સામાન્ય સમયના ચોવીસમા અઠવાડિયાનો શુક્રવાર

આપણે ઘણીવાર કોઈ જૂના પુસ્તકાલયમાં જઈએ છીએ અને કોઈ પુસ્તકના પાના ઉથલાવીએ છીએ. ત્યાં એક સૂકાયેલું ફૂલ મળે છે—તેનો રંગ ઝાંખો પડી ગયો છે, તેની પાંખડીઓ નાજુક છે, પણ તેને જોતા જ તમને એ દિવસની સુગંધ યાદ આવી જાય છે. તમે એ ફૂલને સ્પર્શતા ડરો છો, ક્યાંક તે ભૂકો ન થઈ જાય. આજે, આપણે પણ આપણા હૃદયમાં રહેલા એવા જ કોઈ સંભારણાને સ્પર્શવા આવ્યા છીએ જે કદાચ અત્યારે ખૂબ નાજુક લાગે છે. ત્રણ મહિના વીતી ગયા છે, અને સમયની આ ધૂળ વચ્ચે પણ, બેન્જામિન વો—આપણો વહાલો બેન—આપણા હૃદયમાં એક જીવંત સુગંધની જેમ વસેલો છે.

આજના પહેલા પાઠમાં સંત પાઉલ કોરીંથીઓને એક પાયાની વાત કહે છે. તેઓ કહે છે: 'જો ખ્રિસ્ત મૃત્યુમાંથી સજીવન થયા નથી, તો આપણી શ્રદ્ધા વ્યર્થ છે.' પાઉલ કોઈ સૈદ્ધાંતિક દલીલ નથી કરી રહ્યા. તેઓ તો આપણા અસ્તિત્વના સૌથી ઊંડા ડરને સંબોધી રહ્યા છે. શું મૃત્યુ એ અંતિમ પૂર્ણવિરામ છે? શું એ ખાલી ખુરશી, એ શાંત ઓરડો, એ અટકેલી વાતો—શું આ બધું જ અંત છે? પાઉલ બૂમ પાડીને કહે છે: 'ના!' તેઓ કહે છે કે ખ્રિસ્ત એ 'નિદ્રાધીન થયેલાઓમાં પ્રથમ ફળ' છે. એક ખેડૂત જ્યારે પ્રથમ ફળ જુએ છે, ત્યારે તે જાણે છે કે પાક તૈયાર છે. ખ્રિસ્તનું પુનરુત્થાન એ ખાતરી છે કે આપણું જીવન પણ એ જ પાક છે જે ઈશ્વરના સંગ્રહમાં જવાનો છે.

બેનનું જીવન—એક તેજસ્વી, જિજ્ઞાસુ અને અત્યંત પ્રેમાળ જીવન—એ પણ એક એવું જ ફળ હતું. તમે યાદ કરો, તે કેવી રીતે તેના પપ્પા સાથે એરપોર્ટ પર ઊભો રહીને વિમાનોને જોતો. તે માત્ર મશીનોને નહોતો જોતો, તે આકાશને જોતો હતો. તે 'કોન ચિમ એરલાઇન્સ'નું સપનું જોતો હતો. તે એક એવી ઉડાનની વાત કરતો હતો જે સીમાઓથી પર છે. આજે બેન એ જ અનંત આકાશમાં ઉડી રહ્યો છે. તે કોઈ બીમારીમાં નથી, તે કોઈ મર્યાદામાં નથી. તે મુક્ત છે.

