ஆண்டின் பொதுக்காலம் இருபத்தி இரண்டாம் வாரம், வெள்ளி

நாம் இன்று ஒரு மிக எளிய, ஆனால் ஆழ்ந்த உண்மையைப் பற்றிச் சிந்திக்கக் கூடியிருக்கிறோம். இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு பழைய தோல் பைகளில் புதிய திராட்சை இரசத்தை ஊற்ற முடியாது என்று கூறுகிறார். புதிய திராட்சை இரசத்திற்குப் புதிய தோல் பைகளே தேவை. இந்தத் தோல் பைகள் எதைக் குறிக்கின்றன? அவை நம்முடைய இதயங்களைக் குறிக்கின்றன. ஒரு மனிதனின் இதயம் எப்போது புதியதாகிறது? அது கடவுளின் அன்பால் நிரப்பப்படும்போது, அது புதிய தோல் பையாக மாறுகிறது. இந்த உண்மையை நம் அன்புச் சிறுவன் பெஞ்சமின் வோ (Benjamin Vo)-வின் வாழ்வோடு இணைத்துப் பார்ப்போம்.

பெஞ்சமின், நீ பதினைந்து ஆண்டுகளே வாழ்ந்தாலும், உன் இதயம் எத்தகைய புதிய திராட்சை இரசத்தைத் தாங்கும் வல்லமை கொண்டதாக இருந்தது! உனது அறிவு, உனது கணிதத் திறமை, தொழில்நுட்பத்தில் நீ காட்டிய ஆர்வம் - இவை அனைத்தும் உனது மேதமையின் அடையாளங்கள். ஆனால், உன் இதயத்தின் உண்மையான அழகு, நீ காட்டிய அந்த மென்மையான அன்பில்தான் இருந்தது. நீ ஒருமுறை உன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, உன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தாயே... அந்தச் செயல், உன் இதயத்தின் தாராளத்தன்மையைக் காட்டுகிறது. நீ அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை, ஆனால் உன் மனம் பிறருக்காகத் தன்னைத் திறந்து கொடுத்தது. அங்கேதான் அந்தப் 'புதிய தோல் பை' செயல்படுகிறது. நீ உன் இதயத்தை முழுமையாகக் கடவுளின் அன்பிற்காகத் திறந்து வைத்திருந்தாய்.

ஆலன் மற்றும் தாவோ... உங்கள் வாழ்வில் பெஞ்சமின் பிரிந்து இரண்டு மாதங்கள் ஆகின்றன. அந்தப் பிரிவின் வலி, ஒரு பழைய தோல் பை கிழிந்து போவது போல உங்கள் இதயத்தை வாட்டுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். உங்கள் வீட்டில் இப்போது நிலவும் அந்த மௌனம், பெஞ்சமினின் அந்தப் புன்னகையைத் தேடுகிறது. மாலை வேளைகளில் அவன் தன் கணினியில் வேலை செய்த அந்தச் சத்தம், அவன் விமானங்களைப் பற்றிப் பேசிய அந்த மகிழ்ச்சியான தருணங்கள்... இவை அனைத்தும் இப்போது நினைவுகளாக மாறிவிட்டன. நீங்கள் கேட்கலாம்: 'ஏன் இந்தச் சோதனைகள்? ஏன் இந்த வலி?' என்று. இன்றைய முதல் வாசகத்தில் புனித பவுல் அடியார் கூறுகிறார்: 'மனிதத் தீர்ப்பைப் பற்றி எனக்குக் கவலையில்லை... தீர்ப்பளிப்பவர் ஆண்டவரே.' ஆம், கடவுள் மட்டுமே நம் இதயத்தின் ஆழத்தை அறிவார். உங்கள் கண்ணீரை அவரே அளவிடுகிறார்.

சில நேரங்களில், பெற்றோரின் மனதில் ஒரு பாரம் எழலாம். 'நாங்கள் எதையாவது தவறவிட்டோமா? அவனது உடல்நலக் குறைவைத் தடுக்க எங்களால் முடியவில்லையே?' என்று நீங்கள் உங்களை நீங்களே வருத்திக்கொள்ளலாம். இன்று, ஆண்டவர் இயேசுவின் பெயரால் நான் உங்கள் நெஞ்சில் கைவைத்துச் சொல்கிறேன்: அந்தப் பாரத்தை முற்றிலுமாகத் தூக்கி எறியுங்கள். பெஞ்சமினின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் குற்றமற்றவர்கள். ஆண்டவர் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். நீங்கள் அவனுக்கு வழங்கிய அந்த அன்பு, விண்ணகத்தில் அழியாத பொக்கிஷமாக இருக்கிறது.

இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு, 'மணமகன் அவர்களோடு இருக்கும்போது, மணவீட்டு விருந்தினர்களை நோன்பு நோற்கச் செய்ய முடியுமா?' என்று கேட்கிறார். பெஞ்சமின் இப்போது அந்த மணமகனாகிய இயேசுவோடு விண்ணக விருந்தில் இருக்கிறான். அவன் அங்கே எதற்கும் பசியுடன் இல்லை, எதற்கும் தாகத்துடன் இல்லை. அவன் புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, இந்த உலகத்தின் நோயுற்ற குழந்தைகளுக்காகவும், அவர்களைக் காக்கும் மருத்துவர்களுக்காகவும் பரிந்து பேசுகிறான். அவன் இப்போது உங்களுக்குத் தரும் செய்தி இதுதான்: 'அப்பா, அம்மா, கவலைப்படாதீர்கள், நான் இயேசுவின் அருகில் இருக்கிறேன்.'

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்தப் புன்னகையை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், உன் அண்ணன் உனக்குக் காட்டிய அந்த அன்பை நினைத்துக்கொள். உன் பெற்றோருக்காக நீ ஒரு பெரும் பலமாக இரு. பெஞ்சமின் உன்னை விட்டுப் போகவில்லை; அவன் விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். நீ உன் அண்ணனுக்காக இன்னும் அழகாக, தைரியமாக வாழ வேண்டும்.

இன்று நாம் வெளியே செல்லும்போது, நம் இதயங்களை ஒரு புதிய தோல் பையாக மாற்றுவோம். பெஞ்சமின் காட்டிய அந்த அன்பை, பிறருக்கு உதவும் அந்த மனப்பான்மையை நம் வாழ்வில் கடைப்பிடிப்போம். நம்முடைய துயரங்களை, நம்முடைய ஏக்கங்களை இயேசுவின் பாதத்தில் வைத்துவிட்டு, அவர் தரும் புதிய திராட்சை இரசமாகிய நம்பிக்கையை அருந்துவோம். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.