วันพุธ สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา — พระวาจารายวัน

บทภาวนาเริ่มพิธี

เดชะพระนาม พระบิดา และพระบุตร และพระจิต ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเยซูคริสตเจ้า พระผู้เลี้ยงที่ดี สถิตกับท่านทั้งหลาย

บทสำนึกความผิด

ข้าแต่พระเยซูเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระชุมพาบาลผู้แสวงหาและเยียวยาแกะของพระองค์ พระคริสตเจ้าทรงเมตตาเทอญ ข้าแต่พระเยซูเจ้า พระองค์ทรงนำเราไปสู่ทุ่งหญ้าเขียวสดและธารน้ำเย็น พระเยซูเจ้าทรงเมตตาเทอญ ข้าแต่พระเยซูเจ้า พระองค์ทรงโอบอ้อมอารีและเปี่ยมด้วยพระเมตตาอันล้นพ้น พระคริสตเจ้าทรงเมตตาเทอญ

♪ “Thai Kyrie (Version B: Organ & Cello)” — A song for Ben

ภาควจนพิธีกรรม

บทอ่านที่หนึ่ง · Ezekiel 34:1-11

พระวาจาขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า: “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงประกาศพระวาจาต่อต้านบรรดาผู้เลี้ยงแกะแห่งอิสราเอล จงประกาศพระวาจาแก่บรรดาผู้เลี้ยงแกะนั้นว่า: องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้: วิบัติจงเกิดแก่บรรดาผู้เลี้ยงแกะแห่งอิสราเอล ผู้ซึ่งเลี้ยงดูแต่ตนเอง! ผู้เลี้ยงแกะไม่ควรเลี้ยงดูฝูงแกะดอกหรือ? พวกเจ้ากินไขมัน สวมใส่ขนแกะ และฆ่าแกะที่อ้วนพี แต่เจ้ามิได้เลี้ยงดูฝูงแกะเลย เจ้ามิได้เสริมกำลังให้แก่แกะที่อ่อนแอ มิได้รักษาแกะที่เจ็บป่วย มิได้พันแผลให้แก่แกะที่บาดเจ็บ มิได้นำแกะที่พลัดหลงกลับมา มิได้แสวงหาแกะที่สูญหาย แต่พวกเจ้ากลับปกครองพวกมันอย่างรุนแรงและทารุณ พวกมันจึงกระจัดกระจายไปเพราะขาดผู้เลี้ยงดู และกลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าทั้งปวง แกะของเรากระจัดกระจายและเร่ร่อนไปตามภูเขาและเนินเขาสูงทุกแห่ง แกะของเรากระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดิน โดยไม่มีผู้ใดเหลียวแลหรือค้นหาพวกมันเลย เหตุฉะนั้น บรรดาผู้เลี้ยงแกะเอ๋ย จงฟังพระวาจาขององค์พระผู้เป็นเจ้า: องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เพราะแกะของเรากลายเป็นเหยื่อ และแกะของเรากลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าทั้งปวงเพราะขาดผู้เลี้ยงดู เพราะบรรดาผู้เลี้ยงแกะของเรามิได้ดูแลแกะของเรา แต่เลี้ยงดูแต่ตนเองและมิได้เลี้ยงดูฝูงแกะของเรา เพราะฉะนั้น บรรดาผู้เลี้ยงแกะเอ๋ย จงฟังพระวาจาขององค์พระผู้เป็นเจ้า: องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้: ดูเถิด เราเป็นปฏิปักษ์กับบรรดาผู้เลี้ยงแกะเหล่านั้น เราจะทวงแกะของเราคืนจากมือของพวกเขา และให้พวกเขายุติการเลี้ยงดูแกะ เพื่อผู้เลี้ยงแกะจะไม่สามารถเลี้ยงดูตนเองได้อีกต่อไป เราจะช่วยแกะของเราให้รอดพ้น เพื่อไม่ให้มันเป็นอาหารในปากของพวกเขาอีกต่อไป เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้: ดูเถิด เราเองจะเอาใจใส่และดูแลแกะของเรา”

