முப்பதாம் ஆண்டுக்காலத்தின் இருபத்தி இரண்டாம் செவ்வாய்

ஒரு அமைதியான மாலை வேளையில், வீட்டின் வரவேற்பறையில் அமர்ந்து எதையோ ஆழ்ந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சிறுவனின் உருவத்தை உங்கள் மனக்கண்ணில் கொண்டு வாருங்கள். அவனது கைகளில் ஒரு சிலிகான் ஐபோன் கேஸோ அல்லது ஒரு சிறிய சில்லறைப் பெட்டியோ இருக்காது; மாறாக, அவனது கண்கள் எதிர்காலத்தை நோக்கிய ஒரு தெளிவோடு இருக்கும். அவனது விரல்கள் கணினியின் விசைப்பலகையில் (keyboard) ஒரு புதிய உலகத்தைத் தட்டிக் கொண்டிருக்கும். விமானங்களின் மீது அவன் கொண்ட காதலும், 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்ற தன் சொந்த விமான நிறுவனத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்ற அவனது கள்ளம் கபடமற்ற கனவும் அவனது அறையின் சுவர்களைத் தாண்டி விண்ணை எட்டியிருக்கும். அந்தச் சிறுவன் எப்போது பேசினாலும், அவனது உதடுகளில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை தவழும். அந்தப் புன்னகை வெறும் முகபாவனை அல்ல; அது அவனது தூய இதயத்தின் பிரதிபலிப்பு. இந்த உருவத்தை, நம் அன்புச் சிறுவன் பெஞ்சமின் வோ (Benjamin Vo) அவர்களின் முகத்தை, உங்கள் மனத்தில் மெதுவாக நிலைநிறுத்துங்கள்...

இன்று நாம் வாசிக்கக் கேட்ட இறைவார்த்தைகள் நம்மை ஒரு ஆழமான இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்கின்றன. இன்றைய முதல் வாசகத்தில் புனித பவுல் அடியார் கொரிந்தியருக்கு எழுதும்போது ஒரு விய伟மான உண்மையைச் சொல்கிறார்: 'ஆவியாரோ எல்லாவற்றையும், ஏன் கடவுளின் ஆழமான রহস্যங்களையும் கூட ஆராய்ந்து அறிகிறார்... நமக்கு அருளப்பட்ட கொடைகளை நாம் அறிந்துகொள்ளுமாறு நாம் உலகத்தின் ஆவியைப் பெறவில்லை, மாறாகக் கடவுளிடமிருந்து வரும் ஆவியையே பெற்றுள்ளோம்.' மனிதனின் உள்ளத்தில் இருக்கும் இரகசியங்களை அவனது சொந்த ஆவியைத் தவிர வேறு யார் அறிவார்? அதுபோலவே, கடவுளின் எண்ணங்களைச் Cகடவுளின் ஆவியைத் தவிர வேறு யாரும் அறிய முடியாது. பவுல் அடியார் மேலும் தொடர்கிறார்: 'ஆனால் நாமோ கிறிஸ்துவின் சிந்தனையைக் கொண்டுள்ளோம்.'

கிறிஸ்துவின் சிந்தனை! இந்த வார்த்தைதான் இன்றைய வழிபாட்டின் மையம். மனித ஞானத்தின் வார்த்தைகளால் கடவுளின் ஆழத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. உலகத்தின் கணக்கீடுகளால் ஒரு உயிரின் விலையைக் கணக்கிட முடியாது. ஆனால், கடவுளின் ஆவி நம்மிடம் செயலாற்றும்போது, நாம் எல்லாவற்றையும் ஆன்மீகக் கண்ணோடு பார்க்கத் தொடங்குகிறோம். இந்த உலகத்தின் விதிகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு தெய்வீக ஞானம் நம்மை ஆட்கொள்கிறது.

