ஆண்டின் பொதுக்காலம், இருபத்தி இரண்டாம் வாரம், சனிக்கிழமை

புனித பவுல் அடியார் கொரிந்தியருக்கு எழுதிய திருமுகத்தில் இன்று கேட்கிறோம்: 'உங்களுக்கு இருப்பவற்றில் எதைப் பெற்றுக்கொள்ளவில்லையோ, அதை எதைக் கொண்டு பெற்றீர்கள்?' இந்த வார்த்தைகள் நம்மை ஒரு ஆழமான உண்மைக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன. நாம் வைத்திருக்கும் அன்பு, நம்முடைய திறமை, நம்முடைய வாழ்க்கை—இவை அனைத்தும் ஒரு கொடை. நாம் எதையும் சொந்தமாக உருவாக்கவில்லை; எல்லாவற்றையும் இறைவனிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்டோம். இன்று, நம் அன்புச் சிறுவன் பெஞ்சமின் வோ (Benjamin Vo)-வின் வாழ்வை நினைவுகூரும்போது, அவன் ஒரு அழகான கொடையாக நம்மிடையே வாழ்ந்தான் என்பதை நாம் உணர்கிறோம்.

பெஞ்சமின், நீ பதினைந்து ஆண்டுகளே இந்த மண்ணில் வாழ்ந்தாலும், உனது அறிவு, உனது ஆர்வம், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக உனது அந்த மென்மையான இதயம்—இவை அனைத்தும் இறைவனின் கொடைகள். நீ ஒருமுறை உன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, உன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தாயே... அந்தச் செயல், உன் இதயத்தின் தாராளத்தன்மையைக் காட்டுகிறது. நீ அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை, ஆனால் உன் மனம் பிறருக்காகத் தன்னைத் திறந்து கொடுத்தது. அங்கேதான் அந்தப் 'புதிய இதயம்' செயல்படுகிறது. நீ உன் இதயத்தை முழுமையாகக் கடவுளின் அன்பிற்காகத் திறந்து வைத்திருந்தாய். அந்தப் புனிதமான மனம்தான் இன்று உன்னை ஆண்டவரின் திருமுன் ஒரு மலராக வைத்திருக்கிறது.

ஆலன் மற்றும் தாவோ... உங்கள் வாழ்வில் பெஞ்சமின் பிரிந்து இரண்டு மாதங்கள் ஆகின்றன. அந்தப் பிரிவின் வலி, ஒரு பழைய தோல் பை கிழிந்து போவது போல உங்கள் இதயத்தை வாட்டுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். உங்கள் வீட்டில் இப்போது நிலவும் அந்த மௌனம், பெஞ்சமினின் அந்தப் புன்னகையைத் தேடுகிறது. மாலை வேளைகளில் அவன் தன் கணினியில் வேலை செய்த அந்தச் சத்தம், அவன் விமானங்களைப் பற்றிப் பேசிய அந்த மகிழ்ச்சியான தருணங்கள்... இவை அனைத்தும் இப்போது நினைவுகளாக மாறிவிட்டன. நீங்கள் கேட்கலாம்: 'ஏன் இந்தச் சோதனைகள்? ஏன் இந்த வலி?' என்று. புனித பவுல் அடியார் கூறுகிறார்: 'நாம் உலகத்தின் குப்பையைப் போலவும், அனைவராலும் ஒதுக்கப்பட்டவர்களாகவும் இருக்கிறோம்.' ஆம், சில நேரங்களில் வாழ்க்கை நம்மை அப்படி உணர வைக்கிறது. ஆனால், ஆண்டவர் இயேசு இன்றைய நற்செய்தியில், 'மானிட மகன் ஓய்வுநாளுக்கும் ஆண்டவர்' என்று கூறுகிறார். ஓய்வுநாள் என்பது சட்டங்களுக்கானது அல்ல, அது இறைவனின் அன்புக்கானது. உங்கள் துயரம் சட்டங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது, அது இறைவனின் அன்பிற்குள் அடங்கியது.

பெற்றோர்களே, உங்கள் மனதில் சில நேரங்களில் ஒரு பாரம் எழலாம். 'நாங்கள் எதையாவது தவறவிட்டோமா? அவனது உடல்நலக் குறைவைத் தடுக்க எங்களால் முடியவில்லையே?' என்று நீங்கள் உங்களை நீங்களே வருத்திக்கொள்ளலாம். இன்று, ஆண்டவர் இயேசுவின் பெயரால் நான் உங்கள் நெஞ்சில் கைவைத்துச் சொல்கிறேன்: அந்தப் பாரத்தை முற்றிலுமாகத் தூக்கி எறியுங்கள். பெஞ்சமினின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நீங்கள் அவனை எப்படிக் கவனித்தீர்கள் என்பது கடவுளுக்குத் தெரியும். அந்த அன்பு வீண் போகவில்லை. நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் குற்றமற்றவர்கள். ஆண்டவர் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். நீங்கள் அவனுக்கு வழங்கிய அந்த அன்பு, விண்ணகத்தில் அழியாத பொக்கிஷமாக இருக்கிறது.

இன்றைய நற்செய்தியில், இயேசுவின் சீடர்கள் ஓய்வுநாளில் தானியக் கதிர்களைப் பறித்துத் தின்றார்கள். பரிசேயர்கள் அவர்களைக் குற்றம் சாட்டினார்கள். ஆனால், இயேசு அந்தச் சீடர்களின் பசியைப் புரிந்து கொள்கிறார். அவர் அந்தச் சட்டத்தை விட மனிதனின் தேவையை, மனிதனின் அன்பை முன்னிறுத்துகிறார். பெஞ்சமின் இப்போது அந்த மணமகனாகிய இயேசுவோடு விண்ணக விருந்தில் இருக்கிறான். அவன் அங்கே எதற்கும் பசியுடன் இல்லை, எதற்கும் தாகத்துடன் இல்லை. அவன் புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, இந்த உலகத்தின் நோயுற்ற குழந்தைகளுக்காகவும், அவர்களைக் காக்கும் மருத்துவர்களுக்காகவும் பரிந்து பேசுகிறான். அவன் இப்போது உங்களுக்குத் தரும் செய்தி இதுதான்: 'அப்பா, அம்மா, கவலைப்படாதீர்கள், நான் இயேசுவின் அருகில் இருக்கிறேன்.'

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்தப் புன்னகையை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், உன் அண்ணன் உனக்குக் காட்டிய அந்த அன்பை நினைத்துக்கொள். உன் பெற்றோருக்காக நீ ஒரு பெரும் பலமாக இரு. பெஞ்சமின் உன்னை விட்டுப் போகவில்லை; அவன் விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். நீ உன் அண்ணனுக்காக இன்னும் அழகாக, தைரியமாக வாழ வேண்டும். பெஞ்சமின் எப்போதுமே தன் தந்தையின் கதைகளைக் கேட்பதில் எவ்வளவு ஆர்வமாக இருந்தான்! அந்த அன்பு இப்போதும் உங்களை இணைத்திருக்கிறது.

இன்று நாம் வெளியே செல்லும்போது, நம் இதயங்களை ஒரு புதிய தோல் பையாக மாற்றுவோம். பெஞ்சமின் காட்டிய அந்த அன்பை, பிறருக்கு உதவும் அந்த மனப்பான்மையை நம் வாழ்வில் கடைப்பிடிப்போம். நம்முடைய துயரங்களை, நம்முடைய ஏக்கங்களை இயேசுவின் பாதத்தில் வைத்துவிட்டு, அவர் தரும் நம்பிக்கையை அருந்துவோம். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.