ระลึกถึงนักบุญแบร์นาร์ด เจ้าอาวาสและนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักร — พระวาจารายวัน

วจนพิธีกรรมเริ่มต้น

เดชะพระนาม พระบิดา และพระบุตร และพระจิต ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเยซูคริสตเจ้า องค์ผู้ทรงเชื้อเชิญเราสู่งานเลี้ยงแห่งชีวิต สถิตกับท่านทั้งหลาย

บทสำนึกบาป

ข้าแต่พระสวามีเจ้า พระองค์ผู้ทรงเชื้อเชิญเราทุกคนสู่โต๊ะงานเลี้ยงแห่งพระอาณาจักรสวรรค์ โปรดทรงเมตตาเทอญ ข้าแต่พระคริสตเจ้า พระองค์ผู้ประทานหัวใจใหม่และพระจิตเจ้าเพื่อชำระจิตใจของเราให้บริสุทธิ์ โปรดทรงเมตตาเทอญ ข้าแต่พระสวามีเจ้า พระองค์ผู้ทรงสวมอาภรณ์แห่งพระเมตตาและสันติสุขแก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย โปรดทรงเมตตาเทอญ

♪ “Thai Kyrie (Version A: Piano & Choir)” — A song for Ben

ภาควจนพิธีกรรม

บทอ่านที่หนึ่ง · Ezekiel 36:23-28

องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราจะสำแดงความศักดิ์สิทธิ์แห่งนามยิ่งใหญ่ของเรา ซึ่งถูกเหยียดหยามท่ามกลางนานาชาติที่เจ้าได้ทำให้เป็นมลทินในหมู่พวกเขา ชนชาติต่างๆ จะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อเราสำแดงความศักดิ์สิทธิ์ของเราผ่านทางพวกเจ้าต่อหน้าพวกเขา เพราะเราจะนำเจ้าออกมาจากท่ามกลางนานาชาติ รวบรวมเจ้ามาจากดินแดนทั้งปวง และนำเจ้ากลับมายังแผ่นดินของเจ้าเอง เราจะประพรมน้ำบริสุทธิ์เหนือพวกเจ้า เพื่อชำระเจ้าให้พ้นจากมลทินทั้งสิ้น และเราจะชำระเจ้าให้พ้นจากรูปเคารพทั้งหลายของเจ้า เราจะให้ใจใหม่แก่เจ้า และจะบรรจุจิตวิญญาณใหม่ไว้ในกายของเจ้า เราจะยกหัวใจหินออกจากเนื้อหนังของเจ้า และให้หัวใจเนื้อแก่เจ้า เราจะบรรจุจิตของเราไว้ภายในเจ้า และทำให้เจ้าดำเนินชีวิตตามกฎเกณฑ์ของเรา และปฏิบัติตามคำตัดสินของเราอย่างซื่อสัตย์ เจ้าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราได้มอบให้แก่บรรพบุรุษของเจ้า เจ้าจะเป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า

บทเพลงสดุดี · Psalm 51:12-13, 14-15, 18-19

(รับ) เราจะประพรมน้ำบริสุทธิ์เหนือพวกเจ้า และลบล้างบาปทั้งสิ้นของพวกเจ้า ข้าแต่พระเจ้า โปรดเนรมิตสร้างใจสะอาดในข้าพเจ้า และฟื้นฟูจิตวิญญาณอันมั่นคงขึ้นใหม่ภายในข้าพเจ้า โปรดอย่าขับไล่ข้าพเจ้าไปจากเบื้องพระพักตร์พระองค์ และอย่าทรงถอนพระจิตศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ไปจากข้าพเจ้าเลย (รับ) โปรดประทานความยินดีแห่งความรอดพ้นของพระองค์คืนแก่ข้าพเจ้า และค้ำจุนข้าพเจ้าไว้ด้วยจิตวิญญาณที่พร้อมจะเชื่อฟัง ข้าพเจ้าจะสั่งสอนหนทางของพระองค์แก่ผู้ล่วงละเมิด และคนบาปจะหันกลับมาหาพระองค์ (รับ) เพราะพระองค์มิได้ทรงพอพระทัยในเครื่องสักการบูชา แม้ข้าพเจ้าจะถวายเครื่องเผาบูชา พระองค์ก็คงไม่ทรงรับไว้ เครื่องบูชาแด่พระเจ้าคือจิตใจที่ชอกช้ำ ข้าแต่พระเจ้า พระองค์จะไม่ทรงดูแคลนจิตใจที่แหลกสลายและถ่อมตน (รับ)

