સાધારણ સમયના એકત્રીસમા અઠવાડિયાનો શનિવાર

આપણે ઘણીવાર જીવનને એક એવા વિશાળ નકશા તરીકે જોઈએ છીએ જેમાં દરેક વળાંક અગાઉથી નક્કી હોય છે. આપણે આયોજન કરીએ છીએ, ગણતરીઓ કરીએ છીએ—જેમ કે બેન્જામિન, આપણો વહાલો બેન, તેના કોડિંગના પ્રોજેક્ટ્સમાં કે એવિએશનના જટિલ ગણિતમાં ડૂબેલો રહેતો. તે હંમેશા નવી ઊંચાઈઓ શોધવા માટે તૈયાર રહેતો. આજે સંત પાઉલ ફિલિપ્પીઓને લખેલા પત્રમાં એક એવી વાત કહે છે જે આપણને ઊંડાણપૂર્વક વિચારવા મજબૂર કરે છે. તેઓ કહે છે: 'મેં શીખ્યું છે કે જે પણ પરિસ્થિતિમાં હું હોઉં, તેમાં સંતુષ્ટ રહેવું. હું નમ્રતામાં જીવતા જાણું છું, અને હું સમૃદ્ધિમાં જીવતા પણ જાણું છું.' આ એક એવું રહસ્ય છે જે બેને પોતાની ટૂંકી પણ તેજસ્વી જીવનયાત્રામાં જીવી બતાવ્યું.

કલ્પના કરો કે એક નાનકડો છોકરો, જેની આંખોમાં આકાશના વિમાનોનું સપનું છે, તે પોતાની જાતને કેવી રીતે જુએ છે? બેન માત્ર એક હોશિયાર કિશોર નહોતો. તે એક એવો દીકરો હતો જેણે પિતાના શબ્દોને, તેમની વાર્તાઓને, તેમના માર્ગદર્શનને પોતાના હૃદયમાં સ્થાન આપ્યું હતું. તે 'કોન ચિમ એરલાઇન્સ' જેવી કલ્પનાઓ કરતો ત્યારે તેના ચહેરા પર જે સ્મિત આવતું, તે માત્ર એક બાળકની નિર્દોષતા નહોતી, પણ ઈશ્વરના રાજ્યની એક ઝલક હતી. પાઉલ કહે છે તેમ, 'મારો ઈશ્વર ખ્રિસ્ત ઈસુમાં પોતાના મહિમાવાન ધન અનુસાર તમારી દરેક જરૂરિયાત પૂરી કરશે.' આજે, જ્યારે આપણે ચાર મહિના પછી પણ એ ખાલી ખુરશીને જોઈએ છીએ, ત્યારે આપણને લાગે છે કે આપણી જરૂરિયાત તો બેનની હાજરી છે. પણ ઈશ્વરનું વચન કંઈક અલગ જ આશ્વાસન આપે છે. તે કહે છે કે તે આપણી જરૂરિયાત પૂરી કરશે—કદાચ તે રીતે નહીં જે રીતે આપણે ઈચ્છીએ છીએ, પણ એ રીતે જે રીતે આપણને અત્યારે જરૂર છે: શાંતિ અને આશા.

આજના સુવાચકમાં ઈસુ આપણને એક અઘરો પ્રશ્ન પૂછે છે: 'તમે ઈશ્વર અને ધન (મામમોન) બંનેની સેવા કરી શકતા નથી.' આ સુવાચક પૈસા વિશે નથી, આ તો 'ભરોસા' વિશે છે. ઈસુ કહે છે કે જે નાની બાબતોમાં વિશ્વાસુ છે, તે મોટી બાબતોમાં પણ વિશ્વાસુ રહેશે. બેનનું જીવન એ વિશ્વાસપાત્રતાનું એક ઉત્તમ ઉદાહરણ હતું. તે નાની બાબતોમાં કેટલો ધ્યાન રાખતો! તે તેના પપ્પાને દરરોજ સવારે 'ગુડ મોર્નિંગ' કહેવાનું ક્યારેય ભૂલતો નહીં. તે પપ્પાની કાલ્પનિક વાર્તાઓને એટલી ગંભીરતાથી સાંભળતો જાણે તે સત્ય હોય. શું આ વિશ્વાસુપણું નથી? તે નાની વાતોમાં જ ઈશ્વરના રાજ્યને જીવી રહ્યો હતો.

