วันระลึกถึงนักบุญมักซีมีลีอาน โกลเบ สงฆ์และมรณสักขี

พระวาจาของพระเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงทำให้กรุงเยรูซาเล็มรู้ถึงสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของนาง จงกล่าวว่า พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสแก่เยรูซาเล็มดังนี้ว่า โดยกำเนิดและชาติพันธุ์ เจ้ามาจากแผ่นดินคานาอัน บิดาของเจ้าเป็นคนอาโมไรต์ และมารดาของเจ้าเป็นคนฮิตไทต์ ส่วนการเกิดของเจ้านั้น ในวันที่เจ้าเกิด สายสะดือของเจ้าก็ไม่ได้ถูกตัด เจ้าไม่ได้ถูกล้างด้วยน้ำเพื่อให้สะอาด ไม่ได้ถูกทาด้วยเกลือ หรือถูกพันด้วยผ้าอ้อม ไม่มีใครมองเจ้าด้วยความสงสารหรือเมตตาที่จะทำสิ่งเหล่านี้ให้เจ้า แต่เจ้าถูกทอดทิ้งไว้ที่ทุ่งว่างเปล่า เพราะเจ้าเป็นที่รังเกียจในวันที่เจ้าเกิด แล้วเราก็เดินผ่านเจ้ามา และเห็นเจ้าดิ้นรนอยู่ในเลือดของเจ้า เราจึงกล่าวแก่เจ้าขณะที่เจ้าอยู่ในเลือดว่า ‘จงมีชีวิตอยู่!’ เราทำให้เจ้าเจริญขึ้นเหมือนพืชในท้องทุ่ง เจ้าได้เติบโตและงอกงาม จนกระทั่งถึงวัยสาว เต้าของเจ้าก่อตัวขึ้น และผมของเจ้าก็ยาวขึ้น แต่เจ้ายังคงเปลือยกายอยู่ เมื่อเราเดินผ่านเจ้าอีกครั้ง เราเห็นว่าเจ้าอยู่ในวัยแห่งความรักแล้ว เราจึงสยายชายเสื้อของเราปกคลุมเจ้าเพื่อปกปิดความเปลือยกายของเจ้า เราได้ปฏิญาณตนและทำพันธสัญญากับเจ้า และเจ้าก็กลายเป็นของเรา พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ แล้วเราก็ได้อาบน้ำให้เจ้า ล้างเลือดออกจากตัวเจ้า และทาตัวเจ้าด้วยน้ำมัน เราแต่งกายให้เจ้าด้วยชุดปักอย่างงดงาม ใส่รองเท้าหนังอย่างดีให้เจ้า ให้เจ้าสวมเข็มขัดผ้าป่านและเสื้อคลุมผ้าไหม เราประดับเจ้าด้วยเครื่องประดับ สวมกำไลที่แขน สวมสร้อยคอ สวมห่วงที่จมูก สวมต่างหู และสวมมงกุฎอันงดงามบนศีรษะของเจ้า เจ้าจึงได้รับการประดับประดาด้วยทองคำและเงิน เสื้อผ้าของเจ้าทำด้วยผ้าป่านเนื้อดี ผ้าไหม และผ้าปัก แป้งเนื้อดี น้ำผึ้ง และน้ำมันเป็นอาหารของเจ้า เจ้ามีความงดงามยิ่งนัก และมีความงามสง่าดั่งพระราชินี ชื่อเสียงของเจ้าโด่งดังไปทั่วบรรดาประชาชาติเพราะความงามของเจ้า เพราะความงดงามนั้นสมบูรณ์แบบด้วยศักดิ์ศรีที่เรามอบให้แก่เจ้า พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ แต่เจ้าหลงใหลในความงามของตนเอง และใช้ชื่อเสียงของเจ้ากระทำตนเป็นหญิงโสเภณี... กระนั้นก็ดี เราจะระลึกถึงพันธสัญญาที่เราได้ทำไว้กับเจ้าเมื่อครั้งเจ้ายังเป็นสาว และเราจะสถาปนาพันธสัญญานิรันดร์ไว้กับเจ้า เพื่อเจ้าจะได้ระลึกถึงและละอายใจ และเจ้าจะไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดอีกด้วยความอับอาย เมื่อเราให้อภัยเจ้าสำหรับทุกสิ่งที่เจ้าได้กระทำ พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้”