บทพระวรสาร · Matthew 22:1-14

ในเวลานั้น พระเยซูเจ้าตรัสเป็นอุปมาแก่บรรดาหัวหน้าสมณะและผู้อาวุโสของประชาชนอีกว่า “อาณาจักรสวรรค์เปรียบเหมือนกษัตริย์องค์หนึ่งซึ่งจัดงานเลี้ยงสมรสสำหรับพระโอรส พระองค์ทรงส่งผู้รับใช้ไปเรียกบรรดาผู้ที่ได้รับเชิญให้มาร่วมงานเลี้ยง แต่คนเหล่านั้นไม่ยอมมา พระองค์จึงทรงส่งผู้รับใช้อื่นๆ ไปอีก สั่งว่า ‘จงบอกผู้รับเชิญว่า ดูเถิด เราเตรียมงานเลี้ยงไว้พร้อมแล้ว วัวและสัตว์อ้วนพีถูกฆ่าแล้ว ทุกสิ่งพร้อมหมดแล้ว เชิญมาในงานเลี้ยงสมรสเถิด’ แต่คนเหล่านั้นไม่ใส่ใจ ต่างแยกย้ายกันไป คนหนึ่งไปไร่นา อีกคนหนึ่งไปค้าขาย ส่วนที่เหลือก็จับผู้รับใช้มาทำร้ายและฆ่าเสีย กษัตริย์ทรงพระพิโรธ จึงส่งกองทัพไปทำลายพวกฆาตกรเหล่านั้นและเผาเมืองของพวกเขาเสีย แล้วพระองค์ตรัสแก่บรรดาผู้รับใช้ว่า ‘งานเลี้ยงสมรสพร้อมแล้ว แต่ผู้ที่ได้รับเชิญไม่สมควรจะมา เพราะฉะนั้น จงออกไปตามทางแยกและเชิญทุกคนที่พบให้มาร่วมงานเลี้ยงเถิด’ บรรดาผู้รับใช้จึงออกไปตามถนน รวบรวมทุกคนที่พบ ทั้งคนดีและคนชั่ว จนห้องจัดเลี้ยงเต็มไปด้วยแขก แต่เมื่อกษัตริย์เสด็จเข้าไปทอดพระเนตรแขก ทรงเห็นชายคนหนึ่งไม่ได้สวมเสื้อสำหรับงานเลี้ยง พระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า ‘เพื่อนเอ๋ย ท่านเข้ามาที่นี่ได้อย่างไรโดยไม่สวมเสื้อสำหรับงานเลี้ยง?’ แต่ชายคนนั้นนิ่งเงียบ กษัตริย์จึงตรัสสั่งผู้รับใช้ว่า ‘จงมัดมือมัดเท้าเขา แล้วนำไปทิ้งในที่มืดภายนอก ที่นั่นจะมีการร่ำไห้และขบฟัน’ เพราะผู้รับเชิญมีมาก แต่ผู้ได้รับเลือกมีน้อย”

เราจะประพรมน้ำบริสุทธิ์เหนือพวกเจ้า และลบล้างบาปทั้งสิ้นของพวกเจ้า

บทเทศน์แบ่งปัน

พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า…

ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทรงเล่าอุปมาเรื่องงานเลี้ยงสมรสอันยิ่งใหญ่ พระราชาทรงเปิดประตูวังและส่งเสียงเรียกด้วยความรักว่า “ทุกสิ่งพร้อมแล้ว เชิญมาในงานเลี้ยงเถิด” … และในบทอ่านแรก ประกาศกเอเซเคียลได้เผยพระสัญญาอันอ่อนโยนของพระเจ้าว่า “เราจะให้ใจใหม่แก่เจ้า… เราจะยกหัวใจหินออกจากเนื้อหนังของเจ้า และให้หัวใจเนื้อแก่เจ้า”

