વર્ષના ૨૪મા સામાન્ય સપ્તાહનો ગુરુવાર

આપણે ઘણીવાર કોઈ જૂના ફોટોગ્રાફને જોઈએ છીએ, જ્યાં બે ભાઈઓ એકસાથે ઊભા હોય છે. કદાચ તે કોઈ પ્રવાસની ક્ષણ છે, જ્યાં આકાશ સ્વચ્છ છે અને ચહેરા પર નિર્દોષ સ્મિત છે. તમે એ ફોટાને જુઓ છો—તે ક્ષણ તો વીતી ગઈ છે, પણ તે ફોટો આપણને કંઈક કહેવા માંગે છે. તે આપણને યાદ અપાવે છે કે આપણે એક સમયે કેટલા નજીક હતા, અને તે નિકટતા ક્યારેય ભૂંસાતી નથી. આજે, જ્યારે આપણે આ શબ્દો સાંભળીએ છીએ, ત્યારે આપણે આપણા પોતાના હૃદયના ફોટોગ્રાફ્સ ઉથલાવી રહ્યા છીએ.

આજના પહેલા પાઠમાં સંત પાઉલ આપણને એક પાયાની વાત યાદ અપાવે છે. તેઓ કહે છે, 'મેં જે તમને સોંપ્યું હતું તે પ્રથમ મહત્વનું હતું: ખ્રિસ્ત આપણા પાપો માટે મૃત્યુ પામ્યા અને ત્રીજે દિવસે સજીવન થયા.' આ માત્ર ઇતિહાસ નથી; આ એક જીવંત સત્ય છે. પાઉલ પોતે કહે છે કે તેઓ અયોગ્ય હતા, કારણ કે તેમણે ચર્ચનો વિરોધ કર્યો હતો, પણ ઈશ્વરની કૃપાએ તેમને બદલી નાખ્યા. 'ઈશ્વરની કૃપા નિરર્થક રહી નથી,' તેઓ કહે છે. આ કૃપા જ છે જે આપણને આપણા સૌથી અંધકારમય દિવસોમાં પણ જીવતા રાખે છે.

આજે આપણે બેન્જામિન વો—આપણા વહાલા બેનને યાદ કરીએ છીએ. બેન, જેનું મન એક અદભૂત એન્જિનિયર જેવું હતું, જે ૧૫ વર્ષની નાની ઉંમરમાં પણ દુનિયાના રહસ્યો અને વિમાનોના આકાશને સમજવા મથતો હતો. તમે જાણો છો, બેન પાસે એક અદભૂત ગુણ હતો: તે હંમેશા આપવા માટે આતુર રહેતો. યાદ કરો, જ્યારે તેણે તેના અંકલ વિલિયમની બીમારી વિશે સાંભળ્યું, ત્યારે તેણે તેની આખી પિગી બેંક તેમને આપી દેવાની ઓફર કરી હતી. તેણે તેને તોડી નહોતી, તે મહત્વનું નથી. મહત્વનું એ છે કે ૧૫ વર્ષના એક બાળકના હૃદયમાં બીજાના દુઃખને દૂર કરવાની કેટલી તીવ્ર ઈચ્છા હતી. તે એક એવો છોકરો હતો જેણે પ્રેમ કરવાનું શીખ્યું હતું, તે પણ કોઈ પણ શરત વગર. તે 'કોન ચિમ એરલાઇન્સ'નું સપનું જોતો હતો—એક એવી ઉડાન જે સીમાઓથી પર હતી. આજે બેન એ જ ઉડાન ભરી રહ્યો છે, જે પ્રભુના સ્વર્ગીય આકાશમાં છે.

