પવિત્ર રોઝરીના ઓવર લેડીનો સ્મૃતિદિન

ક્યારેક આપણે કોઈ એવી જગ્યાએ બેઠા હોઈએ છીએ જ્યાં બધું જ શાંત હોય, અને અચાનક ટેબલ પર પડેલી કોઈ વસ્તુ આપણું ધ્યાન ખેંચી લે છે—કોઈ પેન, કોઈ કાગળનો ટુકડો, કે પછી કોઈ નાની રમકડાની ચીજ જે કોઈએ પોતાની આંગળીઓથી કાળજીપૂર્વક ગોઠવી હતી. તે વસ્તુ ભલે હવે હલનચલન કરતી નથી, પણ તે એક એવા અસ્તિત્વની સાક્ષી આપે છે જે હમણાં જ અહીં હતું. આજના પાઠો આપણને એવા જ એક સાક્ષી પાસે લઈ જાય છે, જે માત્ર ભૂતકાળની યાદ નથી, પણ જીવંત સત્ય છે. સંત પાઉલ ગલાતીઓને લખે છે કે તેઓ Jerusalem ગયા, સ્તંભ સમાન ગણાતા લોકો સાથે મળ્યા, અને તેમને તે સુસમાચાર રજૂ કર્યો જે તેઓ અન્ય પ્રજાઓમાં પ્રગટ કરતા હતા. ત્યાં કોઈ દેખાડો નહોતો, કોઈ બનાવટી પવિત્રતા નહોતી; માત્ર સત્ય હતું, રૂબરૂ મળવાની અને આંખોમાં આંખો નાખીને વાત કરવાની પ્રામાણિકતા હતી.

આપણે આજના ગોસ્પેલમાં પણ એ જ સાદગી જોઈએ છીએ. ઈસુ એકાંતમાં પ્રાર્થના કરી રહ્યા છે. જ્યારે તેઓ પ્રાર્થના પૂરી કરે છે, ત્યારે શિષ્યોમાંથી એક જણ આવીને કહે છે: 'પ્રભુ, અમને પ્રાર્થના કરતા શીખવვიએ.' તે કોઈ જટિલ ઉપદેશ નથી માંગતો, કોઈ ઊંડા સિદ્ધાંતની પરાકાષ્ઠા નથી માંગતો. તે માત્ર એટલું કહે છે કે અમને પણ પિતા સાથે વાત કરતા શીખવો. અને ઈસુ જવાબમાં જે શબ્દો આપે છે—'હે પિતા, તમારું નામ પવિત્ર થાઓ...'—તે એક બાળકના બોલ જેવા છે, જે કોઈ ડર વગર, સીધા પોતાના પિતાના હાથે હાથ નાખીને બોલે છે.

બેન્જામિન, આપણો વહાલો બેન, તે પણ એક એવો છોકરો હતો જે જટિલતાઓમાં ખોવાઈ જવાને બદલે સીધી અને સાચી વાત કરતો હતો. તેનો મગજ ભલે AWS ક્લાઉડ અને અદભુત ટેકનોલોજીની દુનિયામાં દોડતો હતો—જ્યાં તે પોતાના પપ્પાના જ્ઞાનને પણ વટાવીને આગળ વધવાની ક્ષમતા રાખતો હતો—પણ તેનું હૃદય એટલું જ સાદું અને કોમળ હતું. યાદ કરો, જ્યારે તે પપ્પા સાથે એરપોર્ટ પર ઊભો રહીને વિમાનો જોતો હતો, ત્યારે તે કોઈ એન્જિનિયરની જેમ નહીં, પણ એક એવા બાળકની જેમ જોતો હતો જે આકાશની વિશાળતાથી આશ્ચર્યચકિત થઈ જાય છે. તે 'કોન ચિમ એરલાઇન્સ'નું સપનું જોતો હતો અને જ્યારે તે આ વિશે વાત કરતો, ત્યારે તેના ચહેરા પર એક મીઠી હાસ્ય અને ગિગલ છવાઈ જતી હતી. તે સ્મિત એવું હતું જે આખી દુનિયાના ભારને હળવો કરી દે.