ஆனால், இந்த உண்மையைச் சந்திப்பதற்கு முன்பு, நாம் நம் வாழ்வின் கடினமான உண்மையை நேருக்கு நேர் பார்க்க வேண்டும். ஆலன் மற்றும் தாவோ (Alan and Thao)... உங்கள் வாழ்வில் அந்தப் பிரிவின் நிழல் விழுந்து இன்றுடன் சரியாக இரண்டு மாதங்கள் ஆகின்றன. ஜூன் 13, 2026 அன்று நிகழ்ந்த அந்தப் பிரிவு, உங்கள் உலகத்தை எவ்வளவு নিঃசப்தமாக்கிவிட்டது என்பதை நாங்கள் அறிவோம். உங்கள் வீட்டில் இப்போது நிலவும் அந்த அமைதி... அது சாதாரணமான ஒரு அமைதியல்ல. அது ஒரு பெரும் வெற்றிடத்தின் அமைதி. மாலை வேளைகளில் பென் தன் கணினியில் வேலை செய்யும் அந்த மெல்லிய விசைப்பலகை சத்தம் இப்போது கேட்பதில்லை. அவன் தன் தம்பி ரியானோடு (Ryan) ஓடிப் பிடித்து விளையாடி, சிரித்துப் பேசிய சத்தம் வீட்டில் எங்கும் எதிரொலிக்கவில்லை. 'இன்னும் கொஞ்ச காலம் அவன் நம்மோடு இருந்திருக்கக் கூடாதா? அவனது அந்த அழகான, பிரகாசமான புன்னகையை இன்னும் ஒரே ஒரு முறை நாம் நேரில் பார்க்க முடியாதா?' என்ற ஏக்கம் உங்களை ஒவ்வொரு நொடியும் வாட்டுகிறது. இந்த வலி உண்மையானது. இந்த அழுகை புனிதமானது. உங்கள் கண்ணீரின் ஒவ்வொரு துளியையும் ஆண்டவர் தம் திருக்கரங்களில் ஏந்திக்கொள்கிறார்.

இந்தத் துயரத்தின் நடுவே, நற்செய்தியில் ஒரு வியத்தகு காட்சி நம் கண்முன் விரிகிறது. கפרனாகும் நகரின் தொழுகைக்கூடத்தில் இயேசு கற்பித்துக் கொண்டிருக்கிறார். அங்கே மக்கள் அனைவரும் அவரது போதனையைக் கண்டு வியக்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவர் அதிகாரம் கொண்டு பேசினார். அந்த அமைதியான சபைக்குள் திடீரென்று ஒரு மனிதன் அலறுகிறான். அவனுக்குள் இருந்த தூய்மையற்ற ஆவி இயேசுவை நோக்கிச் கத்துகிறது: 'நாசரேத்து இயேசுவே, உமக்கு எங்களுடன் என்ன வேலை? எங்களை அழிக்கவா வந்தீர்? நீர் யார் என்று எனக்குத் தெரியும், நீர் கடவுளின் தூயவர்!' இயேசு சিন্দிக்காமல், அலறாமல், ஒற்றைக் கட்டளையிடுகிறாள்: 'அமைதியாய் இரு! இவனைவிட்டு வெளியே வா!' அந்தத் தூய்மையற்ற ஆவி அந்த மனிதனைத் தரையில் வீசினーフலும், அவனுக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாமல் வெளியேறுகிறது. மக்கள் அனைவரும் மிரண்டு போய் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக் கொள்கிறார்கள்: 'இவரது வார்த்தையில் எத்தகைய அதிகாரம் உள்ளது! வல்லமையோடும் அதிகாரத்தோடும் இவர் தூய்மையற்ற ஆவிகளுக்குக் கட்டளையிட, அவையும் வெளியேறுகின்றனவே!'

இந்தக் காட்சியை உங்கள் இதயத்தில் சற்று ஓட விடுங்கள். இயேசுவின் வார்த்தைக்கு என்ன ஒரு அதிகாரம்! அவர் கட்டளையிட்டபோது, தீய சக்திகள் கூட கீழ்ப்படிய வேண்டியிருந்தது. ஆனால், அன்பார்ந்தவர்களே, நம்முடைய வாழ்க்கையில் மரணம் நம்மைத் தாக்க வரும்போது, அல்லது நம்மை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற நம் அன்பтகிய பெஞ்சமினை நாம் நினைக்கும்போது, நமக்குள்ளும் சில கேள்விகள் எழலாம். 'இந்த அதிகாரமுள்ள இயேசு ஏன் அன்று என் மகனைத் தாங்கிப் பிடிக்கவில்லை? ஏன் இந்த வலி எங்கள் குடும்பத்திற்கு?' என்ற கேள்வி உங்கள் தூக்கத்தைக் கெடுக்கலாம்.

