ஆண்டின் பொதுக்காலம் இருபத்தி நான்காம் வாரம் வியாழக்கிழமை

நாம் இன்று ஒரு மென்மையான, அதே சமயம் நம்மைக் குத்திக் காட்டும் ஒரு சிறு காட்சியோடு தொடங்குவோம். ஒரு வீட்டின் சுவரில் தொங்கும் பழைய கடிகாரத்தின் ஒலியை நினைத்துப்பாருங்கள். அந்த முட்கள் எப்போதுமே முன்னோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன; அது பின்னோக்கி ஒரு வினாடி கூட நகர்வதில்லை. நாம் வாழும் இந்த உலகமும் அப்படியேதான். கடந்த காலம் நம்மைப் பின்னோக்கி இழுத்தாலும், நேரம் நம்மைத் தொடர்ந்து ஒரு பயணத்திற்கு அழைத்துக் கொண்டே இருக்கிறது. இன்றைய முதல் வாசகத்தில் புனித பவுல் கொரிந்தியர் சபைக்கு எழுதுகிறார்: 'கிறிஸ்து நம் பாவங்களுக்காகத் திருச்சட்டத்தின்படி இறந்தார்; அடக்கம் செய்யப்பட்டார்; மூன்றாம் நாள் உயிர்த்தெழுந்தார்.' பவுல் இந்த நற்செய்தியை அவர்களுக்கு மீண்டும் நினைவூட்டுகிறார். ஏன் தெரியுமா? மனித மனம் எளிதில் மறந்துவிடுகிறது. நாம் காயப்படும்போது, நாம் யாரை நம்புகிறோம் என்பதை மறந்துவிட்டு, நம்முடைய சொந்த வலிகளையே பெரிதாகப் பார்க்க ஆரம்பித்து விடுகிறோம்.

நண்பர்களே, நம் அன்புச் சிறுவன் பெஞ்சமின் வோ நம்மைவிட்டுப் பிரிந்து மூன்று மாதங்கள் ஆகின்றன. ஆலன், தாவோ, ரியான்... உங்கள் வீட்டின் அந்த அமைதி, பெஞ்சமினின் அந்தப் புன்னகையையும் அவன் எழுப்பும் சத்தங்களையும் தேடுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். உங்கள் இதயத்தில் அந்த ஆழமான வெற்றிடம் இன்னும் அப்படியே இருக்கிறது. ஒரு விமானத்தின் ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்க்கும் அந்த அமைதியான தருணத்தைப்போல, உங்கள் வாழ்க்கையிலும் ஒரு நிசப்தம் கவ்வியிருக்கிறது. பெஞ்சமின் ஒரு காகித விமானத்தை வானத்தில் வீசும்போது அவன் முகத்தில் மலர்ந்த அந்தச் சிரிப்பு, இன்று உங்கள் நினைவுகளில் ஒரு அலை போல வந்து செல்கிறது. அவன் விமானங்களை எவ்வளவு நேசித்தான்! 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்ற பெயரில் ஒரு கம்பெனி தொடங்க வேண்டும் என்று அவன் தன் தந்தையிடம் கூறிச் சிரித்த அந்தப் பொழுதும், அவன் தன் தந்தையின் கதைகளைக் கேட்பதில் காட்டிய அந்தத் தூய ஆர்வமும், அவன் இந்த உலகை எவ்வளவு அழகாகப் பார்க்க ஆசைப்பட்டான் என்பதைக் காட்டுகிறது.

ஆனால், இன்று நற்செய்தி நம்மை வேறு ஒரு இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. சீமோன் என்ற பரிசேயனின் வீட்டிற்கு இயேசு செல்கிறார். அங்கே ஒரு பெண் வருகிறாள். அந்த ஊரில் அவள் ஒரு பாவி என்று பெயர் வாங்கியவள். அவள் வார்த்தைகளால் எதையும் பேசவில்லை. அவள் கொண்டுவந்த அ alabaster சிமிற்றில் இருந்த நறுமண தைலத்தை இயேசுவின் காலடியில் ஊற்றுகிறாள். தன் கண்ணீரால் அவர் கால்களை நனைக்கிறாள்; தன் தலைமயிரால் அவற்றைத் துடைக்கிறாள்; ஓயாமல் முத்தமிடுகிறாள். அந்தப் பரிசேயன் சீமோனோ தன் மனதுக்குள் நினைக்கிறான்: 'இவர் ஒரு prophet ஆக இருந்தால், தன்னைத் தொடுபவள் எத்தகையவள் என்று அறிந்திருப்பாரே' என்று. ஆனால் இயேசு அவன் மனதைப் படித்துவிட்டு ஒரு சிறிய கதையைச் சொல்கிறார். ஐநூறு தெனாரியம் கடன்பட்டவனும், ஐம்பது தெனாரியம் கடன்பட்டவனும் இருந்தனர். இருவராலும் கடனைத் திருப்பிக் கொடுக்க முடியவில்லை; ஆகவே creditor அவர்கள் இருவர் கடனையும் மன்னிக்கிறார். இயேசு கேட்கிறார்: 'இவர்களில் யார் அவனிடம் அதிக அன்பு செலுத்துவார்கள்?' சீமோன் சொல்கிறான்: 'அதிக கடன் மன்னிக்கப்பட்டவன்தான் என்று நினைக்கிறேன்.'