R. พระองค์ทรงหันกลับจากพระพิโรธของพระองค์แล้ว แท้จริงพระเจ้าทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไว้วางใจและไม่หวาดกลัว เพราะพระเจ้าทรงเป็นกำลังและความกล้าหาญของข้าพเจ้า และพระองค์ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้า ท่านจะตักน้ำด้วยความยินดีจากพุแห่งความรอด R. พระองค์ทรงหันกลับจากพระพิโรธของพระองค์แล้ว จงขอบพระคุณพระเจ้า จงสรรเสริญพระนามของพระองค์ จงประกาศพระกิจการของพระองค์ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย จงประกาศว่าพระนามของพระองค์นั้นสูงส่งยิ่งนัก R. พระองค์ทรงหันกลับจากพระพิโรธของพระองค์แล้ว จงร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าเพราะพระองค์ทรงกระทำกิจการอันยิ่งใหญ่ จงให้เรื่องนี้เป็นที่รู้จักไปทั่วทั้งแผ่นดินโลก จงโห่ร้องด้วยความยินดี เถิดชาวไซออน เพราะพระผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งอิสราเอลทรงยิ่งใหญ่ท่ามกลางท่าน! R. พระองค์ทรงหันกลับจากพระพิโรธของพระองค์แล้ว

ขณะนั้น มีชาวฟาริสีบางคนเข้ามาหาพระเยซูเจ้าเพื่อจะจับผิดพระองค์ จึงถามว่า “เป็นการถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ที่ชายจะหย่าขาดจากภรรยาด้วยเหตุผลใดก็ตาม?” พระองค์ตรัสตอบว่า “ท่านไม่ได้อ่านหรือว่า ตั้งแต่แรกเริ่มนั้น พระผู้สร้างทรงสร้างมนุษย์ให้เป็นชายและหญิง และตรัสว่า ‘เพราะเหตุนี้ ชายจะละบิดามารดาไปผูกพันอยู่กับภรรยา และทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน’? ดังนั้น เขาทั้งสองจึงไม่เป็นสองอีกต่อไป แต่เป็นเนื้อเดียวกัน เพราะฉะนั้น สิ่งที่พระเจ้าทรงผูกพันไว้ มนุษย์อย่าได้แยกออกจากกันเลย” พวกเขาจึงถามพระองค์ว่า “ถ้าเช่นนั้น ทำไมโมเสสจึงสั่งให้ทำหนังสือหย่าและส่งนางไปได้?” พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “เพราะใจของท่านแข็งกระด้าง โมเสสจึงยอมให้ท่านหย่าภรรยาได้ แต่ตั้งแต่แรกเริ่มไม่ได้เป็นเช่นนั้น เราบอกท่านทั้งหลายว่า ผู้ใดหย่าภรรยาของตน (เว้นแต่ในกรณีแต่งงานไม่ถูกต้องตามกฎหมาย) แล้วไปแต่งงานใหม่ ผู้นั้นก็ทำผิดประเวณี” บรรดาสาวกจึงกราบทูลพระองค์ว่า “ถ้ากรณีของชายกับภรรยาเป็นเช่นนี้ การไม่แต่งงานเลยก็ดีกว่า” พระองค์ตรัสตอบว่า “ไม่ใช่ทุกคนจะรับคำสอนนี้ได้ แต่เฉพาะผู้ที่พระเจ้าประทานให้เท่านั้น เพราะบางคนไม่สามารถแต่งงานได้ตั้งแต่เกิด บางคนถูกมนุษย์ทำให้ไม่สามารถแต่งงานได้ และบางคนละเว้นการแต่งงานเพื่อเห็นแก่พระอาณาจักรสวรรค์ ผู้ใดรับได้ ก็จงรับเถิด”