તમે કદાચ આજે તમારી જાતને એ જ જૂના પ્રશ્નો પૂછી રહ્યા હશો. શું અમે ક્યાંક ભૂલ કરી? શું અમે કંઈક ચૂકી ગયા? એલન અને થાઓ, આજે હું તમને ખૂબ જ નમ્રતાથી એક વાત કહેવા માંગુ છું. બીમારી એ ક્યારેય કોઈની ભૂલ નથી, કોઈનો અપરાધ નથી. ઈસુ જ્યારે અંધ જન્મેલા માણસ વિશે વાત કરે છે, ત્યારે તેઓ સ્પષ્ટ કહે છે કે આ કોઈના પાપનું પરિણામ નથી. આ દુનિયામાં કેટલાક દુઃખ એવા છે જે સંપૂર્ણપણે આપણા નિયંત્રણની બહાર છે. તમે બેનને જે પ્રેમ આપ્યો, જે રીતે તમે તેની સાથે દુનિયાના ખૂણે ખૂણે ફર્યા, જે રીતે તમે તેનો હાથ પકડી રાખ્યો—તે પ્રેમને ઈશ્વરની નજરમાં કોઈ તોલ નથી. તમે મુક્ત છો. તમે અપરાધભાવના એ બોજને હવે નીચે મૂકી દો. ઈશ્વર તમને આશીર્વાદ આપે છે, અને બેન પણ તમને એ જ પ્રેમથી જોઈ રહ્યો છે. તે નથી ઈચ્છતો કે તમે તમારી જાતને દોષિત ઠેરવો.

રાયન, તારા માટે બેન હંમેશા તારો મોટો ભાઈ છે. તારા હૃદયમાં જે યાદો છે, તે ઈશ્વરની અમૂલ્ય ભેટ છે. તું તારા મમ્મી અને પપ્પાનો આધાર બનજે, કારણ કે તમે ત્રણેય એકબીજા માટે એકબીજાનું સાંત્વના છો. બેન ક્યાંય ગયો નથી; તે તમારા પ્રેમમાં, તમારા શ્વાસમાં, અને તમારી પ્રાર્થનાઓમાં જીવંત છે.

જ્યારે આપણે આજના સુવાચકને બેનના જીવન સાથે જોડીએ છીએ, ત્યારે આપણે જોઈએ છીએ કે બેન પાસે જે 'સાચું ધન' હતું, તે પૈસા નહોતા, પણ તેનું હૃદય હતું. તેણે પોતાના કાકા વિલિયમ માટે જે પિગી બેંક આપવાની ઓફર કરી હતી, તે દર્શાવે છે કે તેનું હૃદય કેટલું વિશાળ હતું. તેણે ક્યારેય તે બેંક તોડી નહોતી, પણ તે ઓફર—તે ઈશ્વરના દરબારમાં એક સુગંધિત અર્પણ તરીકે નોંધાઈ ગઈ છે. આજે આપણે એ જ ભાવના સાથે જીવવાનું છે. આપણે બેનના પ્રેમની એ જ સુગંધને દુનિયામાં વહેતી રાખવાની છે—કદાચ કોઈને મદદ કરીને, કદાચ કોઈના આંસુ લૂછીને, કદાચ માત્ર શાંતિથી જીવીને.

આજે ઘરે જઈને, બેનની કોઈ એક નાની વસ્તુને હાથમાં લેજો. તે કોઈ વિમાનનું મોડેલ હોય કે કોઈ ફોટો. રડવાને બદલે, એક ક્ષણ માટે તે સ્મિતને યાદ કરજો જે તેની આંખોમાં હંમેશા રહેતું. તે સ્મિત એ વાતની સાક્ષી છે કે તે અત્યારે ઈસુના ખોળામાં સુરક્ષિત છે. ઈશ્વર તમને આશા આપે, અને આ આશા તમને આવતીકાલનો સૂર્યોદય જોવા માટે શક્તિ આપે. આમેન.