เดชะพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาเมน. ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเจ้าสถิตอยู่กับท่านทั้งหลายเสมอ.
ข้าแต่พระเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. ข้าแต่พระคริสตเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. ข้าแต่พระเจ้า ทรงเมตตาเทอญ.
พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า... ในพระวรสารวันนี้ เราเห็นภาพของชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ในศาลาธรรม มือข้างขวาของเขาเหี่ยวแห้ง... มันเป็นภาพที่เรียบง่ายแต่บาดลึก เราเห็นคนกลุ่มหนึ่งเฝ้าดูพระเยซูเจ้าด้วยสายตาที่จับผิด พวกเขาไม่ได้มองเห็นความทุกข์ทรมานของเพื่อนมนุษย์ แต่พวกเขากำลังมองหาข้ออ้างที่จะกล่าวโทษพระองค์... แต่ท่ามกลางสายตาที่เย็นชาเหล่านั้น พระเยซูเจ้าทรงเรียกชายผู้นั้นออกมา 'จงลุกขึ้นมาข้างหน้าเถิด'
พ่ออยากให้เราหยุดตรงนี้สักครู่... ชายที่มีมือเหี่ยวแห้งคนนั้นคือภาพสะท้อนของความเจ็บปวดที่ซ่อนเร้นในใจมนุษย์... มือที่เหี่ยวแห้งอาจหมายถึงส่วนหนึ่งของชีวิตที่สูญเสียความสามารถในการหยิบฉวยความสุข หรือส่วนที่ถูกกัดกินด้วยความโศกเศร้าจนไม่สามารถทำอะไรได้อีกต่อไป... ท่านทั้งหลายที่กำลังนั่งอยู่ในความเงียบงันของบ้าน ที่ซึ่งเคยมีเสียงหัวเราะของเบนจามินดังก้องอยู่ ท่านอาจรู้สึกว่าชีวิตของท่านเองก็เหมือนมือข้างนั้น... เหี่ยวแห้ง ขาดพลัง และดูเหมือนจะไร้หนทางเยียวยา...
สองเดือนแล้วนับตั้งแต่เบนจามินเดินทางกลับไปสู่อ้อมกอดของพระเจ้า... พ่อเข้าใจดีว่าความเงียบในบ้านนั้นหนักหนาเพียงใด... คุณพ่ออาลัน คุณแม่เถา... พ่อรู้ว่าในความเงียบนั้น ท่านมักจะย้อนกลับไปมองทุกอย่าง พยายามค้นหาคำตอบว่าทำไม... ปีศาจแห่งความรู้สึกผิดมักจะฉวยโอกาสในยามที่ท่านอ่อนแอที่สุด มันกระซิบถามท่านว่า 'เราพลาดตรงไหนไหม?' ... 'ถ้าเราทำอย่างนั้น หรือไม่ทำอย่างนี้ ผลลัพธ์จะต่างออกไปหรือไม่?' ... พ่อขอประกาศความจริงในนามของพระเจ้าแก่ท่านในวันนี้ว่า 'ไม่ใช่ท่านที่ทำบาป' ... ความเจ็บป่วยที่เบนจามินเผชิญนั้น ไม่ใช่ความผิดของท่าน ไม่ใช่บทลงโทษ และไม่ใช่ความบกพร่องของพ่อแม่... บางครั้งในโลกนี้ ความทุกข์ก็เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผลที่มนุษย์จะควบคุมได้... ท่านได้รักเบนจามินอย่างสุดหัวใจ ท่านเป็นพ่อแม่ที่ซื่อสัตย์ที่สุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะทำได้... ขอให้ท่านวางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดนี้ลงเถิด... พระเจ้าไม่ได้ทรงกล่าวโทษท่านเลย พระองค์ทรงโอบกอดท่านและเบนจามินไว้ด้วยความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด...
ลองนึกถึงภาพของเบนจามิน... เด็กหนุ่มผู้มีความฝันอันยิ่งใหญ่เกี่ยวกับ 'Con Chim Airlines' ... เขามีความสุขทุกครั้งที่ได้พูดถึงเครื่องบิน... ความฝันของเขาไม่ได้เป็นเพียงจินตนาการของเด็ก แต่เป็นภาพสะท้อนของวิญญาณที่รักอิสระและมีความหวัง... เบนจามินไม่ใช่แค่เด็กที่เก่งเรื่องเทคโนโลยีหรือคลาวด์คอมพิวเตอร์เท่านั้น แต่เขามีหัวใจที่งดงาม... พ่อนึกถึงเหตุการณ์ตอนที่เขาเสนอตัวจะมอบเงินออมทั้งหมดเพื่อช่วยคุณลุงวิลเลียม... เขาไม่ได้ทำเพราะต้องการคำชม แต่เขาทำเพราะเขามีหัวใจที่พร้อมจะให้... เขาคือผู้ที่เข้าใจว่า 'การให้' คือความหมายสูงสุดของชีวิต... เบนจามินไม่ได้จากไปไหนไกล... เขาอยู่ท่ามกลางท่านเสมอ... เมื่อใดที่ท่าน ไรอัน และพ่อแม่ นั่งล้อมวงกันด้วยความรัก เมื่อนั้นเบนจามินก็อยู่ที่นั่น... เขาคือส่วนหนึ่งของครอบครัวที่ไม่มีอะไรมาพรากจากกันได้...