இங்கேதான், பெஞ்சமின் தன் தந்தையிடம் கண்ட அந்தத் தூய கனவு நமது இதயங்களைத் தொடுகிறது. கடந்த ஜூலை 25-ஆம் தேதி இரவு, பெனின் தந்தை ஒரு கனவு கண்டார். அந்தக் கனவில் பென் தன் சட்டையைக் கழற்றிவிட்டு, மிகவும் ஆரோக்கியமாக, பச்சை நிறக் காற்சட்டை அணிந்து கொண்டு தன் தந்தையின் முன்னால் நிற்கிறான். அவன் தன் தந்தையிடம் கேட்கிறான்: 'ba ơi, test nào con cũng qua hết... sao con lại bị như vầy?' (அப்பா, நான் எல்லா சோதனைகளிலும் தேர்ச்சி பெற்றுவிட்டேன்... எனக்கு ஏன் இப்படி நடந்தது?). அந்தக் கனவில், பென் தன் தந்தையை இறுக்கமாகக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டு அழுகிறான். ஆனால், அடுத்த சில நொடிகளில் அவனது முகம் மாறுகிறது. அவன் சொல்கிறான்: 'Không sao đâu, con sẽ dõi theo ba mẹ.' (பரவாயில்லை அப்பா, நான் உங்களையும் அம்மாவையும் எப்போதும் பார்த்துக் கொள்வேன்).

அன்பான ஆலன் மற்றும் தாவோ... பென் அங்கே உங்களுக்குச் சொன்ன அந்த வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள்: 'நான் எல்லா சோதனைகளிலும் தேர்ச்சி பெற்றுவிட்டேன்.' ஆம், பெஞ்சமின் இந்த உலகத்தின் அனைத்துச் சோதனைகளையும், நோயின் போராட்டங்களையும் கடந்துவிட்டான். அவன் இப்போது கடவுளின் நித்திய ஒளியில், எந்த வலியும் இல்லாமல் பூரண ஆரோக்கியத்தோடு இருக்கிறான். அவனது சுருள் ஏடு இந்த பூமியில் குறுகியதாகத் தோன்றலாம், ஆனால் அது விண்ணகத்தில் முழுமையாக எழுதப்பட்டுவிட்டது.

சில நேரங்களில், பெற்றோரின் மனதில் ஒரு பாரம் எழலாம். 'நாங்கள் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டோமா? அவனது உடல்நலக் குறைவை எங்களால் தடுக்க முடியாமல் போனது எங்கள் குற்றமா?' என்ற குற்ற உணர்வு உங்களை அறியாமல் உங்களை அழுத்தலாம். ஒரு குழந்தை நோய்வாய்ப்படும்போது, பெற்றோரின் மனதில் எழும் அந்த எண்ணம் மிகக் கொடியது. இன்று, ஆண்டவர் இயேசுவின் பெயரால் நான் உங்கள் நெஞ்சில் கைவைத்துச் சொல்கிறேன்: அந்தப் பாரத்தை உங்கள் இதயத்திலிருந்து முற்றிலுமாகத் தூக்கி எறியுங்கள். சீடர்கள் ஒருமுறை பார்வையற்ற மனிதரைப் பார்த்தபோது, 'இவன் பாவம் செய்தானா, இவன் பெற்றோரா?' என்று கேட்டார்கள். இயேசு சொன்னார்: 'இவரும் பாவம் செய்யவில்லை, இவர் பெற்றோரும் பாவம் செய்யவில்லை.' பெஞ்சமினின் நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். கடைசி மூச்சு வரை அவனை ஒரு பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்தீர்கள். நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் குற்றமற்றவர்கள். இந்த உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு, உங்கள் இதயத்திற்கு அமைதியைக் கொடுங்கள்.