એલન અને થાઓ, હું જાણું છું કે આ ત્રણ મહિના તમારા માટે કેટલા કપરા રહ્યા છે. ક્યારેક મનમાં એવા વિચારો આવે છે જે આપણને અંદરથી કોરી ખાય છે. 'શું મેં ક્યાંક ચૂક કરી? શું હું વધુ કરી શક્યો હોત?' આજે સુવાર્તામાં ઈસુની સાથે ચાલતી સ્ત્રીઓને જુઓ—મરિયમ મગદલેની, જોઆના, સુસાન્ના. તેઓ ઈસુની સેવા કરતી હતી. તેઓએ ઈસુને તેમના સંસાધનો આપ્યા. ઈસુએ તેમને ક્યારેય દોષિત ઠેરવ્યા નથી, પણ તેમને પોતાના પરિવારનો હિસ્સો બનાવ્યા. તમારે તમારી પોતાની જાતને એ જ માફી આપવાની જરૂર છે. તમે કંઈ ચૂક્યા નથી. બીમારી એ કોઈની ભૂલ નથી. તે કોઈના પાપની સજા નથી. તમે બેનને જે પ્રેમ આપ્યો, જે રીતે તમે તેના દરેક સપનાને સાંભળ્યા, તે તમે આપેલી સૌથી મોટી ભેટ હતી. ઈશ્વર તમને દોષિત ઠેરવતા નથી, તો તમે તમારી જાતને કેમ દોષિત ઠેરવો છો? તમે મુક્ત છો.

બેનનો એ કિસ્સો યાદ કરો જ્યારે તેણે તેના અંકલ વિલિયમ માટે પોતાની આખી પિગી બેંક આપી દેવાની ઓફર કરી હતી. તેણે તેને તોડી નહોતી, તે મહત્વનું નથી. મહત્વનું એ છે કે ૧૫ વર્ષના એક બાળકના હૃદયમાં બીજાના દુઃખને દૂર કરવાની કેટલી તીવ્ર ઈચ્છા હતી. તે એક એવો છોકરો હતો જેણે પ્રેમ કરવાનું શીખ્યું હતું. એ ઉદારતા, એ બીજાનું દુઃખ પોતાનું માનવાની એ ક્ષમતા—તે બેનનો આત્મા હતો. તે પ્રેમ આજે પણ જીવંત છે. વિયેતનામમાં તેના નામે બનેલો 'પ્રેમનો કૂવો' આજે પણ તરસ્યા લોકોને શુદ્ધ પાણી આપે છે. જેમ એ પાણી વહેતું રહે છે, તેમ બેનનો પ્રેમ તમારા જીવનમાં વહેતો રહેશે.

રાયન, મારા વહાલા દીકરા, તારો ભાઈ બેન તને ખૂબ પ્રેમ કરે છે. તું તારા મમ્મી-પપ્પા માટે એક મોટી આશા છે. તારા પપ્પાની વાર્તાઓ સાંભળજે, તેમની સાથે બેસજે. તું એકલો નથી; તારો ભાઈ સ્વર્ગમાંથી તારી સંભાળ રાખે છે. જ્યારે પણ તને આકાશમાં કોઈ વિમાન દેખાય, ત્યારે સમજજે કે બેન તને હસીને જોઈ રહ્યો છે. તારો ભાઈ તારા હૃદયમાં જીવે છે.

આપણે અહીંથી શું લઈને જઈશું? સંત પાઉલ કહે છે કે ખ્રિસ્ત સજીવન થયા છે. જો તે સાચું છે, તો બેન પણ જીવે છે. તે ઈશ્વરના પ્રકાશમાં છે. આજે જ્યારે તમે ઘરે જાઓ, ત્યારે તમારી જાતને એક જ વાત કહેજો: 'હું પ્રેમ કરું છું, અને તેથી હું જીવું છું.' બેનનો પ્રેમ ક્યાંય ગયો નથી. તે તમારા ઘરમાં છે, તે તમારી પ્રાર્થનામાં છે, તે તમે બીજાને આપેલા દરેક સ્મિતમાં છે. તમે જે દુઃખ અનુભવો છો, તે તમારા પ્રેમનો જ બીજો ભાગ છે. તેને સ્વીકારો, તેને ઈસુના ચરણોમાં મૂકો. તમે એકલા નથી. ઈશ્વર તમને પ્રેમ કરે છે, અને બેન, તે હવે સ્વર્ગમાં છે, તે શાંત છે, તે સ્વસ્થ છે, અને તે તમને ત્યાં જોવા માટે રાહ જોઈ રહ્યો છે. તે કોઈ બીમારીમાં નથી, તે કોઈ પીડામાં નથી. તે પિતાના પ્રકાશમાં છે. શાંતિના પ્રભુ પોતે તમને દરેક સમયે અને દરેક રીતે શાંતિ આપે. આમીન.