ในบทอ่านแรก นักบุญเปาโลเตือนเราว่า 'จงกำจัดเชื้อแป้งเก่าออกไป เพื่อท่านจะได้เป็นแป้งก้อนใหม่' ... เชื้อแป้งเก่าคือความขมขื่น ความโกรธแค้น หรือความรู้สึกผิดที่กัดกินใจ... พระเยซูเจ้าตรัสกับชายคนนั้นว่า 'จงเหยียดมือของท่านออกเถิด' ... การเหยียดมือออกคือการยอมรับความช่วยเหลือ คือการเปิดใจให้พระหรรษทานไหลเข้าสู่ส่วนที่แห้งแล้ง... สำหรับท่าน การเหยียดมือออกในวันนี้คือการยอมรับว่าท่านไม่ต้องแบกรับความโศกเศร้าไว้เพียงลำพัง... ให้พระเยซูเจ้าสัมผัสส่วนที่แห้งแล้งในใจท่าน... ให้พระองค์ทรงเติมเต็มความว่างเปล่าด้วยความหวังที่ว่า เบนจามินกำลังรอท่านอยู่ที่ปลายทางของท้องฟ้าที่กว้างใหญ่...
ไรอัน... น้องชายที่รัก... พ่อรู้ว่าหนูคิดถึงพี่เบนมากแค่ไหน... การสูญเสียพี่ชายที่เป็นทั้งเพื่อนและแบบอย่างนั้นมันเจ็บปวดอย่างยิ่ง... แต่ขอให้หนูรู้ว่า ความรักที่พี่เบนมีให้หนูนั้นยังคงอยู่... หนูยังคงมีพี่เบนอยู่ในหัวใจ ในรอยยิ้ม และในทุกความฝันที่หนูมี... การที่หนูเติบโตขึ้นด้วยความดีงาม คือการที่หนูทำให้ชีวิตของพี่เบนยังคงส่องสว่างต่อไป... หนูไม่ได้เดินลำพัง แต่มีพี่ชายของหนูคอยเป็นผู้เฝ้ายามคอยปกป้องหนูจากบนสวรรค์...
พี่น้องที่รัก... ความรักของเบนจามินยังคงทำงานอยู่ในโลกนี้... เหมือนน้ำสะอาดจากบ่อน้ำที่ก่าเมาที่ถูกสร้างขึ้นในนามของเขา... น้ำที่ไหลรินเพื่อดับกระหายของผู้ยากไร้ คือภาพจำลองของชีวิตเบนจามิน... ชีวิตที่แม้จะสั้น แต่ก็เป็นพรแก่ผู้อื่นอย่างมหาศาล... ทุกครั้งที่เราแบ่งปันความรักให้ผู้อื่นในนามของเขา เรากำลังบอกโลกนี้ว่า ความรักไม่ได้ตายไปกับร่างกาย แต่ความรักคือสิ่งที่พระเจ้าทรงใช้เพื่อเชื่อมโยงสวรรค์และโลกเข้าด้วยกัน...
ในวันนี้ พ่ออยากให้ท่านนำสิ่งนี้กลับไป... พระเจ้าไม่ได้ทรงลืมท่าน... ในความแห้งแล้งของความโศกเศร้า ท่านสามารถกระหายหาพระองค์ได้... และพระองค์จะทรงเป็นน้ำพุที่ไม่มีวันเหือดแห้ง... เบนจามินไม่ได้จากไปไกล... เขาแค่บินไปสู่ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่กว่าที่เขาเคยใฝ่ฝัน... เขาอยู่ในอ้อมกอดของพระบิดา... และเขาฝากบอกผ่านรอยยิ้มและความทรงจำที่แสนดีว่า 'ไม่ต้องห่วงนะครับ... ผมเฝ้ามองป๋า ม้า และไรอันอยู่เสมอ' ...
ขอให้ท่านวางใจในพระเจ้า... ปล่อยวางความรู้สึกผิด... และใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยความหวังที่ว่า วันหนึ่งเราทุกคนจะได้พบกันอีกครั้งในงานเลี้ยงนิรันดร์ที่ไม่มีวันสิ้นสุด... ขอให้ท่านจดจำเบนจามินในฐานะเด็กชายผู้ยิ้มแย้ม ผู้ที่รักการบิน และผู้ที่มีหัวใจกว้างขวางเกินกว่าตัว... ขอพระเจ้าประทานสันติสุขแก่ทุกท่าน... อาเมน.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
เราวอนขอตามพระบัญชาของพระผู้กอบกู้ และตามคำสั่งสอนจากพระญาณของพระองค์ เราจึงบังอาจกล่าวว่า
ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์ พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ พระอาณาจักรจงมาถึง พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์ โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้ โปรดประทานอภัยบาปแก่ข้าพเจ้า เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้แพ้การประจญ แต่โปรดช่วยให้พ้นจากความชั่วร้าย อาแมน
ขอพระเจ้าผู้ทรงเปี่ยมด้วยความเมตตาประทานสันติสุขแก่ท่านทั้งหลาย และขอให้ท่านดำเนินชีวิตด้วยความหวังในพระคริสตเจ้า. อาเมน.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.