บทสดุดีตอบรับ · Psalm 23:1-3a, 3b-4, 5, 6

ก. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดั่งชุมพาบาล ข้าพเจ้าจึงไม่ขาดสิ่งใด องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดั่งชุมพาบาล ข้าพเจ้าจึงไม่ขาดสิ่งใด พระองค์ทรงกระทำให้ข้าพเจ้านอนลงในทุ่งหญ้าเขียวสด ทรงนำข้าพเจ้าไปริมน้ำแดนสงบ ทรงฟื้นฟูดวงวิญญาณของข้าพเจ้า ก. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดั่งชุมพาบาล ข้าพเจ้าจึงไม่ขาดสิ่งใด พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าไปในทางชอบธรรม เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ แม้ข้าพเจ้าจะเดินไปในหุบเขาเงามัจจุราช ข้าพเจ้าก็ไม่กลัวอันตรายใดๆ เพราะพระองค์สถิตกับข้าพเจ้า คทาและธารพระกรของพระองค์เล้าโลมข้าพเจ้า ก. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดั่งชุมพาบาล ข้าพเจ้าจึงไม่ขาดสิ่งใด พระองค์ทรงจัดเตรียมโต๊ะอาหารไว้ต่อหน้าข้าพเจ้า ต่อหน้าเหล่าศัตรูของข้าพเจ้า พระองค์ทรงเจิมศีรษะของข้าพเจ้าด้วยน้ำมัน จอกของข้าพเจ้าก็ล้นอยู่ ก. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดั่งชุมพาบาล ข้าพเจ้าจึงไม่ขาดสิ่งใด แน่ทีเดียว ความดีและความรักมั่นคงจะติดตามข้าพเจ้าไปตลอดวันคืนแห่งชีวิตของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะอาศัยอยู่ในนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าสืบไปเป็นนิตย์ ก. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดั่งชุมพาบาล ข้าพเจ้าจึงไม่ขาดสิ่งใด

พระวรสาร · Matthew 20:1-16

พระเยซูเจ้าตรัสคำอุปมานี้แก่บรรดาศิษย์ว่า: “พระอาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนเจ้าของสวนคนหนึ่ง ซึ่งออกไปแต่เช้าตรู่เพื่อจ้างคนงานเข้ามาทำงานในสวนองุ่นของตน เมื่อได้ตกลงค่าจ้างวันละหนึ่งเดนาริอันกับคนงานแล้ว เขาก็ส่งพวกเขาเข้าไปในสวนองุ่น ประมาณสามโมงเช้า เขาออกไปอีกและเห็นคนอื่นๆ ยืนว่างงานอยู่ที่ลานตลาด จึงกล่าวแก่คนเหล่านั้นว่า ‘พวกท่านจงเข้าไปในสวนองุ่นด้วยเถิด และเราจะให้ค่าจ้างที่ยุติธรรมแก่ท่าน’ พวกเขาก็พากันไป เขาออกไปอีกประมาณเที่ยงวัน และประมาณบ่ายสามโมง และกระทำเช่นเดียวกัน ประมาณห้าโมงเย็น เขาออกไปและพบคนอื่นๆ ยืนอยู่อีก จึงถามพวกเขาว่า ‘ทำไมพวกท่านจึงยืนว่างงานอยู่ที่นี่ตลอดทั้งวัน?’ พวกเขาตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกเรา’ เขาจึงกล่าวแก่คนเหล่านั้นว่า ‘พวกท่านจงเข้าไปในสวนองุ่นด้วยเถิด’ เมื่อถึงเวลาค่ำ เจ้าของสวนองุ่นจึงสั่งหัวหน้าคนงานว่า ‘จงเรียกคนงานมารับค่าจ้าง โดยเริ่มตั้งแต่คนสุดท้ายไปจนถึงคนแรก’ เมื่อพวกที่เริ่มทำงานตอนห้าโมงเย็นมารับ พวกเขาต่างได้รับคนละหนึ่งเดนาริอัน ดังนั้น เมื่อพวกแรกมาถึง พวกเขาคิดว่าจะได้รับมากกว่านั้น แต่พวกเขาก็ได้รับคนละหนึ่งเดนาริอันเช่นกัน เมื่อได้รับแล้ว พวกเขาก็บ่นว่าเจ้าของสวนว่า ‘คนพวกหลังนี้ทำงานเพียงชั่วโมงเดียว แต่ท่านกลับให้พวกเขาเท่ากับพวกเราที่ต้องตรากตรำทนความร้อนอยู่ตลอดทั้งวัน’ เจ้าของสวนจึงตอบคนหนึ่งในพวกเขาว่า ‘สหายเอ๋ย เรามิได้โกงท่านเลย ท่านมิได้ตกลงกับเราวันละหนึ่งเดนาริอันดอกหรือ? จงรับส่วนของท่านแล้วไปเถิด เราพอใจที่จะให้คนสุดท้ายนี้เท่ากับท่าน เราไม่มีสิทธิ์ที่จะทำสิ่งใดกับเงินของเราตามใจชอบหรือ? หรือว่าท่านอิจฉาเพราะเราใจดี?’ ดังนั้น คนสุดท้ายจะเป็นคนแรก และคนแรกจะเป็นคนสุดท้าย”

องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดั่งชุมพาบาล ข้าพเจ้าจึงไม่ขาดสิ่งใด

บทเทศน์แบ่งปัน

พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า…

ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทรงเล่าอุปมาเรื่องเจ้าของสวนองุ่นที่ออกไปจ้างคนงานเข้ามาทำงาน ตั้งแต่เช้าตรู่ สาย เที่ยง บ่ายสาม จนถึงห้าโมงเย็น… เมื่อถึงเวลาจ่ายค่าจ้าง เจ้าของสวนกลับมอบค่าจ้างเต็มวันให้แก่ทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน และเมื่อคนงานกลุ่มแรกบ่นด้วยความไม่พอใจ เจ้าของสวนจึงตอบว่า: “ท่านอิจฉาเพราะเราใจดีหรือ?”