งานเลี้ยงของพระเจ้าไม่ได้เรียกร้องสิ่งใดเกินไปกว่า “หัวใจที่พร้อมจะรับความรัก” … เสื้อสำหรับงานเลี้ยงที่พระองค์ทรงมองหานั้น ไม่ใช่เสื้อผ้าภายนอกที่มีราคาแพง แต่คืออาภรณ์แห่งความบริสุทธิ์ ความถ่อมตน และความรักที่แท้จริงในจิตใจ

เก้าสัปดาห์แล้วนะครับ… นับตั้งแต่วันที่ เบนจามิน โว ได้รับเสียงเรียกให้ก้าวเข้าสู่งานเลี้ยงสมรสนิรันดร์ของพระเจ้า

เมื่อพ่อนึกถึง Benjamin… พ่อนึกถึงเด็กหนุ่มที่มีสติปัญญาเฉียบแหลมและมีความอยากรู้อยากเห็นอันไร้ขีดจำกัด เบน รักการเขียนโค้ด การสร้างเกม และการค้นคว้าเทคโนโลยีใหม่ๆ ด้วยความหลงใหล… แต่สิ่งที่งดงามที่สุดในตัวเขา คือจิตใจที่เรียบง่ายและอ่อนโยน พ่อนึกถึงภาพอันแสนอบอุ่นในบ้าน ที่ Ben สวมสร้อยคอรูปกางเขนเล็กๆ ยืนมองครอบครัวด้วยแววตาที่สงบและรอยยิ้มที่จริงใจ… หัวใจที่รักพระ และเปี่ยมด้วยความอ่อนโยนต่อทุกคนเช่นนี้นี่เอง คือ “เสื้อสำหรับงานเลี้ยง” อันงดงามที่ Benjamin Vo สวมใส่อยู่เสมอในชีวิตประจำวัน

สำหรับคุณอาลัน คุณเถา และ ไรอัน… ในวันที่ความคิดถึงและความโศกเศร้ายังคงมีอยู่ ขอให้ท่านมั่นใจเถิดว่า Ben ไม่ได้สูญหายไปไหน แต่กำลังนั่งอยู่ในที่นั่งอันทรงเกียรติในงานเลี้ยงบนสวรรค์… ความรัก ความเอาใจใส่ และความผูกพันที่พวกท่านได้มอบให้แก่ Ben ได้ถักทอเป็นอาภรณ์แห่งความรักที่งดงามที่สุดแล้ว ไม่มีสิ่งใดเลยที่ท่านต้องตำหนิตนเอง

พ่อขอส่งความรักและการบรรเทาใจไปยังคุณป้า คุณน้า คุณอา และทุกคนที่กำลังร่วมภาวนาจากทางไกล… โดยเฉพาะเด็กๆ ที่กำลังเผชิญความทุกข์ทรมาน และทุกครอบครัวที่กำลังแบกกางเขนอันหนักอึ้ง… ขอให้พระเจ้าทรงประทาน “หัวใจใหม่” ที่เต็มเปี่ยมด้วยสันติสุขและความหวังแก่ทุกท่าน

บัดนี้ เบนจามิน ได้พักผ่อนอย่างเปี่ยมสุขในพระราชเลี้ยงแห่งสวรรค์ เคียงข้างนักบุญการ์โล อาคูติส นักบุญแบร์นาร์ด และพระแม่มารีย์… ขอให้ความสว่างและพระเมตตาของพระเยซูเจ้า โอบอุ้มและนำความชื่นชมยินดีมาสู่หัวใจของเราทุกคนตลอดไป อาเมน.

การภาวนา

♪ “แสงประทีปนำทาง (Piano & Strings)” — A song for Ben

บทภาวนาเพื่อมวลชน

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben - คิดถึงลูกมากเหลือเกินนะ แวะมาทักทายได้บ่อยเท่าที่ลูกต้องการเลยนะ ช่วยให้พวกเราก้าวเดินต่อไปได้โดยไม่เจ็บปวดทรมานจนเกินไปนะลูก ช่วยอธิษฐานเผื่อพวกเราด้วยนะ”