเมตตา... พวกเขาไม่ได้มาหาพระองค์ด้วยความสมบูรณ์แบบ แต่มาด้วยหัวใจที่ต้องการการเยียวยา... และพระองค์ทรงต้อนรับพวกเขาด้วยความรักที่ไม่มีเงื่อนไข... เบนจามินเองก็เป็นเด็กที่มีหัวใจแห่งความเมตตาเช่นนั้น... พ่อนึกถึงตอนที่เขาเอ่ยปากกับพ่อแม่ด้วยความจริงใจที่สุดว่า เขาอยากจะมอบเงินเก็บในกระปุกออมสินของเขาเพื่อช่วยเหลือคุณลุงวิลเลียมที่กำลังป่วย... เขาไม่ได้ทุบกระปุกนั้นลง เพราะมันไม่ได้จำเป็นในท้ายที่สุด แต่สิ่งที่ล้ำค่าคือหัวใจของเด็กชายวัยสิบห้าปีคนหนึ่ง ที่พร้อมจะสละทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีเพื่อคนที่เขารักโดยไม่ลังเล... หัวใจดวงนั้นแหละครับพี่น้อง คือกระจกเงาที่ทอแสงสะท้อนความรักของพระเจ้าออกมาอย่างงดงามที่สุด... เบนจามินไม่ได้เป็นแค่เด็กชายที่เรียนรู้เรื่องคลาวด์หรือโค้ดดิ้ง แต่เขาเป็นเด็กชายที่เรียนรู้เรื่อง 'การให้' ซึ่งเป็นภาษาของสวรรค์
ไรอัน ลูกชายที่รักของพ่อ... พ่อรู้ว่าการไม่มีพี่เบนอยู่ข้างๆ ในการแบ่งปันเรื่องราว หรือการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ร่วมกันนั้นมันเหงาเพียงใด... แต่ขอให้หนูจำไว้ว่า ความผูกพันระหว่างหนูกับพี่เบนนั้น ไม่ได้ถูกตัดขาดด้วยความตาย... พี่เบนยังคงเป็นพี่ชายที่คอยมองลงมาจากฟ้าด้วยรอยยิ้ม... ความรักของพี่เบนที่หนูได้รับนั้น คือสมบัติที่ไม่มีวันเสื่อมสลาย... จงมีความกล้าหาญเหมือนที่พี่เบนเคยมี จงยิ้มให้กับชีวิต และใช้ชีวิตในทุกๆ วันด้วยความรักที่พี่เบนได้ฝากไว้ในหัวใจของหนู... หนูไม่ได้เดินลำพัง เพราะพี่ชายของหนูคือทูตสวรรค์ที่คอยปกป้องหนูเสมอ
พี่น้องที่รัก... ความเชื่อของเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราเห็นด้วยตา แต่ขึ้นอยู่กับความจริงที่ว่าพระคริสต์ทรงกลับคืนพระชนม์... และเพราะพระองค์ทรงเป็นผลแรก เราทุกคนจึงมีความหวัง... เบนจามินไม่ได้สูญหายไปไหน แต่มันยังคงไหลเวียนอยู่ในโลกนี้... เหมือนกับสายน้ำสะอาดจากบ่อน้ำที่ถูกขุดขึ้นในนามของเขา เพื่อช่วยเหลือผู้คนที่ยากไร้... ความรักของเขายังคงกระหายที่จะให้ ยังคงอยากเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของผู้อื่น... ก่อนที่เราจะก้าวออกไปจากที่นี่ในวันนี้ พ่อไม่ได้ขอให้ท่านลืมความเศร้าในทันที แต่ขอให้นำสิ่งนี้ติดตัวกลับไป... ในทุกครั้งที่ท่านเงยหน้ามองท้องฟ้า ในทุกครั้งที่ท่านได้ยินเสียงเครื่องบินบินผ่าน ให้ระลึกถึงรอยยิ้มของเบนจามิน... และให้รู้ว่าความรักนั้นแข็งแกร่งกว่าความตาย... ขอให้พระองค์ผู้ทรงเป็นความรักแท้ ทรงโอบกอดครอบครัวของเรา และนำพาเราไปสู่วันที่เราจะได้ยินเสียงหัวเราะของเบนจามินอีกครั้งในสวนสวรรค์... อาเมน.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
เราวอนขอตามพระบัญชาของพระผู้กอบกู้ และตามคำสั่งสอนจากพระญาณของพระองค์ เราจึงบังอาจกล่าวว่า
ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์ พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ พระอาณาจักรจงมาถึง พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์ โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้ โปรดประทานอภัยบาปแก่ข้าพเจ้า เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้แพ้การประจญ แต่โปรดช่วยให้พ้นจากความชั่วร้าย อาแมน
ขอพระเจ้าผู้ทรงเป็นความหวังแห่งการกลับคืนชีพ ทรงอวยพรและคุ้มครองท่านทั้งหลายให้มีความสันติสุขในหัวใจตลอดไป อาเมน.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.