พระเจ้าทรงมองโลกและชีวิตมนุษย์ต่างจากที่เรามองอย่างสิ้นเชิง… พระองค์ไม่ได้คำนวณคุณค่าตามมาตรวัดของโลก หรือตามจำนวนชั่วโมงที่มนุษย์นับ แต่พระบิดาเจ้าทรงประทานความรัก พระหรรษทาน และชีวิตนิรันดร์ด้วยความเอื้อเฟื้ออันไร้ขอบเขต

และในบทอ่านแรกจากประกาศกเอเซเคียล พระเจ้าทรงสัญญาด้วยพระองค์เองว่า: “เราเองจะเอาใจใส่และดูแลแกะของเรา” … พระองค์ทรงเป็นผู้เลี้ยงที่ไม่เคยทอดทอดแกะที่อ่อนแอ ทรงพันบาดแผล และทรงโอบอุ้มแกะทุกตัวไว้แนบอก

เก้าสัปดาห์แล้วนะครับ… นับตั้งแต่วันที่ เบนจามิน โว ได้ก้าวเข้าสู่การพักผ่อนในอ้อมพระพาหาของพระชุมพาบาลผู้ใจดี

เมื่อพ่อนึกถึง Benjamin… พ่อนึกถึงหัวใจที่อบอุ่นและจิตวิญญาณแห่งความทุ่มเทอย่างสุดกำลังของเขา เบน เป็นเด็กหนุ่มที่มีความมุ่งมั่นและเชื่อมั่นเสมอว่า “การพยายามอย่างเต็มที่คือสิ่งสำคัญที่สุด” ไม่ว่าจะเป็นในสนามกีฬา หรือความรักความผูกพันในครอบครัว… พ่อนึกถึงภาพที่ Ben โอบแขนรอบไหล่น้องชาย ไรอัน อย่างอ่อนโยนข้างแสงเทียนวันเกิด ความอ่อนโยนและรอยยิ้มที่สว่างไสวของ เบนจามิน แสดงให้เห็นว่า แม้ในวัยเพียงสิบห้าปี เบน ได้ทำงานแห่งความรักในสวนองุ่นของชีวิตอย่างสมบูรณ์งดงามแล้ว… พระเจ้าไม่ได้ทรงนับจำนวนปี แต่ทรงทอดพระเนตรความบริสุทธิ์ของหัวใจ และทรงต้อนรับ Ben สู่อ้อมกอดแห่งพระสิริรุ่งโรจน์ด้วยความรักอันเต็มเปี่ยม

สำหรับคุณอาลัน คุณเถา และไรอัน… ในยามที่หัวใจของท่านรู้สึกเหน็ดเหนื่อยและคิดถึง Ben สุดหัวใจ ขอให้พระวาจาของเพลงสดุดีปลอบประโลมใจท่านว่า “แม้ข้าพเจ้าจะเดินไปในหุบเขาที่มืดมิด ข้าพเจ้าก็ไม่กลัวอันตรายใดๆ เพราะพระองค์สถิตกับข้าพเจ้า”… พระผู้เลี้ยงที่ดีกำลังทรงอุ้มชูครอบครัวของท่าน และบัดนี้ Benjamin Vo กำลังพักผ่อนอย่างปลอดภัยในทุ่งหญ้าเขียวสดแห่งเมืองสวรรค์

พ่อขอส่งความรักและการบรรเทาใจไปยังคุณป้า คุณน้า คุณอา ครอบครัวทุกคน รวมถึงพี่น้องที่กำลังร่วมจิตใจภาวนาจากแดนไกล… โดยเฉพาะเด็กๆ ที่กำลังเผชิญความทุกข์ทรมาน และทุกครอบครัวที่กำลังแบกกางเขนอันหนักหน่วง ขอให้พระเมตตาของพระเจ้าเป็นสันติสุขที่ค้ำจุนจิตใจของทุกท่าน

บัดนี้ เบน พักผ่อนอย่างเปี่ยมสุขในพระราชเลี้ยงแห่งสวรรค์ เคียงข้างนักบุญการ์โล อาคูติส และพระแม่มารีย์… ขอให้พระหรรษทานและความรักอันล้นพ้นของพระคริสตเจ้า ส่องสว่างและมอบความหวังให้แก่เราทุกคนเสมอไป อาเมน.

การภาวนา

♪ “แสงประทีปนำทาง (Pipe Organ & Cello)” — A song for Ben

บทภาวนาเพื่อมวลชน

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben - คิดถึงลูกมากเหลือเกินนะ แวะมาทักทายได้บ่อยเท่าที่ลูกต้องการเลยนะ ช่วยให้พวกเราก้าวเดินต่อไปได้โดยไม่เจ็บปวดทรมานจนเกินไปนะลูก ช่วยอธิษฐานเผื่อพวกเราด้วยนะ”