இந்தக் கணத்தில்தான் நற்செய்தி நம் இதயத்தின் மீது வந்து விழுகிறது. நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒருவகையில் கடனாளிகள்தாம். கடந்த மூன்று மாதங்களாக, உங்கள் இதயத்தில் எழும் அந்தப் பாரத்தை நான் பார்க்கிறேன். 'நான் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டேனோ? இன்னும் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ?' என்று உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொள்ளும் அந்தச் சுய-குற்றச்சாட்டு இருக்கிறதே... அதைத்தான் நாம் இன்று ஆண்டவரின் திருமுன்னால் கொண்டுவர வேண்டும். ஆலன் மற்றும் தாவோ, நான் மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: உங்கள் மகனின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு கொடூரமான புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். நீங்கள் எதற்காகவும் உங்களை நீங்களே குற்றம் சாட்டிக்கொள்ள வேண்டாம். இறைவன் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். அந்தப் பெஞ்சமினின் தூய இதயம் உங்களுக்குக் கொடுத்த அன்பு, இந்த உலகில் எதைக் காட்டிலும் விலைமதிப்பற்றது.

யோசித்துப்பாருங்கள். பெஞ்சமின் தன் பதினைந்து ஆண்டுகால வாழ்வில், அன்பை எப்படி வெளிப்படுத்தினான்? ஒருமுறை அவன் தன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, தன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தானே... அவன் அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை; ஆனால் அந்தப் பையன் தன் piggy bank-ஐத் திறந்து எல்லாவற்றையும் கொடுக்கத் தயாராக இருந்த அந்த மனம் இருக்கிறதே, அதுதான் உண்மையான அன்பு. எதையும் தனக்கென்று வைத்துக்கொள்ளாமல், தன் குடும்பத்திற்காகத் தன் இதயத்தையே திறந்து காட்டிய ஒரு சிறுவன் அவன். அவன் வியட்நாமில் தன் தந்தைக்காகவும் குடும்பத்திற்காகவும் காட்டிய அந்தப் பிணைப்பு, விமான நிலையங்களில் அவன் தன் அண்ணன் ரியானுடன் சேர்ந்து விமானங்களைப் பார்த்த அந்த அமைதியான கணங்கள்... இவை அனைத்தும் அவனது gentle soul-ன் அடையாளங்கள்.

இயேசு அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்துச் சொன்னார்: 'அவள் செய்த பல பாபங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன; ஏனெனில் அவள் அதிக அன்பு செலுத்தினாள்.' பெஞ்சமின் இந்த உலகத்தை விட்டுச் செல்லும்போது, அவன் யாரிடமும் எந்தக் கசப்பையும் வைத்துச் செல்லவில்லை. அவன் தன் அம்மா தாவோவிடமும், தன் அப்பா ஆலனிிடமும், தன் தம்பி ரியானிடமும் காட்டிய அந்த அன்பு, அவனுடைய குறுகிய வாழ்வை ஒரு முழுமையான வாழ்க்கையாக மாற்றியது. அவன் இப்போது புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, விண்ணகத்தின் அந்தப் பெரிய விருந்தில் இருக்கிறான். அவன் அங்கே உங்களுக்காக, இந்த உலகத்தில் போராடும் ஒவ்வொரு குழந்தைக்காகவும், மருத்துவர்களுக்காகவும் பரிந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறான்.

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்தப் புன்னகையை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், வானத்தைப் பார். பெஞ்சமின் ஒரு விமானியைப்போல விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறான். உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். வியட்நாமில் பெஞ்சமினின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட அந்த நீரூற்று (Giếng Gioan Baotixita) எப்படி வறண்ட நிலத்திற்கு உயிர் ஊட்டுதோ, அதுபோல உங்கள் அன்பும் பலருக்கு வாழ்வைத் தரட்டும். அவன் பெயர் 'பெஞ்சமின் Đại Dương' - 'பெரிய கடல்'. அவனது அன்பு ஒரு கடலைப் போல உங்கள் இதயங்களை நிரப்பட்டும்.

நீங்கள் இந்த இடத்தை விட்டு வெளியே செல்லும்போது, ஒரு சிறிய காரியம் செய்யுங்கள். உங்கள் வீட்டில் இருக்கும் ஒரு புகைப்படத்தையோ அல்லது அவன் பயன்படுத்திய விமான மாடலையோ பார்க்கும்போது, அமைதியாக மூச்சை இழுத்துவிட்டுச் சொல்லுங்கள்: 'பெஞ்சமின், நீ கடவுளின் அன்பில் இருக்கிறாய், நானும் அந்த அன்பில் இருக்கிறேன்.' அந்தச் சிறிய வாக்கியம், உங்கள் இதயத்தில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்கும். பெஞ்சமின் எங்கும் போகவில்லை; அவன் உங்கள் இதயத்தில் ஒரு விமானியாக, உங்களைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒரு மூத்த அண்ணனாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான். கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.