એલન અને થાઓ, હું જાણું છું કે છેલ્લા ત્રણ મહિના તમારા માટે કેટલા ભારે રહ્યા છે. ક્યારેક મનમાં એવા વિચારો આવે છે જે આપણને અંદરથી કોરી ખાય છે. 'શું મેં ક્યાંક ચૂક કરી? શું હું વધુ કરી શક્યો હોત?' આજે સુવાર્તામાં ઈસુ એક સ્ત્રીને માફી આપે છે જેણે તેમના પગ પર આંસુ પાડ્યા હતા. ત્યાં બેઠેલા ફરોશીઓ તેને પાપી ગણતા હતા, પણ ઈસુએ કહ્યું, 'તેણીએ ઘણો પ્રેમ દર્શાવ્યો છે, તેથી તેના ઘણા પાપો માફ થયા છે.' ઈસુએ ત્યાં કોઈને દોષિત ઠેરવ્યા નથી. તેમણે તો માત્ર પ્રેમ અને ક્ષમાનો વરસાદ કર્યો હતો. તમારે તમારી પોતાની જાતને એ જ માફી આપવાની જરૂર છે. તમે કંઈ ચૂક્યા નથી. બીમારી એ કોઈની ભૂલ નથી. તે કોઈના પાપની સજા નથી. તમે બેનને જે પ્રેમ આપ્યો, જે રીતે તમે તેને દુનિયાની સુંદરતા બતાવી, જે રીતે તમે તેના દરેક સપનાઓને સાંભળ્યા, તે તમે આપેલી સૌથી મોટી ભેટ હતી. તમે કોઈ અપરાધભાવના કેદખાનામાં રહેવા માટે સર્જાયા નથી. ઈશ્વર તમને દોષિત ઠેરવતા નથી, તો તમે તમારી જાતને કેમ દોષિત ઠેરવો છો? તમે મુક્ત છો. તમે જે કર્યું તે શ્રેષ્ઠ હતું.

રાયન, મારા વહાલા દીકરા, તારો ભાઈ બેન તને ખૂબ પ્રેમ કરે છે. તું તારા મમ્મી-પપ્પા માટે એક મોટી આશા છે. તારા પપ્પાની વાર્તાઓ સાંભળજે, તેમની સાથે બેસજે. તું એકલો નથી; તારો ભાઈ સ્વર્ગમાંથી તારી સંભાળ રાખે છે. જ્યારે પણ તને આકાશમાં કોઈ વિમાન દેખાય, ત્યારે સમજજે કે બેન તને હસીને જોઈ રહ્યો છે. તારો ભાઈ તારા હૃદયમાં જીવે છે.

આપણે અહીંથી શું લઈને જઈશું? સંત પાઉલ કહે છે કે ઈશ્વરની કૃપા નિરર્થક નથી. બેનનું જીવન એ ઈશ્વરની કૃપાનું એક સુંદર ઉદાહરણ હતું. તે ભલે નાનો હતો, પણ તેણે આપણને શીખવ્યું કે પ્રેમ કેવી રીતે કરાય. વિયેતનામમાં તેના નામે બનેલો 'પ્રેમનો કૂવો' આજે પણ તરસ્યા લોકોને શુદ્ધ પાણી આપે છે. જેમ એ પાણી વહેતું રહે છે, તેમ બેનનો પ્રેમ તમારા જીવનમાં વહેતો રહેશે. આજે જ્યારે તમે ઘરે જાઓ, ત્યારે તમારી જાતને એક જ વાત કહેજો: 'હું પ્રેમ કરું છું, અને તેથી હું જીવું છું.' બેનનો પ્રેમ ક્યાંય ગયો નથી. તે તમારા ઘરમાં છે, તે તમારી પ્રાર્થનામાં છે, તે તમે બીજાને આપેલા દરેક સ્મિતમાં છે. તમે જે દુઃખ અનુભવો છો, તે તમારા પ્રેમનો જ બીજો ભાગ છે. તેને સ્વીકારો, તેને ઈસુના ચરણોમાં મૂકો. તમે એકલા નથી. ઈશ્વર તમને પ્રેમ કરે છે, અને બેન, તે હવે સ્વર્ગમાં છે, તે શાંત છે, તે સ્વસ્થ છે, અને તે તમને ત્યાં જોવા માટે રાહ જોઈ રહ્યો છે. તે કોઈ બીમારીમાં નથી, તે કોઈ પીડામાં નથી. તે પિતાના પ્રકાશમાં છે. શાંતિના પ્રભુ પોતે તમને દરેક સમયે અને દરેક રીતે શાંતિ આપે. આમીન.