છતાં, એલન અને થાઓ, હું જાણું છું કે છેલ્લા ત્રણ મહિનાથી તમારા ઘરમાં એ સ્મિતનો અવાજ નથી, અને એ ખાલી ખુરશી એક એવો ભાર બની ગઈ છે જેને ઉપાડવો અશક્ય લાગે છે. જ્યારે સૂર્ય ઊગે છે, ત્યારે તમે કદાચ વિચારો છો કે આ બધું કેમ થયું? શું આપણે ક્યાંક કોઈ ભૂલ કરી બેઠા? શું કોઈ એવી સાવચેતી હતી જે ચૂકી જવાઈ? આજે આ વેદી પાસે ઊભા રહીને, હું તમને એક અત્યંત નમ્ર અને શુદ્ધ સત્ય કહેવા માંગુ છું. બીમારી એ ક્યારેય કોઈનું પાપ નથી, કોઈની ભૂલ નથી, અને તે કોઈની બેદરકારીનું પરિણામ નથી. તમે બેનને જે પ્રેમ આપ્યો, જે રીતે તમે તેની સાથે દુનિયાના ખૂણે ખૂણે ફર્યા—ગ્રોટોથી લઈને વેટીકન સુધી—તે કોઈ સામાન્ય યાત્રા નહોતી. તે એક પવિત્ર પ્રેમની અભિવ્યક્તિ હતી. તમે જે રાત-દિવસ જાગીને તેની સંભાળ રાખી, તે સંપૂર્ણ અને શુદ્ધ પ્રેમ હતો. ઈશ્વર ક્યારેય કોઈને સજા કરવા માટે બીમારી મોકલતા નથી. આ દુનિયામાં કેટલાક દુઃખ એવા આવે છે જે કોઈના પણ નિયંત્રણની બહાર હોય છે, અને તેના માટે કોઈ પણ માતા-पिता દોષિત નથી. તમે કોઈ અપરાધભાવના કેદખાનામાં જીવવા માટે સર્જ્યા નથી. ઈશ્વર તમને દોષિત ઠેરવતા નથી, તો તમે તમારી જાતને કેમ દોષિત ઠેરવો છો? આજે એ પથ્થર તમારા હૃદય પરથી હટાવી દો. તમે મુક્ત છો. તમે બેનને શ્રેષ્ઠ જીવન આપ્યું, અને તે પ્રેમ આજે પણ જીવંત છે.

આપણે બેનના જીવનમાં એ ઉદારતા પણ જોઈ છે જે કોઈ પુસ્તકોમાંથી નથી શીખી શકાતી. યાદ કરો, જ્યારે તેના અંકલ વિલિયમ બે બીમારીથી પીડાઈ રહ્યા હતા, ત્યારે માત્ર ૧૫ વર્ષના બેને unprompted—કોઈના કહ્યા વગર—પોતાની આખી પિગી બેંક તેમને આપી દેવાની ઓફર કરી હતી. તેણે તેને તોડી નહોતી, તે મહત્વનું નથી. મહત્વનું એ છે કે ૧૫ વર્ષના એક બાળકના હૃદયમાં બીજાના દુઃખને દૂર કરવાની કેટલી સુંદર અને ઉદાર ભાવના હતી. તે એક એવો છોકરો હતો જેણે પ્રેમ કરવાનું અને બીજાની ચિંતા કરવાનું શીખી લીધું હતું. એ ઉદારતા, એ બીજાનું દુઃખ પોતાનું માનવાની એ ક્ષમતા—તે બેનનો આત્મા હતો. તે પ્રેમ આજે પણ જીવંત છે.

રાયન, મારા વહાલા દીકરા, તું તારા મમ્મી-પપ્પા માટે એક અદ્ભુત આશા છે. તારા ભાઈ બેન તને કેટલો પ્રેમ કરે છે! તું તારા પપ્પાની વાર્તાઓ ધ્યાનથી સાંભળજે. તું ક્યારેય એકલો નથી; તારો ભાઈ સ્વર્ગમાંથી તારી સંભાળ રાખે છે, અને તે ઈશ્વરના પ્રકાશમાં શાંતિથી આરામ કરે છે. તમે બંને ભાઈઓ વચ્ચેનો એ પ્રેમ, એ વોટરફ્રન્ટ પર હાથ ઊંચા કરીને દોડવાની યાદો, એ બધું જ ઈશ્વરના હૃદયમાં સુરક્ષિત છે. ઈશ્વર ક્યારેય કોઈને ભૂલતા નથી, તો બેનને કેવી રીતે ભૂલે?

આજે, જ્યારે આપણે રોઝરીના ઓવર લેડીને યાદ કરીએ છીએ, ત્યારે આપણે મારી માતાના હાથમાં આપણો આખો ભાર મૂકીએ છીએ. જેમ મારીએ ઈસુને પોતાના ગર્ભમાં સાચવ્યા, તેમ તે બેનને પણ પોતાના અનંત આલિંગનમાં સાચવી રહી છે. જેઓ દૂરથી આ પ્રાર્થનામાં જોડાયા છે, ખાસ કરીને જે બાળકો પીડાઈ રહ્યા છે અને જે પરિવારો ભારે ક્રોસ ઉપાડી રહ્યા છે, તેમને ઈશ્વર આજે પોતાની બાંહોમાં લે.

આજે ઘરે જતી વખતે, એક નાનકડું કામ કરજો. જ્યારે પણ તમે આકાશમાં કોઈ પક્ષીને ઊડતા જુઓ અથવા કોઈ વિમાનનો અવાજ સાંભળો, ત્યારે એક ક્ષણ માટે રોકાઈ જજો. તમારા હૃદયમાં બેનના એ સ્મિતને યાદ કરજો અને ઈશ્વરનો આભાર માનજો કે તેમણે તમને આટલો સુંદર દીકરો આપ્યો. એ પ્રેમ ક્યારેય મરતો નથી. પ્રભુ તમને આજનો આ દિવસ શાંતિથી વિતાવવા અને એકબીજાને પકડી રાખવાની શક્તિ આપે. બેન હંમેશા તમારી સાથે છે, તમારી પ્રાર્થનાઓમાં અને તમારા પ્રેમમાં. આમીન.