பெஞ்சமின் எவ்வளவு அழகான இதயம் கொண்டவன்! அவனது புத்தி கூர்மை நம்மை வியக்க வைத்ததுபோல, அவனது கருணையும் ஆழமானது. அவனுக்கு வயது பதினைந்துதான். தன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, பென் தன் சேமிப்புப் பெட்டியில் (Piggy bank) இருந்த தன் முழுப் பணத்தையும் தன் மாமாவுக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தான். அவன் அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை; அதைச் செலவு செய்ய வேண்டிய அவசியமும் வரவில்லை. ஆனால், தன்மிடமிருந்த எல்லாவற்றையும் கொடுக்கத் துணிந்த ஒரு சிறுவனின் மனம்... அது ஒரு தூய ஆன்மாவின் வெளிப்பாடு அல்லவா? அந்த அன்பு எங்கேங்qப் போகும்? அது என்றும் அழியாது.

இன்று பெஞ்சமின் விண்ணகத்தில், புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு (Saint Carlo Acutis) இணைந்து, அந்த 'விண்ணக விருந்தில்' (Banquet of Heaven) அமர்ந்திருக்கிறான். கார்லோவும் தனது 15-வது வயதில் லுகேமியா நோயினால் விண்ணகம் சென்றவன். தொழில்நுட்பத்தையும் இயேசுவையும் நேசித்த அந்த இரு சிறுவர்களும் இன்று விண்ணகத்தில் கைகோர்த்து நிற்கிறார்கள். அவர்கள் இந்த உலகத்தில் நோய்களினால் அவதியுறும் குழந்தைகளுக்காகவும், மருத்துவர்களுக்காகவும் இறைவனிடம் பரிந்து பேசுகிறார்கள். வியட்நாமின் கா மாவ் (Cà Mau) பகுதியில் பென்னின் நினைவாகத் திறக்கப்பட்ட அந்த 'ஜியாங் ஜியோவான் பாடிசிஸ்டா' (Giếng Gioan Baotixita) சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீரூற்று, வறண்ட நிலத்திற்குத் தண்ணீர் வழங்குவது போல, பென்னின் அன்பு இந்த உலகத்தில் தொடர்ந்து கசிந்து கொண்டே இருக்கிறது.

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... உன் அண்ணன் பென் உன்னைவிட்டு ஒருபோதும் விலகவில்லை. உன் ஒவ்வொரு அடியிலும் அவனது புன்னகை நிழலாடுகிறது. நீ சோர்வடையும்போதெல்லாம், உன் அண்ணன் உனக்குக் காட்டிய அந்த அன்பை நினைத்துக்கொள். உன் பெற்றோருக்கு ஒரு பெரிய ஆறுதலாகவும் பலமாகவும் இரு. உன் அண்ணனுக்காக நீ இன்னும் அழகாக, தைரியமாக வாழ வேண்டும்.

இன்று தூரத்திலிருந்து இந்த வழிபாட்டில் கலந்துகொள்ளும் அனைத்துக் குடும்பங்களுக்கும், தங்கள் குழந்தைகளை இழந்து தவிக்கும் ஒவ்வொரு தாய்க்கும் தந்தைக்கும் நாங்கள் சொல்கிறோம்: நீங்கள் தனியாக இல்லை. இயேசுவின் கரம் உங்கள் கண்ணீரைத் துடைக்கிறது.

நாம் இந்த வழிபாட்டை முடித்துக்கொண்டு நம் இல்லங்களுக்குத் திரும்பும்போது, நம் இதயத்தில் ஒன்றை வைத்துக் கொள்வோம். வானத்தில் பறக்கும் ஒரு பறவையையோ அல்லது ஒரு விமானத்தையோ பார்க்கும்போது, பெஞ்சமினின் அந்தப் பிரகாசமான புன்னகையை நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். கிறிஸ்துவின் சிந்தனையோடு நம் சிலுவைகளை ஏற்போம். இன்று நம் வாழ்வில் சோர்ந்துபோயிருக்கும் ஒருவருக்கு ஒரு சிறிய நற்செயலைச் செய்வோம். அந்த அன்பே நம்மை நித்திய ஜீவனுக்கு அழைத்துச் செல்லும்.

பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உனது அன்பு எங்களை என்றும் வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.